Maak kennis met het Parijse metronet

Verwende nesten, dat zijn we af en toe. Doen we een stedentrip, dan nemen we vaak een taxi vanaf het vliegveld naar het hotel. Gemak! En dat terwijl het met het openbaar vervoer vaak minstens vier keer zo goedkoop is…

Maar omdat de afstand van de luchthaven naar ons hotel best groot was, besloten we dit keer met het openbaar vervoer te gaan. Uitdaging! Want hoe zit het openbaar vervoer in Parijs in elkaar. We besluiten op de luchthaven naar een informatiebalie te gaan, waar we direct worden doorverwezen naar de ticketbalie. Een balie, met een wachtrij van maar liefst 100 man. Maar je moet iets…

“De snelste weg is met lijn B naar Les Halles en dan met lijn A naar Le Defense”, horen we na driekwartier wachten. Nou prima, doe dan maar twee tickets. Kosten € 20,40. Nee, daar hadden we geen taxi van kunnen betalen, dat is duidelijk. Met onze koffers (kleintjes hoor!) proppen we ons in de volle RER. De buitenwijken zien er somber uit. Hoe zal de binnenstad van Parijs zijn? Tja, dat is nu jammer. Als je eenmaal de stad binnenkomt, is de metro vooral ondergronds.

Bij Les Halles stappen we over. Maar waarop? Staan hier ook ergens bordjes? Ik zie de goede lijn, maar gaat hij wel de goede kant op. We besluiten naar boven te lopen en vinden de juiste bordjes. Maar goed dat we niet in die trein zijn gestapt, dat was de hele verkeerde kant op. Maar goed, richting La Defense en dan nog het hotel vinden. En heb natuurlijk geen plattegrond…

Ferry heeft inmiddels behoorlijk trek gekregen. Het is rond 11.00 uur en vanaf 06.30 uur hebben we niets gegeten op het croissantje/chocoladebroodje in de trein na. Gelukkig zien we een snoepautomaat. Die niet mee werkt… Ferry is het zat, hij wil het hotel, hij wil eten. Volgende keer wordt duidelijk een taxi. Hij is verbaasd dat ik het geduld kan opbrengen om me te verdiepen in het metronet en waar we zijn. Ik vind het, ondanks dat ik ook wel moe ben van de reis, een uitdaging. En daarbij; we zijn de komende dagen afhankelijk van het openbaar vervoer, dus kan het beter maar meteen goed leren kennen. Dit is de vuurdoop!

Het station hebben we na de ruzie met de snoepautomaat achter ons gelaten. Op naar Sofitel La Defense, waar deze ook mag zijn. We besluiten het aan een taxi-chauffeur te vragen. “Aan de andere kant van de plein”, zegt hij. Na ja, hij zegt wel meer, maar mijn Frans is niet zo goed. We besluiten in ieder geval naar het plein te lopen en het daar weer verder te vragen. En dus loop ik bij een pub binnen, waar een Engelse meneer (en mijn Engels is een stuk beter) mij vertelt dat we alsmaar rechtdoor moeten lopen, ongeveer tien minuten.

Tien minuten later staan we inderdaad voor het hotel; gevonden! Op de terugweg een taxi? Nee, niet als we van de receptionist horen dat dat ongeveer € 60,- kost. De vuurdoop hebben we nu gehad, de terugweg wordt een eitje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *