“Blowen is niet slecht voor je”

Dit weekend logeerde nichtje Kirsten (14) bij ons. Zoals een goede, grote nicht betaamt, moet je dan natuurlijk ook wat moederlijke gesprekken voeren. Over drugs bijvoorbeeld.

Terwijl ze haar spullen thuis pakte en ik mijn jas aantrok, was ze op haar moeder aan het mopperen. Haar moeder had wat tegen blowen, maar haar vrienden deden dat en het is toch softdrugs dus het kan toch geen kwaad? Lichamelijk weet ik niet eens alle gevolgen, maar dat drugs niet goed voor je, is volgens mij wel duidelijk. En daarbij: onder invloed kun je nu eenmaal rare dingen doen en van softdrugs naar harddrugs is soms een kleine stap. Dat zag ik bij mijn neef gebeuren, dus ik vroeg “Ken je het verhaal van Casper?”

Mijn tante zei direct “Ja, vertel haar dat maar.” En dus begon ik in de auto over Casper. Casper, ooit mijn neef en grote voorbeeld, ik heb hier vaker over hem verteld. Mijn nichtje is overigens van mijn vaders kant, en mijn neef van mijn moeders kant, dus die twee zijn geen familie. Mijn neef ging ik voor het laatst mee om toen ik een jaar of 14 was en Kirsten was toen 1, dus ze kent hem ook niet van verjaardagen. De eerste paar zinnen maakten echter direct indruk.
Laura: “Casper was mijn grote neef.”
Kirsten: “Is je grote neef.”
Laura: “Nee Kirsten, Casper is dood.”

Hoe het zover kwam? Zonder in details te treden, uit respect voor zijn directe nabestaanden: Casper was een lastige puber. Verkeerde vriendjes en enorm beïnvloedbaar. Wat begon met een sigaret, werd al snel een joint. Zijn gedrag werd steeds dramatischer en de overstap naar harddrugs was klein. En daarmee ook de overstap naar de criminele wereld. Maar goed… Casper wist zijn leven te hervatten, kreeg een relatie, startte zijn eigen bedrijf en toen werd zijn dochtertje doodgeboren en liep zijn relatie stuk. En daar was de valkuil: drugs. Casper zag het leven niet meer zitten en uiteindelijk maakte hij een eind aan zijn leven… Zo kan het dus ook gaan!

Ik zag dit in mijn tienerjaren gebeuren. Na ja, niet het eind, dat gebeurde twee jaar terug. Maar zijn stap van sigaretten naar softdrugs en van softdrugs naar harddrugs wel. En daarmee ook zijn gedrag dat 360 graden draaide. Ik kende Casper niet meer. En dat dankzij die drugs, in mijn ogen. Drugs was voor mij dus taboe! Dus toen na twee maanden verkering bleek dat mijn allereerste vriendje blowde, stelde ik hem voor de keuze: ik of de drugs! Hij koos voor mij. De relatie liep een jaar later stuk, maar mijn mening over drugs is gebleven.

Kirsten luisterde aandachtig, stelde vragen. En zei aan het eind: “Als ik negatieve ervaringen zou hebben zoals jij, zou ik er ook zo over denken”. Ik zag dat het verhaal indruk op haar maakte en ik hoop met heel mijn hart dat mijn kleine nichtje beseft dat drugs niet geheel onschuldig is.

Fotografie: Flickr/TurboJoe

  7 comments

  1. Kris   •  

    Fijn dat ze zo’n grote nicht heeft die haar er over kan vertellen. Vaak maken de verhalen die dichtbij zijn het meeste indruk. Ik hoop dat ze er wat van opgestoken heeft. 🙂

  2. Sanne   •  

    Ik heb in mijn omgeving ook voorbeelden van hoe erg drugs je leven kunnen beïnvloeden. Dat zorgt ervoor dat ik nooit de grens van softdrugs naar harddrugs zal overschrijden. Met jointjes heb ik niet echt een probleem, maar harddrugs hebben een erg afschrikwekkend effect op me.

  3. *eSThER*   •  

    Fijn dat je haar iets mee kan geven.

    Ik ben zelf niet tegen blowen, maar zoals je nichtje zegt: als ik zo’n ervaring had gehad, was ik er waarschijnlijk wel tegen geweest. Ik denk echter dat als je niet goed in het leven staat en labiel bent, er altijd wel iets is waar je je leven mee kan verpesten :-(.

  4. Laura   •     Author

    @ esther: maar ik weet dus niet hoe sterk mijn nichtje – sorry Kirsten 😉 – in haar schoen staat als vrienden zeggen ‘Doen, doen, doen, is leuk!’

  5. She   •  

    Zo’n verhaal maakt indruk en ik kan me goed voorstellen dat als je zoiets meemaakt als je jong bent, je het gevoel hebt dat de stap van soft- naar harddrugs klein is. Ik denk dat dat wel meevalt, maar ook softdrugs kan heel schadelijk en verslavend zijn. Misschien niet eens zozeer lichamelijk, maar als je het regelmatig doet, word je erg passief en kom je bij wijze van spreken niet meer van de bank af. En dat is het laatste wat je wilt voor je nichtje.

    Ik had overigens vroeger ook vrienden die blowden, maar had nooit de behoefte om mee te doen, ik geloof dat ik 31 was toen ik het voor het eerst probeerde en veel verder dan een aantal joints ben ik nooit gekomen, ik vind er helemaal niets aan.

  6. Sheila   •  

    Ik hoop dat dit verhaal bij haar blijft. Ik heb niets met blowen. In ogen van velen is het onschuldig, maar het kan ook heel anders gaan. Dat blijkt wel uit dit heftige verhaal.

  7. Marieke   •  

    Jeetje, wat een heftig verhaal… Ik heb echt zo’n hekel aan drugs!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *