Burenfrustratie in het kwadraat

Weet je nog, die hond van de buren, die zo nu en dan bij ons in de tuin springt? Die doet dat nog steeds zo nu en dan. En de ballen vliegen ons tegenwoordig ook al om de oren. Maar als je daar iets van zegt ben je asociaal en een slecht voorbeeld voor de kinderen.

Kan dat, klagen over je buren op het net? Wel als je de waarheid vertelt toch? De waarheid: we hebben die hond al minstens 12x in de tuin gehad, we hebben er een keer of drie wat over gezegd en er worden beloftes gedaan, maar beter wordt het niet. Dat bakbeest – want hij is echt huge, ook al is hij pas een half jaar – springt nog steeds rustig op onze dure tuinmeubels met onze mooie kussens. Met zijn zandpoten. En dat nu al een keer of 12, minstens… Met in mijn achterhoofd dan ook nog het verhaal van de oud-bewoners die van de week vertelde dat hun vorige hond (weliswaar drie slagen kleiner) ook altijd deze tuin in kwam, ben ik er klaar mee.

Maar vandaag was het geen hond die me irriteerde, het was een bal. Terwijl we rustig tapas aan het eten waren – en ik had me er zo op verheugd, maar het werd drastisch verpest – belandde er een bal midden in mijn gezicht. Geen actie van een jochie van een jaar of drie, want de heg is 2,5 meter hoog. Op dat moment denk ik niet: “Laat ik die bal meteen teruggeven”. Nee, dan ben ik er even klaar mee en ga ik rustig eten. Met pijn aan mijn hoofd weliswaar.

Rustig eten gebeurde echter niet, want de buurman belde aan. Of ik die bal terug kon gooien en waarom ik dat nog niet had gedaan. Dus ik leg hem uit wat hierboven staat. Dat vond hij kinderachtig, want zijn jongste zat er niet op te wachten dat die bal hier lag. Nee, ik zat ook niet te wachten op een bal in mijn gezicht. Hij vond dat we kleinzerig waren en een kort lontje hadden, want we hadden ook al geklaagd over de hond. Sorry? (daar had hij dus net niet over moeten beginnen)

Het gesprek begon te escaleren. En meneer zei: “Met u valt niet te praten.” Prima, dan hoeven we het gesprek niet voort te zetten toch?Een dus deed ik vriendelijk de deur dicht. Waar hij zijn voet tussen plaatste. En ik me niets van aantrok, zo ‘asociaal’ ben ik dan wel als ik kwaad ben. Maar het gesprek was niet ten einde, via de poort ging hij tegen Ferry te keer. Hij was een kleinzielig kind, met een kort lontje (ja ook al?), en we waren een slecht voorbeeld voor zijn kinderen. Ik snap nog steeds niet waarom, maar dat terzijde. Ferry liep weg en ik nam, inmiddels aan de andere kant van de poort belandt, het gesprek over. “Hij daar”, wees hij en begon verwijten te maken naar Ferry. “U mag ook zeggen ‘Zij daar’ hoor, want ik denk er hetzelfde over.”

Vervolgens begon hij een heel relaas over dat een hond vrijheid nodig heeft, dat hij niet de hele dag aan een riem van een meter kan liggen en “Als je in een buurt komt wonen, heb je te accepteren dat daar mensen, kinderen en dieren wonen en anders ga je maar op een hutje op de hei wonen.” Sorry? Natuurlijk kun je niets zeggen van de schreeuwende kinderen van de buren, maar wat er op ons terrein gebeurt – in ons huis en in onze tuin – daar hebben we wel degelijk wat van te vinden en te zeggen. Ik probeerde er tussendoor te komen. Maar dat was geen doen. Hij kwam steeds dreigender op me af en even was ik bang dat hij me ging slaan. “Ach”, zei Ferry achteraf, “Als ie je had aangeraakt hadden we tenminste aangifte kunnen doen.” En bedankt!

Ik probeerde hem – al discussiërend en fel pratend bij de kliko – uit te leggen dat als wij ooit voor een hond gaan wij echt wel zouden zorgen dat hij er geen last van had. Dat als wij een hond hebben dat hij of op de openbare weg loopt (wat zij volgens mij amper met dat beest doen) of in onze tuin blijft. Maar meneer zei “Bladiebla” (ja letterlijk) en liep boos weg. Wie was er kinderachtig?

Ik ben bang voor een escalatie, dat dit vaker zal gebeuren. Dat ze opeens de helft van de heg (deel dat op hun terrein staat) slopen, terwijl ik hem zo mooi vind. Dat het mijn woonplezier in ons droompaleis verpest. Dat ze ons desnoods het leven zuur willen maken. Of een mes in onze meubels zetten. Draaf ik nu door?

En ondertussen denk ik: hoe kan ik die mensen nu op een normale manier uitleggen dat ik geen kort lontje heb (in dit geval dan) en niet asociaal ben. Dat ik geen slecht voorbeeld ben voor hun kinderen. Maar dat ze de boel in mijn ogen omdraaien? Hun hond, hun zorg.

  17 comments

  1. nattelee   •  

    Jeetje meid, wat een verhaal en wat ontzettend vervelend!!! Je zou je absoluut niet hoeven storen aan kinderen of huisdieren van je buren maar in dit geval? Een hond die continue in jullie tuin staat!! Op jullie dure tuinmeubels springt!! Mogen jullie kwaad worden??!! Praten heeft dus geen zin bij deze mensen… (over kort lontje gesproken…) Misschien is een brief schrijven een idee?? Zou toch vreselijk zijn als dit van kwaad tot erger wordt? Pfff nou heel veel succes!!!

  2. Cristien   •  

    Wat een verhaal, en erger nog ‘wat een buren’
    Je kan een poging wagen om te praten, echter mensen die dit gedrag vertonen willen altijd hun gelijk halen. Jammer van de mooie heg maar misschien is een mooie schutting beter in dit geval.

    De buurman zou er beter aan doen om een goed voorbeeld voor zijn eigen kids te worden!

  3. zuster_klivia   •  

    Shit! Dat is niet leuk, zo met je buren… Gatver.

    Je kunt het nog een keer proberen, het rustig aan te kaarten. Maar als ik dit zo lees, is het onbegonnen werk en staat buurman niet echt open voor jullie mening en gevoel.

    Kan me voorstellen dat je je zorgen maakt over hoe nu verder.

    Sterkte!

  4. Ioni   •  

    Vroeger schopten wij ook wel eens per ongeluk de bal bij de buren. Met schaamrood op de kaken gingen wij dan langs om onze excuses aan te bieden en om te vragen of we onze bal mochten pakken. En zo hoort het vind ik. Er kan wat dat betreft altijd wat gebeuren, maar excuses zijn dan op zijn plaats. Zeker als je er iemand mee kan verwonden!

    Dieren in de tuin vind ik verschrikkelijk. Bij mijn ouders worden ze geterroriseerd door een dikke aso kat die dooie muizen achterlaat en achter de lieve musjes zit. Wij schoppen die dan letterlijk de tuin uit. Kan dat beest zo te merken best hebben en die mensen moeten hun kat maar niet door de wijk laten lopen.

    Ik vind dat je goed in je recht staat. Wij proberen ook rekening te houden met de buren maar merken dat omgekeerd helaas niet van alle buren. Jammer is dat die verschillende moralen. Maar jij zit goed, en hij zit fout, dat is gewoon een feit. Hij reageert waarschijnlijk juist zo fel omdat hij in zijn achterhoofd donders goed weet dat hij fout zit, maar dit vooral tegenover jou niet wil toegeven. Hopelijk heeft het uiteindelijk toch het benodigde effect, dat ze die hond op hun eigen terrein houden.

  5. Laura   •     Author

    @ annika: dat vind ik wel het ergste wat je kan doen. Dat is toch allemaal gemaakt. Opeens lukt het dan wel om de buren en het loopt altijd goed af. Maar wat als de camera’s weg zijn?

    @ myrna: dank voor de link!

    @ iono: katten kan ik somehow beter verdragen. Natuurlijk heb ik liever hun poep niet in de tuin en haat ik het als ze in de vijver graaien, maar die beesten zijn moeilijker binnen te houden. Wel heb ik een hekel aan kattenbaasjes die het maar normaal vinden dat je kat in de tuin van de buren poept. Die laksheid zeg maar, niet het feit dat ze er poepen 😉

    Als we nu wel zelf een schutting zouden doen, moet dat, zonder overleg, op 30 cm van de erfgrens. Over de vijver dus. Na ja, no way dat dat een optie is!

  6. Myrna   •  

    Hè bah, wat vervelend. Ik hoop dat het je woonplezier niet gaat vergallen: niets zo vervelend als dat je door dit soort dingen gespannen moet gaan zijn in je eigen huis/tuin – zeker niet als het voor de rest je droompaleis is! Voor wat het waard is: wat je ook had gezegd of hoe je het ook had uitgelegd, deze meneer had duidelijk zijn eigen waarheid. Dan kun je proberen wat je wil.

    (En ik ga je linken op mijn blog: ik kom ondertussen zo vaak even lurken, dat ik je nu toch wel op mijn blogroll wil blijven volgen 🙂 )

  7. @Yvet78   •  

    Oh zo herkenbaar.. maar zo lastig op te lossen..als het goed is heb je een wijkagent, je zou het eens met hem erover kunnen hebben, niet dat er actie onder nomen gaat worden, maar hem om advies vragen 😉 zo heb je hetdan ook tussen neus en lippen gemeld. succes!

  8. Annika   •  

    wijkagent inschakelen en anders 😛 onze knuffelneger en mevrouw froger 😉 in ruzie met de buren

  9. Annika   •  

    @Laura daarom ook mijn smiley’s 😉

  10. Roelfina   •  

    Ruzie met de buren is erg vervelend. Mijn ouders liggen ook in de clinch met hun directe buurman en dat speelt nu ruim twee jaar. Helaas gaat dit alleen maar van kwaad tot erger, maar wel wordt alles gemeld bij de wijkagent die ook een oogje in het zeil houdt. Misschien helpt dat bij jullie ook wel iets.

    Hopelijk blijft het bij deze “aanvaring” en anders veel succes!

  11. Rianne   •  

    Zucht.. wat irritant!! (die man dan hé!) maar ik vind wel dat Ferry gelijk heeft. Het is natuurlijk heel vervelend, maar als ie je op je bek had geslagen hadden jullie tenminste aangifte kunnen doen! maar aan de andere kant is het natuurlijk ook wel weer fijn dat ie dat niet heeft gedaan hahaha
    heel veel succes met de buren! Laten we hopen dat het toch beter/over gaat.

  12. Serena   •  

    Ik zou draad/hekwerk plaatsen. Is dat geëmmer met die keuter ook meteen verleden tijd.
    Verder zou ik inderdaad eens een gesprek met de wijkagent aangaan, die vent heeft niet het recht om zijn voet tussen de deur te plaatsen enz.

    Sterkte ermee!!!

  13. Silke   •  

    Wat een vervelend verhaal. Het is altijd fijn om het gewoon te kunnen vinden met je buren. Dikke vrienden hoef je niet te zijn maar met respect behandeld te worden is wel fijn, zeker in dit soort situaties.

    Misschien is het dan toch beter om zelf te investeren in een schutting of draad of hek. Dit eerst netjes met de buurman overleggen dat jullie dit van plan zijn en dat als die mee betaald dat hij inspraak heeft op de keuze van jullie “hekwerk” en anders dat jullie het zelf gaan doen. Van de bal ben je dan niet af, maar wel van de hond op de tuinkussen (anders voorbeeld op de foto zetten)

    Van wijkagenten of televisieprogramma’s worden beide partijen denk ik niet gelukkig, de situatie op de spit drijven is al wel het laatste wat je wil..

    Niet teveel piekeren, komt vast goed!

  14. Laura   •     Author

    @ silke: wees niet bang, het laatste dat ik zal doen is er een televisieprogramma bij halen. Snap echt werkelijk waar niet waarom mensen dat wel willen!

    Maar investeren in een schutting gaat mij te ver. Het gaat om een lengte van 10 meter, weet je wat dat kost? We hebben al genoeg kosten gemaakt het afgelopen jaar en dan moet ik nu investeren omdat zij een hond hebben…? Dat is toch de omgedraaide wereld. Als zij nu eens goed gaas aan de andere kant doen – “ja nee, want dat gaat niet samen met ons zoontje, dan bezeert hij zich eraan”. Ik heb tegen Ferry gezegd dat we nu gaas gaan doen volgende week om het grootste gat, maar voor de rest ben ik niet de schuldige. Buiten het feit nog dat ik gewoon eigenlijk geen schutting wil, dit groen is zooo mooi!

    Als wij volgend jaar een hond hebben, zorg ik er ook zelf voor dat het aan mijn kant goed zit.

  15. Joyce   •  

    Wat een vervelend verhaal zeg. Lastig dat er met de buren niet valt te praten. En jullie zijn een slecht voorbeeld voor zijn kinderen? Laat hem eerst eens naar zichzelf kijken..!

    Mijn buren waren laatst aan het klagen over mijn kat, (1 van de 2) dat ze jonge vogeltjes uit een nestje uit zijn tuin aan het vangen was, niet dat het gelukt was, maar ze deed een poging tot. En ze had een beetje staan graven in zijn tuin. Ik heb mijn excuses aangeboden en verteld dat ik er ook niet heel veel aan kon doen. Mijn katten hebben altijd naar buiten gemogen en na mijn verhuizing heb ik met pijn en moeite mijn 2 poezenkinderen 6 weken binnen kunnen houden, maar ze slopen mijn hele huis als ik ze nog langer binnen zou houden.
    Ik heb hem inmiddels een plantenspuit gegeven en gezegd dat als hij last heeft van m’n katten hij ze nat moet spuiten, daar schrikken ze van en hopelijk komen ze dan niet meer in zijn tuin.

    Maar een hond die op je dure tuinmeubels staat?! Dat gaat way to far. DIe buurman zou een schutting of gaas in zijn tuin neer moeten zetten. Dit is zijn probleem, niet die van jullie, al denkt hij daar blijkbaar anders over.

    Succes ermee!

  16. Joeltje   •  

    O wat herkenbaar. Gelukkig (of helaas? want het zou wel ‘s opluchten) is het hier nooit geëscaleerd. Hier gaat het niet over een hond, dat is gewoon SUPER asociaal en die kids moeten ook hun excuses maken voor die bal, zo hoort dat.
    Nee hier gaat het over de erfafscheiding… hoe rijdende rechter wil je het hebben? We hebben dit huis 4 jaar geleden van tekening gekocht, 4 jaar geleden leerden we op de bouw de buren kennen. Die direct begonnen te mekkeren over de erfafscheiding. Niet alleen met ons, maar ook met hun andere buren.
    Het toeval wil dat die andere buurvrouw inmiddels één van mijn beste vriendinnetjes is geworden. Dat stoort ze enorm, dat zegt ze ook vaker: jullie lopen verdorie de deur bij elkaar plat.. JA EN?!

    Maar die erfafscheiding dus. ZIj wilden een MUUR in de tuin. Een 10 meter lange muur aan beide kanten. Tja, dan ben je niet echt lekker, zo inmetselen. Maar iedereen heeft in deze nieuwbouwwijk draadhekwerk met klimop. Wij wilden dat ook. Uiteindelijk kwam dat er ook, in overleg en zelfs door hen besteld (zonder overleg). Maar nu maakt ze dus al 3 zomers op rij de klimmop kapot. Zo kinderachter…

    Niks zo vervelend als gezeik met je buren..Sterkte!!

  17. Laura   •     Author

    Update: vandaag hebben we maar 5 meter gaas aan onze kant gespannen. Zonde dat wij het moeten doen. Ook voor het geld, wij betalen voor hun hond, moet niet gekker worden. Maar ben bang dat er anders niets zal gebeuren. Zij wilden geen gaas aan hun kant, want dan kon zoonlief zich er aan openhalen. Tja, als je je zoontje van 2 of 3 jaar uren alleen buiten zonder toezicht laat spelen dan zou hij eens onder de haag kunnen kruipen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *