Niet meer dan één bonk staal

Met 2,5 miljoen klinknagels en 7,3 miljoen kilo metaal is de Eiffeltoren niet meer dan een bonk staal. Toch? En waarom is hij dan zo indrukwekkend en moeten we hem toch echt eens in het echt zien? Geen idee!

Enigszins op tijd waren we opgestaan, hopelijk voor de drukte uit. Maar dat viel tegen, bleek toen we aankwamen bij dé toren. De rij voor de lift was enorm! Traplopend iets korter, maar kom op, naar boven lopen… Nee! Toch maar in de rij, want je moet in de Eiffeltoren zijn geweest als je er toch bent, is het niet? Wel besloten we de top over te slaan, want er was ook nog een wachtrij van 45 minuten vanaf de tweede verdieping naar de top. En we wilden ook nog meer zien in Parijs.

Het wachten gaf me overigens wel tijd om de omgeving te fotograferen. Wachtende mensen, spelende duiven en kinderen, bouwvakkers die al abseilend van de Eiffeltoren komen. De drukte richting de Eiffeltoren, de mooie bordjes in de omgeving… Alles konden we zo mooi in ons opnemen en vastleggen. Ideaal!

Na lang wachten mochten we dan eindelijk de lift in. En stiekem vind ik dat dan toch eng, want hoogtes zijn niet echt mijn ding. In de lift besloot ik dus afleiding te zoeken in foto’s maken, al werden ze niet fantastisch. En vooral niet naar beneden kijken! En dan ben je er zo en sta je op het platform. Stevig op beton en dan is de angst weg.

En dan kun je genieten van het uitzicht. En net op dat moment breekt de zon door. We hadden dit, ook al hadden we twee keer zo lang moeten wachten, voor geen goud willen missen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *