Lieve Sinterklaas

De pepernoten liggen al weer enige tijd in de winkel – bent u daar net zo verbolgen over als half Nederland? – en november doet bijna zijn intrede. Dat betekent dat u ook bijna naar ons land komt en ik mag genieten van vrolijke kinderkopjes op tv bij de intocht. En de lieve kindertje worden vervolgens ook nog eens getrakteerd op mooie cadeaus. Maar… ik mag dan geen kind meer zijn, ik ben dit jaar wel heel lief geweest!

Oké, 99% van de tijd ben ik lief geweest. Ik kan niet lief zijn tegen de mensen die dat niet waard zijn, die het niet verdienen om mijn liefdevolle aandacht te krijgen. Wist u trouwens dat deze mensen, die ik alles behalve als lief zou typeren, helemaal geen cadeautjes verdienen. Ik zal u nog even een mailtje sturen met de adressen, dan weet u welke huizen uw Pieten kunnen overslaan.

Terug naar mij: ja, ik durf van mezelf te zeggen dat ik een lief meisje ben. Een lief meisje met een heel groot hart én een redelijk lang verlanglijstje. En stiekem hoop ik dat u daar wat mee doet. Dat mijn schoen gevuld wordt als ik hem bij de deur – bij gebrek aan open haard – zet, of dat ik 5 december wakker wordt en er een grote doos in de kamer staat. Nee, nu word ik hebberig. Ik wil geen grote doos, maar heb wel wat dingen op mijn lijstje staan.

Zo wil ik graag de kookboekenserie Da’s pas koken compleet krijgen. Als ik zeg dat ik zeg dat ik er nog 40 moet, dan schrikt u vast. Maar weet u, ze zijn maar € 4,95 per stuk. Ook wil ik graag nog een zwarte skinny jeans. En roze accessoires voor in de werkkamer (arme Ferry!). Ik wil graag een mutsenhoofd en dan een mooie muts, maar waarom staan ze me niet zo mooi als nichtje Jaimy? Ik wil nog graag een nieuw servies, niet zo oubollig, maar lekker strak en wit. Zodat het past bij onze nieuwe keuken (die al op 28 december wordt ingebouwd!). Ik wil mooie accessoires voor in de badkamer, zodat ik daar een wellness gevoel krijg (scheelt weer geld om naar de sauna te gaan). Ik zou graag goede darmen willen, zodat ik niet ziek word na het eten van die zalige pepernoten van u. Verder word ik erg blij van een meevallende offerte van onze schilder Peter H. (ik zal zijn 06-nummer even mailen), zodat we op budget uitkomen en in december de feestdagen niet op droog brood hoeven door te brengen. Ook heb ik graag een half uur gratis winkelen bij Ikea, voor alle lampen, accessoires etc. En dat geweldige bureau voor in de werkkamer die ik daar heb gezien…

Maar mijn allergrootste wens is toch wel dat Sinterklaas voorbij is. Niet omdat ik geen vrolijke kinderkopjes wil zien. Niet omdat ik ze geen cadeautjes gun of deze zelf niet wil. Maar omdat ik wil dat het 11 december is en we dan de sleutel krijgen van ons nieuwe droompaleis. Want ik word ongeduldig… Kunt u mij misschien helpen?

  4 comments

  1. COAK   •  

    Aah wat staan er een spannende dingen te wachten: een ander huis, met een compleet nieuwe inrichting, een nieuw (mutsen-)hoofd ;), je foto-werkzaamheden & baan lopen super, grenzen stellen blijft een les -maar je begint ‘m onder de knie te krijgen… Ja, ik durf wel te stellen dat je in 2009 een boel goede en mooie dingen hebt gedaan; een warm hart heb je zeker, hopelijk is onze live Sint dat ook niet ontgaan. Jemaakt me wel een beetje bang met het lijstje mensen die het níet verdienen om liefdevolle aandacht te krijgen, dat klinkt vrij zwaar.. Hebben ze je hartje zo vertrapt?
    Kus erop!

  2. Laura   •     Author

    @ coak: je moet ver gaan wil je mijn hart vertrappen, maar toch zijn er mensen die dat klaarblijkelijk voor elkaar krijgen. Ach, leer je ook weer van!

  3. Joyce   •  

    Hahahahaha wat heb ik moeten lachen!
    Maar wat mooi! Als Sinterklaas hier niet wat mee doet, dan weet ik het ook niet meer!

  4. Tessa   •  

    You are very funny. Maar erg ongeduldig wat ik mij zo goed herinneren van ons eerste huis waar we nog steeds wonen. Alsof je een hele nieuwe garderobe in de kast heb maar nog nix mag aantrekken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *