Het leed dat cameraleed heet

Menig van mijn blogbezoeker kan zich nu de frustratie herinneren van eerder dit jaar. Mijn geliefde Canon EOS 400D ging kapot en Canon presteerde het om deze maar liefst vier (!) keer ongerepareerd terug te sturen. Zat was ik het. En na overleg met Ferry koos ik er dus voor een nieuwe 50D te kopen. Nieuw = geen gezeik. Dacht ik…

Eind oktober had ik een geslaagde fotoshoot van nichtje Jaimy. De volgende dag was het tijd voor het verjaardagsfeestje, want Loubna werd twee jaar. Camera mee natuurlijk! We kwamen als een van de eerste, zeiden vrolijk gedag. Maar even later verging het lachen mij. De camera deed niets, maar dan ook niets meer. Andere batterij, andere CF-card, andere lens: niets werkte.

Gelukkig was het koopzondag. Op naar de winkel en een nieuwe eisen. Want na twee maanden kan dat kreng toch niet al kapot zijn? En het leek een spiegel-probleem, dus ook nog eens vrij ernstig. Nee hoor, Laura kreeg geen nieuwe. Hij moest eerst naar Canon en daar moesten ze uitsluitsel van hebben. Zomaar een nieuwe camera weggeven, zou hen geld kosten. Wel zouden ze de volgende dag Canon bellen om het probleem voor te leggen. En toen bleek snel dat het om een seriefout ging en dat ze hem met voorrang zouden maken. Nou, vooruit dan. Kreeg gelukkig een leencamera mee. Met wel in mijn achterhoofd een stemmetje dat zei: “Laura, die Canon-reparatiedienst vertrouw je toch niet meer?”

Na een paar weken besloot ik eens te bellen en na navraag van medewerker Jelle bleek dat de camera de week daarna gerepareerd en al terug zou komen. Jeuh! De week daarna kwam hij echter niet, en de week daarna ook niet. Inmiddels zat ik bijna zes weken zonder en ik was het zat. Hoe kan Canon me, na al die keren hiervoor, zo aan het lijntje houden? De winkel was het zo zat, en beloofde nog een keer te bellen en dan met een oplossing te komen. De volgende morgen.

Maar die morgen werd ik niet gebeld. Toen ik om 13.30 uur belde, lag het aan de Sint-drukte. Leuk en aardig, maar ik wacht al vanaf eind oktober. Dat zei ik ook heel duidelijk en ook dat ik wettelijk gezien gewoon recht heb op een nieuwe. Nee, daar wilde men niet over discussiëren. Voor de avond zou ik de oplossing hebben, dat had hij immers (weliswaar al in de ochtend) beloofd. Om 17.30 uur had ik nog niets gehoord en dus ging ik vanaf het station door naar Apollo, de betreffende winkel. Kijken of langsgaan meer effect zou hebben dan bellen.

Ja dus, ik kreeg de vrolijke boodschap dat ik een nieuwe zou krijgen! (die ik inmiddels heb) Weg mijn angst voor een gerepareerde camera. Dikke pluim voor Apollo. En nu maar duimen dat voor dit geval niet driemaal is scheepsrecht geldt en deze camera heel lang leeft.

  10 comments

  1. Joyce   •  

    Fijn dat je een nieuwe hebt gekregen! Ik hoop dat verdere ellende je bespaard blijft! 😀

  2. Serena   •  

    Ik was volgens mij al 28 keer ontploft. Ben ik veel te ongeduldig voor!!!
    Wel fijn dat je een splinternieuwe hebt!!!

    Grtz Serena

  3. Suus   •  

    Wat fijn dat je een nieuwe hebt! Ik geloof ook nooit zo in reparaties voor camera’s. Wel ontzettend fijn van de winkel dat je een leenmodel hebt gekregen, echt heel goed van ze! Zelf kocht ik 2 jaar geleden een pc, die nu al zo’n 5 keer gecrasht is en veel meer mankementen vertoont. De winkel erkent de problemen en wil hem repareren (voor de 3e keer…), maar ik kan geen vervangende pc krijgen! En da’s best belangrijk als je fotografie studeert en bijna alles digitaal doet!

  4. Lnnkz   •  

    Fijn dat je uiteindelijk een nieuwe kreeg. Jammer dat het zo lang moest duren

  5. Kris   •  

    Wat goed dat je uiteindelijk een nieuwe hebt gekregen! Wel erg jammer dat dat zo lang heeft moeten duren.

  6. Shanti   •  

    Je hebt wel steeds pech zeg! Stom dat het zo lang duurt, maar wel fijn dat je een nieuwe krijgt natuurlijk!

  7. Joeltje   •  

    Ongelofelijk zeg, wat een verhaal en wat een ellende met je beestje. Ik heb vorige week een moment aan je gedacht, toen ik meende dat mijn camera het ook niet meer deed (nieuwe 450D, 3 maanden oud). Later dacht ik dat het misschien toch aan de batterij heeft gelegen, maar ik ben nog wel erg “gereserveerd” zeg maar. Nog één raar dingetje en we gaan klagen. Want dat moeten we niet hebben.

  8. Marieke   •  

    Wat een ellende! Zucht…
    Hopelijk blijft het idd hierbij, veel plezier met deze!

  9. Puck   •  

    En nu maar hopen dat deze het gewoon blijft doen… Want door al die ellende zou je bijna stoppen met fotograferen!

  10. Laura   •     Author

    @puck: mijn fotoplezier was inderdaad even weg, wat kan ik daar chagrijnig van worden. Maandag echter een trouwerij en daar heb ik dan wel weer zin in!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *