Khmer-tempelcomplex versus lokale markt

Als ik iets moeilijk vind, dan is het gebouwen fotograferen. Deze zo indrukwekkend vastleggen als ze bij mij overkomen. Het lukt me zelden. En tegen datzelfde probleem liep ik aan tijdens ons bezoek aan Prasat hin Phimai.

Het is het grootste Khmer-complex in Thailand. Van Cambodjaanse afkomst, zoals alle Khmer-complexen. Naar verluidt is het de voorloper van de Angkor Wat, die we later deze week gaan bezoeken. De tempels zijn gemaakt van zandsteen, roze en wit. Overal zie je raampjes en doorkijk-gangetjes. Met in het midden een buddha of de koning.

Ik pak mijn camera en begin te schieten. Terwijl ik terugkijk op het schermpje trek ik een pijnlijk gezicht. De gebouwen zijn opeens minder mooi. Ik probeer alle perspectieven, diverse lenzen, maar het wordt niet wat ik wil dat het wordt. Zo indrukwekkend als ik het zeker wel vind, kan ik het straks niet aan jullie overbrengen, vrees ik.

Maar daar is held Mr. Apple. Onze gids die weet dat ik dol ben op lokale marktjes en mensen. Hij geeft ons een half uur de tijd om de straat op te gaan. Wat uiteindelijk meer dan een uur wordt… Ik stap binnen bij een kapper, zet Thaise lekkernijen (wat dacht je van overheerlijke miereneitjes?) op de foto. Jonge grietjes achter de kraampjes sla ik gade met mijn camera in mijn hand. Ik laat een oud vrouwtje met mooie rimpels enorm lachen en zet haar op de foto. Elke foto laat ik aan mijn ‘model’ zien. Steevast schieten ze in de lach. Omdat ze hem mooi vinden of zichzelf er juist bespottelijk op vinden staan. Of is het slechts beleefdheid. Ik ben er nog niet achter…

Om 18.00 uur staat de markt stokstijf stil. Geen enkel persoon verzet een stap of gaat verder waar ‘ie mee bezig is. Het enige dat je hoort is het volkslied. Na twee minuten komt het leven weer op gang en is het net of er weer op de play-knop is gedrukt. Dat hebben wij nou nooit met het Wilhelmus…

Voldaan en met best wat beeldmateriaal – veel uitzoekwerk voor zondag – stap ik in de bus. Mij steeds meer realiserend dat ik mensen op de foto wil. Daar ligt mijn kracht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *