Held op sokken in het oneindige

Met die grote mond zegt dit kleine meisje veel, maar als het er op aan komt ben ik stiekem een held op sokken. Menig drempel moest ik tijdens persreizen overstappen en ook vandaag weer.

‘U bent zich er van bewust dat deze activiteit gevaren met zich meebrengt’, ‘U doet uit vrije wil mee aan deze activiteit’, ‘De organisatie is niet verantwoordelijk voor welke vorm van schade ook’. Eerder tekende ik papieren met woorden van deze strekking. Dat was toen we een quadtoer hadden in Amerika. Nu gingen we met een snowmobile een gletsjer verkennen. En ik kreeg hier de kriebels van.

Terwijl bij mij de kriebels langzaam erger werden, werden we als een Michelin-mannetje ingepakt. Groot pak om je warm te houden, waterdichte laarzen over je schoenen, helm, handschoenen… En we konden gaan! Na een bumpy weggetje – Fer, dit was nog 20x erger dan die weg die wij in Amerika met de cabrio te lijf gingen – bereikten we de gletsjer. Een grote, witte ijsmassa met hier en daar hoopjes lava.

Siggi, onze gids, legt ons uit wat de gevaren zijn. Je kunt in een klein gat komen en over de kop slaan. Je kunt in een groter gat of spelonk komen en onder het ijs zakken. En dan bedenk je dat hij even daarvoor heeft gezegd dat het ijs 200 tot 600 meter dik is. Cru gezegd ben je dan dood. Minder ernstig, maar vaker voorkomend is dat de snowscooter omvalt en je been onder de rupsband komt. Lijkt me dit nu wel echt een goed plan?

“Maar de snowscooters daar vooraan zijn stabieler en vallen minder snel om.” Zeg dat dan meteen! Oké, ze zien er minder stoer uit, maar veiligheid voor alles. Zeker omdat ik me net bedacht dat ik dan wel een tijdelijke reisverzekering had aangevraagd, maar was hij wel goedgekeurd…?

De eerste kilometer is onzeker en wankel. Je remt bij elk bobbeltje. En dat zijn er veel! Het is niet zo vlak als Nederlands ijs! Overal spelonkjes, gaten van een meter diep met water, hobbels en obstakels. Maar al snel krijg ik – en ook de rest – de smaak te pakken en zoek ik juist de moeilijkere plekjes op. En buiten de fun van het rijden is het uitzicht fantastisch! Je voelt je alsof je in het oneindige bent belandt. Ver weg van die boze wereld, met links, rechts, voor en achter ijs, ijs en nog eens ijs.

Het gevoel wat je dan hebt, is met geen pen te beschrijven. Zal dit het hoogtepunt van deze trip worden?

  2 comments

  1. Ioni   •  

    Dat klinkt eng en spannend. Dat hebben wij niet gedaan in IJsland. En ik zou het ook niet durven denk ik 😉

  2. Roelfina   •  

    Wauw! Zoiets lijkt me echt geweldig om een keer mee te maken, misschien dat de komende reis toch maar eens richting IJsland moet gaan 🙂
    Ben benieuwd naar de foto’s!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *