De man met de hamer

Precies 25 dagen geleden werden we grootgrondbezitters. 25 dagen waarvan Ferry er 24 in het huis aan het klussen was. 25 dagen met onregelmatige maaltijden en waarin we het uiterste van onszelf vroegen. En eens komt dan die man met de hamer. En dat eens, dat was zondagavond…

Zittend op mijn werk vraag ik me dagelijks af “Wat doe ik hier?”. Niet dat ik mijn werk niet leuk vind, integendeel. Maar op dit moment voel ik me thuis nuttiger dan in Amsterdam, op kantoor. Ferry beult zichzelf elke dag af, vergeet de maaltijden en verzet zoveel werk dat ik er af en toe verwonderd naar sta te kijken. In het weekend probeer ik dat toch wel voor 10% te evenaren. Ik wil ook mijn steentje bijdragen en beul mezelf ook af.

Oké, ik snijd geen tegels met een slijptol en kan niet zo precies plakken als hij, maar er is genoeg te doen. Radiatoren in de grondverf zetten, schoonmaken, meubels in elkaar zetten, koffie zetten voor Ferry en de oven testen met vers afgebakken broodjes, de woonkamer voorzien van een witte laag. Ja, dit was hoe het weekend er uit zag.

Maar dit weekend gingen we te lang door. Zaterdag kwamen we pas om 23.00 uur in huis 1. Avondeten hadden we nog niet gehad en we waren gesloopt. Maar soms wil je gewoon nog net wat af maken. En denk je dat we ons dan zondag inhouden? Nee hoor, de wekker staat gewoon weer om 07.30 uur en om 09.00 uur zijn we weer in de woning. Wel zo verstandig om op zondag dan op tijd naar huis te gaan en dat deden we dan ook om 17.00 uur. Om vervolgens een voedzame maaltijd te nuttigen. Maar dat was niet genoeg. Niet genoeg om de man met de hamer op afstand te houden. Zondagavond om 21.00 uur sloeg hij toe, terwijl ik nog een doos met servies aan het inpakken was. Met de strenge toespraak deze week rustig aan te doen, doken we ons bed in.

En ja, deze week doe ik – Ferry is er wat slechter in – ook echt rustig aan. Vandaag en morgen word ik verwacht op een cursus Inzicht en Invloed, met rollenspellen e.d. Dat gaat me ongetwijfeld veel energie kosten. Dus de avonden zijn deze week geen klusavonden, maar avonden dat ik thuis kan doen wat ik wel. Wel zal ik af en toe een doosje inpakken, want hoewel ik nog niet gestresst ben, zie ik nog wel heel veel troep. De box beneden en de opruimkast boven zijn een puinhoop. En bij deze puinhoop heb ik echt Ferry nodig, want hoe weet ik nu welke autospullen hij nog wil bewaren, evenals zijn gereedschap? En hoewel de kledingkast al half leeg is, zal ik daar ook nog mijn handen aan vol hebben. Evenals al het kookgerei en servies. God, wat heeft een mens – zelfs op een oppervlakte 3x zo klein als onze nieuwe woning – toch een troep!

En toch ondanks alles: we wandelen er goed doorheen. We liggen op schema, bijna alle grote klussen zijn af. De financiën vallen alleen maar mee, nog geen enkele tegenvaller en een veeeeel positiever saldo aan het eind. De Belastingdienst heeft na 10 telefoontjes eindelijk bevestigd dat onze voorlopige teruggave is aangekomen en we de eerste betaling eind januari kunnen verwachten.

Mogen we dan klagen, als we ook nog eens zien dat ons droompaleis met de dag groeit? Dag, man met de hamer! Mij krijgt u er niet onder.

  3 comments

  1. Cindy   •  

    Vraag liever aan die man met de hamer of hij mee komt helpen klussen 😛

  2. Puck   •  

    Als je je droompaleisje voor je ogen ziet onstaan dan kan zo’n man met de hamer waarschijnlijk maar weinig uithalen. Gewoon nog even doorbikkelen, maar ik weet zeker dat jullie dat gaat lukken!

  3. Rianne   •  

    Is dat alweer 25 dagen geleden joh??! Wat gaat de tijd toch snel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *