Goh, dan heb ik wel een rijke oom

Deze anekdote, uiteraard afkomstig uit mijn mond, stamt uit begin jaren ’90 en is daarna vele malen herhaald op familiefeestjes. Toch had ik, zoals altijd, gelijk: oom K. is rijk. Met een hoofdletter R van Rijk.

Veel contact is er met oom K. niet. Ooit ‘iets’ in de familie geweest, lang voor dat ik me bewust werd van familieproblematiek, en sindsdien is het contact beperkt. Geen ruzie, dus dat is wel fijn voor oma. Ik wist als klein meisje hierdoor echter  weinig van oom K. Ja, ik wist dat getrouwd was met tante R, en twee zoons had, waar ik ook nog de namen van wist. Ik wist waar hij woonde en dat hij uitzendbureau X in Huizen leidde.

Op een goede middag ging ik met mijn moeder winkelen in een nabijgelegen stad. We liepen langs een ander filiaal van uitzendbureau X, die tot mijn grote verwondering ook van oom K. bleek te zijn. En wij zijn al niets tekort gekomen met mijn vader met ‘slechts’ één zaak, dus ja, bij twee zaken ben je rijk. Kinderlogica! En dus gooide ik bovenstaande anekdote eruit.

Uiterlijk vertoon?

Zijn rijkdom was toen, zoals hij gisteren zelf zei, nog niet echt te merken. Hij woonde in een relatief grote woning in Huizen. Maar geen villa, of 2-onder-1-kap. De eerste dure aankoop was zijn overmatig luxe auto. Toen hij enkele jaren geleden een groot huis kocht, werd het de omgeving wel duidelijk hoe rijk hij was. Een huis met te veel nullen, dat hij enkel kocht voor de grond. Het nullen-huis ging plat en er werd een huis gebouwd van net zoveel nullen. Met een flinke garage voor zijn inmiddels uitgebreide auto-arsenaal.

Dat laatste heeft Ferry altijd mateloos gefascineerd. Het idee dat die oom van mij meerdere Porsches onder zijn huis heeft staan… “Zeg Lau, waarom is er zo weinig contact met oom K.?”, zei hij wel eens. Uiteraard als geintje, maar met stiekem de droom eens in die Porsches (mee te) rijden. Droom rustig verder, ik zie die goede man één keer per jaar. Als oma jarig is.

En oma werd gisteren 81. Oom K. kwam ook. En hoewel hij in de familie niet altijd even lekker ligt, vind ik hem mateloos interessant. En niet om het feit dat hij veel geld heeft, maar omdat hij een leven heeft dat ik me niet kan voorstellen. En dat fascineert me. En hij vertelt er graag over. En ik vind dat hij leuk vertelt, dus… Aan het gezicht van mijn ouders te zien, moet ik het af en toe met een korreltje zout nemen. Maar hey, denk je dat ik dingen hier niet soms ook wat mooier/leuker neerzet dan het eigenlijk is? En dat houd ik braaf in mijn achterhoofd, om ondertussen verder te smullen van zijn verhalen. Tegelijkertijd heeft oom K. veel dezelfde trekjes als mijn vader – laat het mijn vader maar niet lezen – en aangezien ik dol ben op mijn vader…

Enige tijd geleden hoorde ik van mijn vader dat mijn oom ook (tja, wat heeft ‘ie niet, behalve een vrouw) een vijver vol dure koi-karpers heeft. Waar wij nog steeds over twijfelen, toch die goudwindes eruit en koi’s erin? Want ze eten zo lief uit je hand… En dus praatte ik gisteren lang met mijn oom. Over ons nieuwe huis, over de vijver, over koi’s en uiteindelijk – toen alleen mijn ouders, oma en wij nog over waren – gooide Ferry het gesprek op zijn auto’s. Intussen had ik al een uitnodiging om eens te komen kijken bij zijn vijver.

Binnenkort bel ik hem dus op. Om een afspraak te maken. Dan gaan we koi-karpers kijken. Of auto’s, want daar verheugt Ferry zich nog het meeste op. En ik? Ik kan dan eindelijk zijn nullen-huis met zwembad en extra huis, sorry gastenverblijf, in de tuin eens bewonderen. Het blijft tenslotte toch je oom…

  1 comment

  1. Merel   •  

    Hoi Laura,
    Nog zo’n aardige reactie. Ik zou het echt super geweldig vinden als je dat wilt doen!
    Mijn mailadres staat overigens ook op mijn blog.
    Groetjes Merel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *