Gisterenavond in bed moest ik opeens denken aan vriendinnetje D. Vriendinnetje D. met wie ik heel wat jaren van mijn leven doorbracht. Vriendinnetje D. die vond dat ik haar liet vallen toen ik Ferry ontmoette. Ik keek daar echter iets anders tegen aan…

Het zal in de kleuterklas zijn geweest dat ik D. leerde kennen. Of misschien wel eerder: onze broers leerden elkaar al kennen op de kleuterschool. Terwijl onze moeders de oudsten daarheen brachten, moeten wij onze eerste kennismaking hebben gehad. Op schoolreisjes zaten we samen in de huifkar. En in groep 6 en 7 werden we even gescheiden, maar ik groep 8 kwamen we weer bij elkaar. En al die tijd brachten we bezoekjes aan alle verjaardagen van elkaars familie. Bij ons gezellig, met een beetje alcohol. Bij hen al vroeg op de middag (ook op schooldagen!) met veel alcohol en de frituur stond altijd aan. Lees verder

Ik was net 15 toen ik naar 4 Havo ging. I. was blijven zitten en kwam bij mij in de klas. Op het eerste oog een meisje die ik als ‘typisch’ zou omschrijven. Maar uiteindelijk werd ze een vriendin, een verdomd goede vriendin.

Het leven is een feest

Als ik aan I. denk, dan glijdt er een glimlach over mijn gezicht. Topherinneringen met een topmeid, met als hoogtepunt onze vakantie op Gran Canaria (2000). Het was helemaal nooit de intentie om samen op vakantie te gaan, tot we er achter kwamen dat we beiden geen plannen hadden. Oké, ik moest eerst mijn rijbewijs halen voor we gingen boeken, anders had ik geen geld. Maar ik slaagde en we vertrokken. Naar het eiland waar ik als klein meisje was geweest en een totaal andere vakantie beleefde dan nu in 2000. Mijn ouders hadden hun anders redelijke dochter vast niet terug herkend, maar wij hadden het geweldig samen. Het leven was één groot feest! En het was tevens de fundamentele basis van onze vriendschap, die daarvoor een stuk oppervlakkiger was. Lees verder

Je was er voor me, altijd. Vier, vijf jaar lang? Ik weet het niet meer, maar het voelde als een mensenleven. Je was mijn broer niet, maar op een dag bombardeerde je me tot je kleine zusje en zou jij mijn grote broer zijn.

Ik keek tegen je op. Jouw altijd wijze raad, jouw heldere inzicht, die mijn emo-persoontje naar haar ratio liet kijken. Die een tikkende tijdbom in mij langzaam stop zette. Die mij een spiegel voorhield op het juiste moment. Die mij opvrolijkte met lieve mailtjes, die elke keer een glimlach op mijn gezicht lieten verschijnen. Een van deze vele mailtjes kwam ik vandaag tegen bij het opruimen van mijn mailbox:
Lees verder

Voor vandaag ga ik even met de uitspraak van Jerry aan de haal: “Als je iets durf, dan ben je stoer”. Zo vond hij mij onlangs stoer, omdat ik zo druk bezig ben onder andere mijn eetgewoontes aan te passen. Maar nu is het tijd dat ik iemand stoer vind!

Boers & stoer

Marije leerden we kennen als de vriendin van Rutger. De Rutger die tegelijk met Ferry vrijwillig brandweerman werd, en met wie het meteen klikte. Ik leerde Marije kennen als een eigenwijze, stoere meid. Een beetje boers, maar ja dat krijg je als je uit Vollenhove komt, dus dat zal ik haar niet kwalijk nemen. Lees verder

In 1997 kwamen we bij elkaar in de klas, 5 havo. Hij was het jaar daarvoor gezakt, door de Pfeiffer als je hem moet geloven. Hij was de pias en behoorde tot het populaire groepje. Ik was wat meer op de achtergrond en behoorde duidelijk niet tot de populaire groep. Toch werden we vriendjes…

Hoe hij mij zag?

Hij herinnert me nog als het meisje dat op zaterdag – na haar werk bij de bakker – lekkere broodjes langs kwam brengen, ik herinner me dat niet meer. Ik herinner me nog wel de vele potjes Photoplay bij de kartbaan, waar hij toen werkte.

10 jaar later

Inmiddels zijn we bijna 10 jaar in het bezit van ons havo-diploma. Contact is er nog steeds. En dat is best verwonderlijk, hij woont namelijk al jaren in Amerika. Eén keer zag ik hem in Nederland, toen hij een weekje terug was. We gingen uit eten en natuurlijk photoplayen. De laatste keer dat ik hem zag was in 2007, nota bene in Manhattan. Samen met Ferry en Melissa (zijn vrouw) hebben we ons een dag vermaakt; Central Park, Strawberry Field, Brooklyn Bridge en uit eten bij Jeckyll en Hyde. Top! Lees verder