Het meisje dat weer iets meer lust

Het is geen geheim meer op mijn blog; ik ben een slechte eter. Ik lust bijna niets en ben in mijn jeugd (buiten de Hollandse pot) met weinig smaken in aanraking gekomen. Op zich prima mee te leven hoor, maar Ferry wil ook wel eens naar een ander restaurant met me, en stiekem staat Azië ook nog op mijn verlanglijstje.

En dus is het tijd om het roer om te gooien! Stap 1: naar de Japanner. Oké, vorig jaar al een keer gedaan en dat was geen succes. Ik wilde niet, maar ik moest. Ik kon niet kiezen uit een menu en er waren allemaal vreemde mensen bij. Alleen al mijn aversie tegen dit etentje werkte niet mee. Nu wilde ik zelf, koos ik een vleesmenu dat ik aantrekkelijk vond en ging ik er volledig voor.

Ferry vond het dapper, hij weet hoe moeilijk het voor me is. Of het meeviel? Ja! Ik heb de vleestempura niet helemaal opgegeten (teveel!), miso-soep is niet mijn ding en bami ook niet. Goh, bleef er nog wat over? Ja, heel veel vlees. Teveel zelfs voor mijn kleine maag.

De lam was zalig, zelfs met alle soja en andere ‘bruine vloeistoffen’ die de kok er overheen gooide. De smaak van die ‘vloeistoffen’ was even wennen voor me, maar ik vond het zeker niet onaangenaam en hoe meer ik at, hoe meer ik aan de smaak gewend raakte. Toch gewoon ‘oefening baart kunst’? Heb wel knoflook-vrij gevraagd, want na de varkenshaas had ik genoeg knoflook binnen voor een avond. Dat was namelijk meer dan ik normaal in een jaar eet.

Feit blijft dat ik alles heb geprobeerd (en dat is al heel wat voor mij), dat ik lekker heb gegeten en dat het ook nog eens leuk is, zo aan een tafel waar de kok het bereidt. Jer & Ing, wanneer gaan we dubbeldaten?

Stap 2: vanmiddag sushi. Een stap die ik iets enger vind, maar wel wil proberen. Ferry & Jerry gaan sushi maken en ik mag proeven. Ik ben benieuwd. Zal het ooit nog wat worden met mij…?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *