Laura, de jankerd

Toegegeven: ik jank snel. Zo snel dat Ferry het af en toe niet eens serieus meer neemt. En kan ik het hem kwalijk nemen? Nee, niet in alle gevallen. Tranen stromen soms wel erg makkelijk en zonder enige echte aanleiding uit mijn ooghoeken.

Ferry werkte nog bij La Place (vorige eeuw dus), ik woonde nog thuis, maar was in de weekenden vaker bij hem dan bij mijn ouders. Op een willekeurige vrijdagavond kwam Ferry rond 20.30 uur thuis. Nog amper kennisgemaakt met het feit dat ik echt echt makkelijk huil. En daar lag ik, huilend op de bank.
– Ferry: “Wat is er? Waarom huil je?”
– Laura: “Omdat Henny dood is.”
– Ferry kijkt geschrokken, maar denkt (en vraagt): “Wie is Henny?”
– Laura: “De vrouw van Harmsen.”

Voor de soapies onder ons: ja, ik had dus net Goede tijden, slechte tijden gekeken. Maar ja, Ferry kijkt geen soaps en snapte er dus niets van. Met lange uithalen en veel gesnik legde ik het hem uit.

“Maar waarom kijk je het dan als je er verdrietig van wordt?”, vraagt Ferry me regelmatig. Maar dat is het dus niet, ik word er niet verdrietig van. Zoveel heb ik niet met Harmsen. Hij is immers niet echt. Ik kan alleen niet tegen jankende mensen op de televisie. En al helemaal niet als er een melodramatisch muziekje achter staat. Hart in actie is zo’n programma waar ik ook zo goed bij kan janken. Of de kerstspecial van All You Need Is Love, waar ik me stiekem nu al op verheug. Het is toch fijn: een potje ongegeneerd janken.

Ongegeneerd gejankt heb ik ook toen ik onderstaand filmpje op een avond via via doorgespeeld kreeg. Ferry was niet thuis, lucky him. De muziek, het verhaal: het filmpje heeft gewoon alle ingrediënten. Heb jij de zakdoekjes bij de hand?

  11 comments

  1. Petra   •  

    Hier nog zo’n jankerd 😉 Ik kende het filmpje al en heb de eerste keer ook een traantje gelaten. En ja, ook tranen bij GTST zijn bekend. Maar ik schaam me er niet meer voor. Heerlijk, af en toe een potje ongegeneerd waterlanders lozen.

  2. Nanda   •  

    Woops, geen zakdoekjes binnen handbereik…en het typt zo lastig als je wazig door de tranen uit je ogen gluurt 😉

  3. Rianne   •  

    Jaaa… maar bij de dood van henny was ook een heel heftig moment! (A)

  4. Kimske   •  

    ik ben er ook een, schreef er ooit een blog over ‘vrouwentranen’ tis gewoon omdat we vrouw zijn. Kunnen we niets aan doen. HA

  5. Monique   •  

    Ik ben er ook goed in. Een treurig muziekje eronder doet er altijd net dat schepje bovenop om mij aan het janken te krijgen 😉

  6. Roelfina   •  

    Zo herkenbaar! Vanmiddag nog een stukje van een film gezien en ik schoot gelijk vol. Ook gisteren met Grenzeloos verliefd bungelden de tranen over mijn wangen toen twee geliefden afscheid van elkaar moesten nemen. Ik vind het zelf wel een fijne uitlaadklep, want blijkbaar zijn het toch emoties die je kwijt moet en dan liever onder het mom van het is zo zielig op de TV 🙂

  7. ioon   •  

    Ik kan er ook niet tegen, maar dan anders. Ik ga met mijn ogen rollen en zuchten en daarna zap ik.

  8. zuster_klivia   •  

    Whaha! Ik lach je niet uit hoor, echt niet 😉 Ik ben ook best een jankerd, maar jij spant de kroon.

  9. Laura   •     Author

    @ zuster_klivia: en bedankt he? 😛

  10. Anouk   •  

    Je bent niet de enige 😉

  11. Danielle   •  

    *snik*
    Dat liedje al.
    De eerste keer huilen op tv: toen Alfred zijn familie werd doodgereden, ik was ong. 4. Mama heeft sindsdien altijd de eerste aflevering doorgespoeld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *