“Nee, dat lijkt op werken”, aldus de luie ambtenaar

Ze kloppen, zonder twijfel: voordelen over ambtenaren. Ze vervelen zich de hele dag, MSN-en de halve tijd en koffie is hun grootste hobby. Het is nogal zwart/wit, maar je snapt mijn punt. Ambtenaren zijn lui en ze schrijven voor elk uurtje. En het erge is, ik heb er één in huis.

De commerciële wereld, waar ik zelf in zit, hangt aan elkaar van deadlines, omzetten halen en nog eens deadlines. Druk van omzetten kan ik niet altijd aan, maar met harde deadlines in het vooruitzicht, presteer ik het best. Vier dingen tegelijk doen, vind ik leuk. Al kom ik soms einde van de dag totaal gesloopt thuis en ben ik me er af en toe teveel van bewust wat het keerpunt is van omzetten niet halen. Einde baan is een veelvoorkomende uitslag in de commerciële wereld.

Natuurlijk, als brandweerman moet hij wel a la minute alles uit zijn handen kunnen laten vallen en in de verzengende hitte mensen redden. Maar dat klinkt zwaarder dan het is, want wanneer gebeurt dat nu in Almere? Daar waar alles van beton is en alle nieuwbouwhuizen voorzien zijn van brandmelders. Fijn voor de bewoners, maar ja, je wordt ook niet voor niets brandweerman is het niet?

Toen Ferry vijf jaar geleden ambtenaar werd – ofwel zijn vrijwilligerswerk omzette in een beroepsfunctie – was het voor hem even wennen. Hij was het hollen/rennen/vliegen van de horeca gewend en later de commerciële druk bij banken en leasebedrijven. Vaak zat hoorde ik hem ‘zeuren’ dat hij niet tegen het niets doen kon… Kriebel in zijn kont, die hij thuis ook altijd heeft. Inmiddels is zijn werkethos danig aangepast: zijn dag bestaat uit koffie drinken, MSN-en, boodschappen doen, slap ouwehoeren en oh ja, hij leidt nog samen met J. wel de afdeling ‘Oefenen’. Maar dat is geen dagtaak, want er wordt rekening gehouden met eventuele uitrukken. Daar staat een x-aantal uur per dag/week voor en dat halen ze nooit. Dat wordt dus neuspeuter-tijd.

Thuis is hij al snel moe. Gisteren ging hij mee naar de kaakchirurg, ging naar de kapper en toen nog even het centrum in. Tja, toen moest hij eigenlijk wel even slapen, want hij had wel veel gedaan en was moe. En ik weet dat hij het stiekem met een knipoog zegt, maar zit in elk geintje niet een kern van waarheid? Zijn meest gebruikte zin als ik vraag of hij wat wil doen, is dan ook: “Nee, dat lijkt op werken.”

Ondanks de droogte is het nu kennelijk komkommertijd, want ik word momenteel gillend gek van mijn luie ambtenaar. Ben je in meeting met je laptop, springt er zo’n MSN-scherpje omhoog: “Buuuuuhman, bal!” (onze uitspraak sinds de burenruzie). Meneer is duidelijk in verveel-modus en kan niets anders verzinnen dan geldt verdienen d.m.v. MSN-en en anderen lastig vallen die wel moeten werken.

Volgens Ferry ben ik jaloers. En stiekem is dat ook wel zo. Mag ik een paar weken geen druk, gewoon lanterfanten? Dan ben ik daarna genezen en ga ik weer vol op de deadlines. Maar ik zou zo graag voor één keer mijn geld makkelijk willen verdienen…

  7 comments

  1. Joeltje   •  

    MSN?

    *krabt zich ‘s achter de oren*

  2. zuster_klivia   •  

    Nee joh, na een week of wat lanterfanten zou je gillend gek worden als je eenmaal gewend bent aan de druk. Misschien lijkt het leuk voor een poosje, maar dat is het niet. (en ik kan het weten uit ervaring). Doe mij maar actie, druk en deadlines…

  3. Danielle   •  

    Niks kunnen doen is een ramp. 🙁
    Voor beiden partijen idd.

  4. annika   •  

    miss is het brandweerforum wat voor hem 😉 (hetbrandweerforum.nl)

    groetjes Annika

  5. Madeleine   •  

    He Laura, hoe ging het bij de kaakchirurg?

  6. Ioni   •  

    Misschien moet hij leren breien ofzo? 😉

  7. agaatt   •  

    LOL! Laat hem bijspringen op onze afdeling! Binnenkort een vacature voor 18 uur in mijn team. 😉 Ik zal hem gillend gek maken en de deadlines zullen hem om de oren vliegen. MSN? Geen tijd voor. SMS sturen is al een crime, op sommige dagen. Ik zal hem met liefde weer eens flink laten aanpoten. Groter kan het verschil binnen één bedrijf niet zijn, als ik het zo lees. 😉 Kus!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *