Het verhaal van het ontvreemde postpakketje

Dat onze flat – of de bewoners – langzaam maar zeker achteruit gaat, dat wist ik al. Maar dat er kennelijk flatbewoners (of eigenlijk één specifieke) zo gek is om zich als mijn partner uit te geven, dat gaat me toch net te ver…

Onlangs bestelde ik leuke zomerkleding van Esprit. Je kledingkast kan immers niet vol genoeg zijn! Tijdens een drukke werkdag zag ik wel een mailtje voorbij komen dat de bestelling verzonden was, maar dat vergat ik snel. Tot ik dacht ‘Het duurt wel erg lang’. Ik zocht de mail erbij, met daarin een track & trace code. Op de TNT-website kon ik dan de status bekijken. Wat de status was? ‘Afgeleverd’, stond er. Bij wie dan? Ik had niets ontvangen en er lag ook geen briefje in de bus dat hij elders was bezorgd.

De eerste stap was aanbellen bij de onderbuurvrouw. Dit – in vergelijking met mij – oude vrouwtje neemt pakketjes voor de hele flat aan, omdat ze het grootste deel van de dag thuis is. Erg handig! Zo hoef ik zelden tot nooit een tochtje naar het postkantoor af te leggen. Maar helaas, ze had niets aangenomen voor me. “Maar Laura, je weet toch dat ik dan allang aan de deur had gestaan?”

Nee, een oproep op het prikbord in de hal leek me voldoende. Met grote koeienletters schreef ik ‘Vermist pakketje’. Helaas, na een weekend nog geen reactie. En de verjaardag waarvoor ik de kleding mede had gekocht, was inmiddels achter de rug.

Maandag besloot ik de pakketservice van TNT te bellen. Ik werd netjes te woord gestaan en binnen vier uur zou ik worden teruggebeld. Na twee uur een voicemail, ze gingen de postbode op sporen om te horen hoe of wat.

Vanmorgen belde de postbode me – geen idee hoe mijn postbode heet, maar ik heb nu wel zijn 06-nummer, wie kan dat nou zeggen? Hij had het pakketje op 5 mei (Bevrijdingsdag) aan mijn partner afgegeven. Mijn partner die op dat moment in Almere-Haven zat, zoals ik ook tegen hem zei. “Ja,” zei hij, “Die halfbloed jongen, met een Belgisch paspoort.” Oké, duidelijk dus niet Ferry.

Ik snap nog steeds niet precies hoe het is gegaan, maar die jongen hing dus rond in de portiek en vroeg “He, is dat het pakketje voor mijn vriendin?”. De postbode zal iets geantwoord hebben van “Als je op 545 woont…”. Hij, de postbode, vertrouwde het kennelijk toch niet helemaal en vroeg wel om zijn paspoort en de jongen gaf dit gewoon. De dagen daarna kwam de postbode hem tegen en zei hij altijd vriendelijk gedag en vertelde hem zelfs dat het zijn vriendin niet beviel en dat ze het had teruggestuurd. Hoezo totaal geschift?

Ik denk dat ik weet wij hij bedoelt, en ik denk dat het dan ook diegene is die het ooit leuk vond expres met een scootmobiel de glazen pui te rammen. Maar ik ga die jongen er niet op aanspreken, kennelijk niet zo’n fijne gozer. De postbode gaat dat echter wel doen – heb wel gezegd dat ‘ie op zijn veiligheid moet letten – en daarna aangifte van diefstal doen.

Esprit doet niet moeilijk, gelukkig. Ik heb een formulier ingevuld dat ik hem niet ontvangen heb, met daarbij alle informatie van de postbode en kopie van mijn ID. Mijn rekening zal dan vervallen. Mijn bestelling kan ik opnieuw doen. Één nadeel: de kleding is nu niet meer leverbaar in mijn maat…

Ondertussen ben ik wel blij dat we besloten hebben volgend jaar wat actiever naar huizen te kijken (als er dan niet weer een grote reis tussendoor komt). Want van zulke buren word ik dus echt niet blij!

  7 comments

  1. Saar   •  

    Wat een vage gast! Zou die nou echt in jou (vrouwen)kleren gaan lopen?

  2. Samantha   •  

    Heb nu je hele verhaal gelezen en dit is echt wel een mafkees!
    Ik zou m ook niet aanspreken op zijn gedrag, maar eng is het wel zo..

  3. Eline   •  

    Wat een ziek figuur!!!

  4. Laura   •     Author

    @saar: Nee joh, dat verkoopt ie gewoon door. Zat voor 170 euro aan kleding in

  5. She   •  

    Lees nu pas het hele verhaal. Jeetje, wat lullig. Die verkoopt ‘ie idd gewoon door natuurlijk. Kan me voorstellen dat je hem liever er niet op aanspreekt, vooral als hij zo dicht in de buurt woont.

  6. Marieke   •  

    Argh, wat bizar hee! Freaky man… Zo belachelijk dat mensen dat doen! :S

  7. *eSThER*   •  

    Wat een rare knakker!

    De postbode heeft trouwens bij mij wel eens een pakketje gewoon voor de deur van de gang gezet (ik woonde in studentenhuis), iedereen kon het zomaar meenemen. Gelukkig stond het er nog wel, maar ik was niet blij met TPG.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *