1, 2, 3… verkocht!

Ferry heeft een voorliefde voor auto’s. Dat is altijd zo geweest en altijd zo zijn. Hij heeft nu 15 jaar zijn rijbewijs en onze huidige auto is zijn achtste. Hij ruilt dus vaak van auto. En ik wist dus waar ik aan begon… Onze eerste auto kochten we nog voordat we samenwoonden, iets dat andere koppels meestal andersom doen.

Na die eerste zilveren Fiësta Sport volgde een knaloranje. Dit keer geen sportversie, maar hij was dermate uitgebouwd dat hij meer dan sportief was. Maar Ferry’s droom was een Fiësta ST, een 2.0 liter. En dus speurde hij regelmatig op internet naar mooie occasions. En ik? Ik zie elke keer dat we te weinig geld hadden. Zo ook die donderdag dat hij een mooie blauwe liet zien per mail. “Dat kunnen we niet betalen”, was mijn reactie.

Die zaterdag gingen we naar onze eigen Ford-dealer voor een reparatie. Het was bijna Pasen en ze hadden unieke kortingen: tot 15% korting op een nieuwe Fiësta. Best aantrekkelijk, dus vertel ons dan maar wat we voor onze huidige auto terugkrijgen. Best een aardig bedrag bleek, maar voor een nieuwe moesten we nog best wat bijleggen. “Ach”, zei Ferry, “Dan kunnen we ook wel even kijken in Hilversum wat ze voor onze auto geven.” Jaja, Hilversum, daar waar die occasion stond.

Nog geen half uur later stapten we uit, op naar de showroom. We liepen naar achter en daar stond hij te blinken. Ferry zag hem, ik zag zijn glimlach en ik zag ons saldo dalen. Ik zag zijn glimlach en wist het: daar gaan we weer. Die glimlach van Ferry is onbetaalbaar en Laura wordt dan zwak.

Na een uur onderhandelen waren we de trotse eigenaar van zijn droomauto. En ik? Ik vond hem stiekem ook heel mooi. Vond? Nee, vind! Nog elke dag genieten we samen van deze aanschaf. En zeker als ‘ie zo glimt als vandaag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *