Er gaan een hoop telefoontjes aan vooraf en het programma wordt vier keer omgegooid, maar uiteindelijk lukt het. Om 17.30 uur diner in het centrum, daarna voetbal kijken in een Engelse pub en dan de laatste 10 minuten missen om op tijd bij de haven te zijn. Om walvissen te gaan spotten.
We zitten gezellig te eten, als ik op het horloge van begeleidster S. kijk. Het is al 18.30 uur, de wedstrijd is begonnen. De andere drie besluiten nog een kop koffie te nemen en wij rennen naar de Engelse pub, twee straten verderop. Via Twitter vernam ik dat hier wel wat Oranje-fans zouden zijn.
Wat Oranje-fans?
Het café was één en al oranje. Hossende Nederlanders, bierdrinkende mariniers, stagedivers. Klompen, oranje overalls, rood/wit/blauwe schmink. Ik had net zo goed in Nederland kunnen zijn. S. en ik weten nog net een plekje te vinden en zien even later hoe van Bronckhorst – nota bene verdediger – het eerste doelpunt maakt. Niet veel later voegt de rest van het gezelschap zich bij ons.
Rondgegooid bier en handtastelijke mariniers
Terwijl we getuige zijn van de 1-1 en de 2-1 tikt de klok langzaam door en dan is het tijd om naar de haven te gaan. En ach, we zullen vast wel naar de finale gaan, al vind ik het stiekem jammer dat ik de gezelligheid moet verlaten. Lees verder

