BMX-chick Laura

Hoewel ik mezelf echt als a-sportief op deze blog neerzet en dat stiekem ook wel ben, was dat vroeger wel anders. Sport, daar draaide het juist in ons gezin allemaal om. Zowel Patrick als ik deden namelijk fanatiek aan fietscross.

Even voor de duidelijkheid: verwar fanatiek niet met goed zijn, want dat waren we niet. We waren niet eens middenmoters. Ik was een angsthaas en sloot dus meestal de rij. Ik blijf nog steeds roepen dat dat netjes naar de adverteerders van onze clubkleding toe was. Zo hadden de omstanders tenminste de tijd om de advertenties ook te bekijken. En kon ik minder hard vallen…

Oké, geen topsporters dus. Maar we trainden in het begin wel drie keer per week, en later twee keer per week (trainingsdagen wijzigden) én op zondag hadden we vaak een wedstrijd. Soms waren we een heel weekend weg, omdat de wedstrijd ver weg was. Dan gingen we samen met de familie W. (die tot op de dag van vandaag de beste vrienden van mijn ouders zijn) kamperen. Met de vouwwagen en twee tentjes gingen we dan op pad.

Warme herinneringen koester ik aan die tijd – ik werd lid in 1985 en stopte in 1999. En sommige herinneringen springen eruit. Bijv. de bijna jaarlijkse wedstrijd in Ponypark Slagharen. Een bloedlinke betonnen baan. De fun zat hem ook eigenlijk niet in de baan, maar in het plezier dat we met het team hadden in het park. ’s Avonds of als je al uitgeschakeld was. Dat laatste gebeurde bij mij altijd al op de eerst dag. En natuurlijk alleen om de adverteerders te pleasen he? Struinend trok ik dan met mede-afvallers door het park, om gezamenlijk te gaan zwemmen, misselijk te worden in de Octopus of films te kijken in de bioscoop.

Ook een uniek moment was het WK in Schijndel in 1993. Ja, ik heb meegedaan aan een wereldkampioenschap. Of ik dan toch stiekem een beetje goed was? Nee! De eerste twaalf van elke leeftijdscategorie op het NK mochten door. En er waren er maar tien in mijn klasse… Twee weken lang verbleven we op een terrein vlakbij de crossbaan. Het was een weiland omgebouwd tot camping. En het regende en regende en regende. Pa en ma gingen tussendoor naar huis voor schone kleding, alles zat onder de modder. Een drama-vakantie! Maar Michiel (Wientjes) maakte het goed. Op de laatste dag werd hij wereldkampioen en was het feest! Maar het blijft mijn ergste vakantie ooit.

Toch nam ik afscheid van fietscross en de daarmee gepaarde mooie momenten. Ik werd ouder, de tegenstanders nog zwaarder en bij de 18+ categorie was er voor mij echt geen lol meer aan. Daarbij; ik kwam op de leeftijd dat ik wilde stappen, en dat mocht niet van mijn ouders als ik op zondag een wedstrijd had. Ja, dan vervloek je die wedstrijden op den duur. Dus langzaam nam ik afstand van meer en meer wedstrijden, tot ik op mijn 18e de handdoek helemaal in de ring gooide.

Natuurlijk ging ik nog af en toe kijken; meer voor de gezelligheid dan om de sport trouwens. Oude vrienden spreken was het leukste! Maar ook die haakten langzaam af. En nu kan ik gaan kijken, maar wie ken ik dan eigenlijk nog? De laatste keer dat ik naar een wedstrijd ging kijken, viel het dan ook tegen. Tegenwoordig houd ik het daarom liever bij de vele mooie herinneringen…

  5 comments

  1. zuster_klivia   •  

    Ik kan me er niks bij voorstellen… ik was een paardenmeisje. Uren op de manege borstelen, zoenen, friemelen, aaien (met/aan paarden dus), manen vlechten.

    Fietsen in de blubber? He?

    Superstoere foto btw 🙂

  2. Laura   •     Author

    @ zuster klivia: ik heb niets meer met paarden sinds ik in datzelfde Ponypark Slagharen werd gebeten door een paard, uh pony.

  3. zuster_klivia   •  

    And now for something completely different: hoe krijg ik dat rare blauwe dinges voor mijn naam weg?

  4. Laura   •     Author

    @ zuster klivia: ben bezig om voor iedereen die geen Gravatar heeft, een ander logootje te doen. Voorheen zag je dan niets, maar dan werd de site eeeeeenorm traag (13 sec om een post in te laden)! Ik heb er alleen even hulp bij nodig voordat dat gelukt is 😛

    Mocht je het nu echt zat zijn, ga naar http://www.gravatar.com en maak een eigen Gravatar aan. Aan de hand van je e-mailadres plaatst ‘ie dan je eigenste plaatje 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *