Ferry’s eerste keer

Voor mij was het niet de eerste keer. In Finland had ik het al mogen ervaren: paardrijden! Ik vind paarden lief, zo lang ze niet bijten zoals me ooit wel in Ponypark Slagharen overkwam. Ik vind het mooie statige beesten en zolang ik niet in galop hoef, vind ik het prima. Oh, en ik wil goede begeleiding. No way dat ik alleen met die beesten op pad ga! En nu? Nu was ik benieuwd hoe Ferry het zou vinden.

Na een redelijk lange tocht kwamen we aan bij Yxtaholm Slot, hotel nummer 3. Na snel onze koffers gedumpt te hebben in weer een geweldige kamer (later meer!) togen we naar de manege. Aan de late kant, maar als redacteur blijk je je dat te kunnen veroorloven. Gids Ella stond al op ons te wachten, samen met twee paarden. Lapszas (18 jaar) voor mij, en Explosive (8 jaar) voor Ferry. Klaar om het bos in te gaan!

Samen met Ella en nog een meisje van de manege gingen we het bos in. Stapvoets, en dat was snel genoeg vond Ferry, gingen we bergje op en af. Ze vertelden ons alles over de omgeving, over de dieren die in het gebied leven en dat je per paard dichter bij de dieren kunt komen, omdat de geur van een paard sterker is dan dat van een mens en ze dan dus minder snel op de vlucht slaan. Interessant! Ruim een uur later kwamen we terug op de manage.

Ella, die de eigenares bleek te zijn en over 30 paarden beschikte, vertelde ons dat ze twee veulentjes had. Een van een maand en eentje van twee maanden. Of we het leuk vonden om even in het weiland te gaan kijken. Zeg dat geen twee keer, Laura + dieren + camera = topcombinatie. En dat niet alleen… Het veulentje van twee maanden bleek ook nog eens een knuffelkont te zijn. En mijn haar vond hij ook erg lekker.

Ella vertelde me dat ze eigenlijk een paar paarden zou moeten verkopen. Het werd te druk. Maar ze kon het niet. Ik snapte het, daar staand tussen de veulentjes, meteen. Ik was nu al niet weg te slaan…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *