Cadeautjes raden

Terwijl ik net de laatste kerstcadeautjes aan het inpakken was, besloot ik het cadeautje voor Ferry eindelijk eens onder de kerstboom te leggen. Ferry volgde mijn voorbeeld en dus liggen er nu twee cadeautjes (een zilveren en een gouden) onder. Verrassingen? Nee, dat niet.

“Jullie hebben alles al”, zegt mijn schoonmoeder regelmatig. Na ja, alles. Ja, we hebben best veel en ik snap dat het moeilijk is om dan een leuk cadeautje te bedenken. In de afgelopen 7,5 jaar heb ik Ferry ontelbaar veel en originele cadeautjes gegeven. Ook mijn inspiratie raakt op. En Ferry? Die heeft al helemaal geen zin om uren te gaan lopen zoeken. En dus geven we meestal aan elkaar aan wat onze wensen zijn. Of kopen we het samen. Niet romantisch, en geen verrassingen dus onder de kerstboom.

Toen ik klein was, was dat anders. Mijn moeder zorgde elk jaar voor de kerstcadeautjes en die kocht ze zonder ons erbij. Ze deed dan de stickertjes aan de onderkant, zodat we niet konden zien wat voor wie was. Die cadeautjes draaiden we natuurlijk om… En dan voelen, wat zal het zijn? En ik was er zo goed in. In 90% van de gevallen wist ik direct wat het was. Ik slim, of mijn moeder die voorspelbare cadeautjes kocht?

Maar goed, zo wist ik dus ruim voor het uitpakken al wat ik zou krijgen… En dan was het opeens niet meer leuk. Waarom was ik ook zo nieuwsgierig geweest? Waarom kon ik me niet bedwingen? Nu wist ik al wat ik kreeg (en soms was ik dan blij, soms ook teleurgesteld. En elke keer nam ik me voor: volgende keer bewaar ik mijn geduld.

Maar wedden dat ik donderdag meteen bij mijn ouders onder hun inimini-kerstboom spiek. En als ik het cadeautje in mijn hand heb ga ik weer lekker voelen en raden. Lekker weer even kind zijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *