Klaar met de buren!

Was ik in juni witheet van woede door toedoen van de buren en hun hond, vandaag was ik niet alleen witheet. Ik stond letterlijk te trillen. Niet eens zozeer omdat de deur voor mijn neus werd dichtgeslagen, maar wel omdat ik voor leugenaar werd uitgemaakt.

Je buren, je moet het er soms helaas maar mee doen. We zijn gezegend met de buren aan de rechterkant en ook de buurman aan de linkerkant is geen onaardige vent. Maar met de buren achter ons is geen communicatie mogelijk. Ondanks de pogingen van onze kant.

Wie de vorige blogpost heeft gelezen, kent het verhaal inmiddels. Wie dat niet heeft gedaan raad ik nu aan dat wel te doen. Dat scheelt mij een hoop herhalen. Na het schrijven van deze blogpost hebben we alles even laten bedaren. We vertikten het om zelf actie te ondernemen om die hond uit onze tuin te houden. ‘We gaan toch niet van hun probleem ons probleem maken?’, zeiden we tegen elkaar. Maar toen Ferry al liggend op zijn ligbedje wakker werd gemaakt door twee grote hondenpoten was de maat vol. We gaven ruim € 50,- uit bij de bouwmarkt zonder naam (anders krijg ik ruzie met mijn vader, reclame maken voor zijn concurrenten is not done) en spanden gaas over 10 meter lengte en een border. Zo hadden wij in elk geval alles gedaan.

Een tijd was het stil. Oké, ze waren twee keer op vakantie, dat speelde mee. Af en toe zagen we dat het grind van de grindpaden niet meer alleen op de paden lag, maar ook er naast. We hadden dus het vermoeden dat hond D. inmiddels de weg naar onze tuin weer wist te vinden. Dat ons vermoeden leek te kloppen, bleek afgelopen maandag. Moe van het werk plofte ik thuis op de bank. Even later hoorde ik een hond lebberen. Even dacht ik dat hij achter de haag een bak water had gekregen van zijn baasjes (hé, eindelijk zorgzaam?), maar nee… Wij hebben natuurlijk een heel fijne vijver. Met heel veel water. Inmiddels hadden zijn baasjes het door en riepen heel hard dat hij terug moest komen. Ik was inmiddels ook in de tuin, en riep dat hij toch even naar zijn huis moest gaan. Maar dan iets minder lief natuurlijk. Uiteindelijk kroop hij weer tussen de heg door, al klimmend over het door Ferry gespannen gaas. Zijn baasjes zeiden ‘foei’ en gingen over tot de orde van de dag. Een excuus naar onze kant was kennelijk al teveel gevraagd. Normen en waarden zijn hun kennelijk onbekend, ofzo…

Omdat we de bui al zagen hangen (want zeker weten dat hij deze week meerdere keren in de tuin is geweest, gezien de staat van de grindpaden) besloot Ferry eens de wijkagent te bellen en te vragen om advies en wat hij eventueel kon betekenen. We werden doorverwezen naar buurtbemiddeling Almere, zolang ze geen wetten zouden verbreken, kon de politie niets. Nee, dat snap ik. Maar goed, buurtbemiddeling… ook weer zoiets. Dus lieten we het weer even betijen. Tot vandaag.

De hele middag zat ik op de bank, met open schuifpui, foto’s te bewerken. In de achtertuin van de buren was het verdacht stil. Mooi! Totdat ik opeens uit mijn ooghoek die hond zag. Met zo’n lampenkap, waarschijnlijk geholpen bij de dierenarts. Mij een raadsel hoe hij daarmee door de haag is gekomen. Maar hij stond er echt! En baasjes in geen velden of wegen bekennen. Ik overwoog hem bij zijn halsband te pakken en via de straatkant naar zijn baasjes te slepen. Maar hij rende richting de struik en deed er wel geteld twee minuten en tien pogingen over om zich met lampenkap en al door de bosjes te werken. Het ging met zoveel geweld dat je bijna medelijden zou krijgen met dat beest…

In de hoop dat de achterbuurvrouw open deed en haar man lekker boven/in de tuin/in de badkamer zou laten. Helaas, deze niet erg aardig ogende man deed open. Met mijn hart in mijn keel zei ik heel rustig: “We hebben er alles aan gedaan van onze kant, maar uw hond komt nog steeds in onze tuin, deze week al meerdere keren.” Hij onderbrak me meteen, want “De hond is maar één keer in jullie tuin geweest.” Adrem zei ik: “Jullie hebben het inderdaad één keer gezien.” Want u moet weten, de buren zitten graag in de keuken. Een keuken die geen zicht heeft op de tuin, waar hond (en kind van twee/drie jaar) vrolijk ronddartelen.

Veel meer woorden heb ik niet gezegd, want de buurman trok zijn hond met lampenkap naar de deur. “Je denkt toch niet dat hij hiermee door de haag kan komen?” en gooide de deur dicht. Ik was kwaad dat hij de deur dichtgooide, maar nog kwader dat hij me op deze manier voor leugenaar uitmaakte. Ik stond letterlijk te trillen en liep verdrietig naar huis. Waarom kunnen mensen niet normaal communiceren? En waarom zou ik verzinnen dat die hond in de tuin was geweest? Wat is het nut daarvan?

Voor jullie het straks aanvullen: ja, ik had een foto moeten maken. Zoals Ferry eerder had gezegd. Maar dat deed ik dus niet. Helaas! Wel kroop ik de schuur in en haalde nog meer gaas tevoorschijn. Ondanks dat de buren inmiddels in de tuin zaten (opeens hond D. heel erg corrigerend), kroop ik op mijn knieën tussen de struiken door om onze tuin nog meer veilig te stellen. Ik hoorde ze zacht praten, over mij. Ik kon niet alles letterlijk verstaan, maar het kwam er op neer dat wat ik deed toch geen zin had. Zegt dat nu meer over mij dan over hen?

De stap is genomen. Maandag bellen we buurtbemiddeling. En ik ga Google-en, heel veel Google-en. Valt dit onder loslopende honden? Zijn daar geen boetes voor? Wat zijn je plichten als hondeneigenaar? En ondertussen zal ik het hele verhaal uitschrijven in chronologische volgorde. Met alle details. Kijken hoever de vrijwilligers van de buurtbemiddeling komen.

  18 comments

  1. Martin   •  

    Ik hoop dat buren bemiddeling werkt. Als zij denken dat hun hond dat niet kan of niet doet dan wordt het lastig denk ik.
    Verder kan ik alleen maar zeggen dat je volledig gelijk hebt. Mensen hebben zorg te dragen voor hun kroost. Of dat nou kinderen, honden of katten zijn. Je bent verantwoordelijk voor wat je huisdieren uitspoken. Handel daar dan ook naar.
    Sterkte met het vervolg en hou ons op de hoogte.

  2. Cindy   •  

    Heel vervelend dit. Hopelijk kun je een paar x foto’s maken als bewijs en binden ze dan wel in.

  3. Anouk   •  

    Echt balen dit! Hoop dat zij er iets aan kunnen doen.

  4. Petrus   •  

    Absoluut vervelend deze situatie (ik heb je blog via Twitter gelezen). Mijn mening hierin: inbreuk op je privacy. Welliswaar door een hond, maar ik vind dat je hiervoor de eigenaar aansprakelijk moet kunnen laten stellen. Stel de hond is agressief als je in de buurt komt, dan heb je poppen pas echt aan het dansen. Laten we hopen dat buurtbemiddeling helpt!

    Anyway… zover ik begrepen heb aan de hand van een partijtje google’n:
    1. Honden mogen niet loslopen (buiten een losloopgebied)
    2. De eigenaar is aansprakelijk voor eventuele schade
    3. De eigenaar is dus ook strafrechtelijk aansprakelijk, waardoor je kunt aangifte doen.
    Diverse keren de volgende citaat tegengekomen “Als hondenbezitter weet ik dat je normaliter je honden aangelijnd moet houden omdat je anders buiten een losloop gebied een boete kan oplopen.” Naar mijn weten is dit per gemeente verschillend. De een gedoogd het en bij de andere ben je na een waarschuwing de klos. Uiteraard zul je dit zelf tot in de puntjes moeten nagaan qua regelgeving in je gemeente.

    Wil je het de buurtjes ff zuur maken mocht niks/weinig baten, dan zou je het volgende kunnen doen:
    – bij elke overtreding foto’s/filmpjes maken van het incident. Als het vaak genoeg gebeurt en je zoveel foto’s/filmpjes hebt, kunnen ze op een gegeven moment niet meer om het probleem heen want het staart ze gewoon letterlijk in hun gezicht.
    – als echt niks helpt (overheid, politie, etc weigeren actie te ondernemen), dan gewoon de hond als ‘loslopend’ melden bij de dierenambulance. Laten vangen en doen alsof je neus bloedt. Niet de meest charmante oplossing, maar je bent wel tijdelijk van het probleem af. Laat ze de achtergrond van de hond maar nalopen op bijv. hondenbelasting. Indien deze verplicht is (het zij landelijk of in je gemeente), maar niet wordt betaald, dan kunnen de buurtjes daar ook nog eens een mooie rekening voor krijgen.
    – bij volledige frustratie kun je je nog altijd wenden naar de Chinees (mooie urban legend). Die zijn altijd blij met extra vlees 😉 (laten we het vooral ook even luchtig houden)

    Ik ben een groot dierenliefhebber, maar het is jouw privacy waar inbreuk op gepleegd wordt. Hiervoor moet wettelijk gezien iets op te vinden zijn waardoor je de buurtjes het nog lastig kunt maken.

    Veel succes met het oplossen van je ‘frustratie’! En doe Dominique de groetjes 😉

  5. Repel   •  

    Oh meid wat een vreselijk verhaal! Ik snap dat je ziedend bent. Ik hoop dat je wat kan bereiken met de bemiddeling maar deze lui lijken me onverbeterlijk: je zult ze niet kunnen veranderen…hopelijk doen ze topch iets strafbaars (gmeentelijke verordeningen over honden?) Maar ondertussen zit jij er mooi mee!

    Succes….ik hoop op positieve vervolglogjes

  6. Monique   •  

    Jeetje wat vervelend zeg! Ik hoop dat die buurtbemiddeling het kan oplossen, want zo zit je nooit meer helemaal ontspannen in je tuin..

  7. Rolanda   •  

    Oef buren! Afschuwelijk!
    wij hebben ze ook, maar wij hebben dan enorm veel last van hun onzinnige geschreeuw en gegil van hun 6! ja 6! Kinderen. We hebben hier hele kleine tuintjes, die alleen een schutting hebben en zij gaan toch tekeer iedere dag buiten… Je zou daarvoor al bijna hopen dat het weer winter wordt……

    Ik wens jullie enorm veel sterkte met deze vervelende buren.
    Hoop dat er een oplossing komt. en als ze je niet willen geloven… gewoon een camera ophangen ergens in je tuin. Heb je altijd bewijs dat die hond er is geweest en op welke manier.

    Sterkte!

  8. Loes   •  

    Wat een gedoe laura. Hoop dat het opgelost kan worden

  9. @Yvet78   •  

    Wat een gedoe weer allemaal.. ik wil je wel een tip mee geven reageer het niet op de hond af.. niet dat je dat gedaan hebt maar in de toekomst. Het beestje kan er ook niets aan doen, en een hond in van nature nieuwsgierig.
    Ik hoop dat de buurtbemiddeling gaat helpen. sterkte!

  10. Anoniem   •  

    Hoi Laura!

    Ik kan je één ding vertellen over het strafbare gedeelte en dat is het volgende: je kan niks doen…

    Ik(en niet alleen ik) heb meer dan dezelfde ervaring, woon buitenaf en dan denk/hoop je geen last te hebben van maar niets is minder waar!

    Om de situatie een beetje uit te leggen: Wij (mijn ouders, broer&vriendin en ik en mijn meisje) hebben een leuk stukje grond met 4 recreatie woningen, 1 stacaravan, 2 schuren en een woonhuis erop. Hier wonen wij al jaren met een heleboel plezier. (De recreatiewoningen permanent bewoond door mensen die daar een ontheffing voor hebben, behalve 1 nieuwe buurvrouw, meer info hier onder…)

    Sinds 2007 hebben wij een nieuwe buurvrouw(ik noem haar wel even de 2007 buurvrouw), in het begin leuk contact;
    Ze kwam bij ons op en feestje, we hielpen haar met het repareren van haar CV ketel, enz.

    Maar na een tijdje werd dit contact wat minder leuk. De mensen in de recreatiewoning achter haar hadden een verjaardagsfeestje en je hoorde daar vandaan gewoon wat gezellig gebabbel vandaan komen. (Niet echt storend) Maar blijkbaar voor de nieuwe 2007 buurvrouw dat wel storend en om die mening bij te zetten had ze besloten de in/uitrit van de achterburen met haar auto te blokkeren.

    Na aankloppen door de achterburen (hier was niemand van ons gezin nog bij dus) werd er niet open gedaan en is uiteindelijk de politie gebeld, want ja je wilt toch naar huis 🙂

    Na ongeveer 1,5 uur wachten (dat heb je in een gehucht) kwamen de dienders eindelijk aanzetten… maar daardoor was de spanning al wat verhoogt!

    Mevrouw deed in eerste instantie nog steeds niet open, tot ze door had dat het de politie was. Ze gaf te kennen dat ze bang was haar auto weg te zetten en wenste dat onder politiebescherming te doen… de gemoederen waren uiteindelijk enigszins bedaard…

    Een volgende dag (Ik was aan het verbouwen aan mijn tijdelijke onderkomen. En daar lag ook wat bouw-/sloop-materiaal buiten.) de 2007 buurvrouw wist daar wel raad mee en plaatste wat delen van een kapotte spiegel onder de banden en ja walgelijk ik weet het: een gebruikte tampon aan zijn trekhaak. (hij koppelt dagelijks zijn aanhangwagen aan voor zijn werk)

    Gelukkig kwam hij overal op tijd achter… En ik heb de buurvrouw aangesproken op haar tocht tussen mijn bouw (afval) materialen door… En de buurvrouw keerde zich daarbij ook gelijk tegen mij, mijn gezin en de andere buren die ons volkomen gelijk gaven.

    De buurvrouw loopt regelmatig over ons terrein, maakt foto’s over de schutting/heggen heen, valt ons lastig met vervelende woorden… In eerste instantie wil je hier rustig op reageren maar uiteindelijk ga je terug reageren… En toen toch maar contact met de wijkagent… maar helaas deze kan niet als intermediair optreden, want de buurvrouw doet niet open. En strafrechtelijk kan er ook niets gebeuren… Het enige wat kan is iets civiel rechterlijk’s, maar waarvoor wil je haar dan aanklagen?

    Intussen hebben we de buurvrouw in haar lastig vallende woorden enigszins ‘getemt’ door haar steeds voor te zijn… Maar de buurvrouw werkt in dingen niet mee, betaalt haar huur(erfpacht, grond wordt gehuurd woning is haar eigendom voor bepaalde tijd) en gas/water/licht slecht, te weinig en te laat. Ook bij reparaties van o.a. de riolering werkt/betaald ze niet mee…

    Zo gebeuren er regelmatig veel verschillende pesterijen van haar kant, in het begin probeer je daar niet op te reageren… maar mijn ervaring is intussen bij haar als je het één en ander terug doet dat je dan de vruchten plukt omdat zij dan wat rustiger wordt…

    Haar woning is intussen een ‘fort’ geworden met rondom een schutting die uit talloze (verschillende)schutting delen, planken en opgehangen doeken bestaat. Ook heeft ze een ‘touw’ gespannen en een bordje verboden toegang geplaatst om ons niet op haar terrein te laten (waar wij toch nooit komen?!) Waar ze uiteindelijk zelf last van heeft gehad omdat haar auto vast is komen te zitten in het touw vorige week (Wie een kuil graaft voor een ander …)

    Zo zijn er nog veel meer dingen daar over te melden maar dan wordt het verhaal eindeloos…

    Het enige wat je kan doen is je geduld bewaren, verschillend bewijs verzamelen en hopen dat het niet uit de hand loopt.

    Dit verhaal is anoniem, omdat ik weet dat de buurvrouw mij dagelijks google’d en op deze manier dit niet zo te lezen krijgt!

  11. Laura   •     Author

    @ yvet: dat proberen we inderdaad zo min mogelijk te doen, daarom hebben we hen ook gewezen op het risico van de vijver en de openstaande poort. Maar als hen dat niet interesseert…

  12. Susan   •  

    Snap goed dat je boos bent! Je hebt er van jouw kant nu alles aan gedaan om die hond je tuin uit te houden, wat op zich al raar is omdat die buren daar ook wat aan hadden moeten doen…

    Hoop dat jullie er met de buurtbemiddeling uit kunnen komen! Hadden de oude bewoners er trouwens ook last van?

  13. Laura   •     Author

    @ susan: De hond is er pas sinds wij er wonen…

  14. Danielle   •  

    Sjeee wat een gezeik zeg!!! Als hij weer komt moet je hem houden tot ze hem kwijt zijn *bewijs*
    Zon diertje valt niet veel te verwijten maar de eigenaar des te meer! Zij een hek of anders jullie een hek op hun kosten als compensatie??

  15. Laura   •     Author

    @ danielle: om het nog even niet te hebben over het feit dat we geen hek/schutting willen (we zijn zo dol op dat groen), lopen we tegen een paar praktische problemen aan. Zoals een compensatie van hun kant. Denk jij dat dat er in zit? Voor ik dat ook maar kan vragen, is de deur voor mijn neus dichtgesmeten (zei zij sarcastisch en een beetje verdrietig).

    Goed, dan zou je (maar dat vertik ik moraal gezien) zelf een schutting kunnen betalen, maar dan heb je het volgende probleem. De huidige erfafscheiding is gebouwd op de grens door de vorige bewoners van ons huis én de vorige bewoners van hun huis. Als ik het goed heb begrepen, is het zo dat deze niet weg mag zonder toestemming van beider kanten. Medewerking van de andere kant zie ik nog niet gebeuren. Gevolg: het moet op 30 cm van de erfgrens worden geplaatst. Volgende gevolg: we komen in de knoei met de vijver die dichter bij de erfgrens ligt. Ik ga toch niet mijn hele tuin voor hen verbouwen?

  16. Danielle   •  

    ^^ Nee dat kan ik mij voorstellen 🙁
    WAT een gezeik zeg……

  17. Jeroep   •  

    Gewoon hun NAW-gegevens publiceren en je volgers (twitter/blog) vragen je te helpen… 🙂

    Anders wat Petrus zegt. De dierenambulance bellen voor een loslopende hond. De kosten zijn voor hen…

  18. Ioni   •  

    Wat een gedoe zeg… Ik ving wat op op twitter over het inschakelen van die buurtnogwattes en dat meneer eventueel verhaal kon komen halen.
    Hopelijk levert het iets op… Anders moet je dadelijk nog RTL4 gaan inschakelen :S

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *