Seksende ouders, overleden mensen & oude liefdes

“Hoe ouder ik word, hoe meer jeugdherinneringen er boven komen”, zei ik gisteren tegen mijn ouders. Toen ik nog geen uur later een DVD met al mijn ingescande jeugdfoto’s meekreeg, was de beer pas echt los.

Toen mijn vader enkele jaren geleden de voor hem luxe-positie had dat hij maar vier dagen werkte, vatte hij het plan op om al zijn negatieven in te scannen. Ik had nooit verwacht dat hij de klus af zou maken, maar hij deed het. Ik maakte een snelle selectie. Maar de laatste tijd kriebelde het: ik wilde weer bladeren, ik wilde meer. Dus daar lag die DVD. En ’s middags begon ik te bladeren: foto’s van voor mijn tijd zelfs.

Zo zie ik foto’s van ons huis in aanbouw. Ik was toen -2 ofzo. Of foto’s van het moment waarop mijn vader de zaak overnam. Maar ik zie ook foto’s die je als kind eigenlijk niet wilt zien: mijn ouders gehuld in slechts badkleding op een bed, op elkaar. En nu weet ik heus wel dat mijn ouders op zijn minst twee keer seks hebben gehad, maar ik blijf het een gedachte vinden die ik stiekem heel erg ‘blegh’ vind. Die foto skipte ik dus snel, evenals de foto’s van mijn bevalling. Mocht ik ooit bevallen: er gaat geen camera mee die verloskamer in!

Oude mensen gaan dood. Het is dus niet verrassend dat ik mijn dode opa’s en oma tegenkom. En ome Ko, de vroegere buurman van mijn oma. Bij wie we altijd de jonge kuikentjes mochten vasthouden. Erger is het als je foto’s tegenkomt van mensen die veel te vroeg zijn gestorven. Tom bijvoorbeeld. Mijn vroegere oppaskindje, die op zijn 19e besloot dat het genoeg was met het leven. Verdrietig word ik van de foto die ik zie van mij met grote neef Casper, hangend op de bank. Toen er nog wel contact was. Toen hij nog mijn grote neef was. En bovenal: toen hij nog leefde.

Als klein meisje ging ik altijd met mijn ouders naar Spanje. Mijn vader wilde simpelweg twee weken niets doen. Hij had ook maar twee weken vakantie per jaar en werkte daarnaast zo’n 24/7. Dus logische keus. Toch deden we tijdens deze vakanties meer dan ik me herinnerde, bleek uit de foto’s. Jeepsafari’s, waterparken bezoeken, cowboydorpen ontdekken… Maar favoriet blijft de foto waarop mijn vader huppelt en mijn broer en ik beiden aan één hand hangen.

Eigenlijk is het geen verrassing dat ik ben geëindigd met een man die zes jaar ouder is: ik trok altijd al naar oudere mannen toe. Als ik bij mijn vader op kantoor binnenkwam en hem een kus gaf en een aanwezige vertegenwoordiger zei: “En ik dan?”, liep ik naar de oude man toe en gaf hem een kus. Of ik hem nu kende of niet. Op vakantie wilde ik altijd met de obers op de foto, die minimaal 20 jaar ouder waren. En ik moet een jaar of 6 zijn geweest, toen Martin mijn vakantie’vriend’ werd. Een man van minimaal 30 jaar, uit IJmuiden en onder de tatoeages. Na de vakantie hebben we hem nog opgezocht en regelmatig viel er een envelop met plakplaatjes door de brievenbus. Cadeautje van hem voor mij. Oh ja, en het toppunt van oude mannen: een foto van Laura die Sinterklaas zoent.

Oude liefdes horen er ook bij, vonden mijn ouders, zo bleek uit de foto’s. En dan heb ik het niet alleen over de vage vakantievriendjes die nooit meer wat van zich lieten horen. Nee, dan hebben we het over ‘Peewee’, de eerste jongen waar ik mee zoende. Onder water, want stel je voor dat mijn broer het zag en aan mijn ouders verklapten. Ik kan je vertellen: tongen onderwater is geen aanrader. Vriendje Gertie, die vriendinnetje I. spottend Spertie noemde, kwam ik ook nog tegen. Precies twee weken was het aan. Twee weken waarin ik mijn Backstreet Boys posters uit mijn kamer verwijderde, want dat was niet stoer. Mijn slaapkamer zag hij echter nooit. Ook vriendje M., mijn allereerste echte vriendje met wie het een jaar aanwas, mag niet ontbreken. Ik vind de foto waarbij we netjes samen buiten zaten te wachten. Te wachten tot mijn complete familie, die hem die dag voor het eerst zagen, hun oordeel zou vellen. Ik bekijk de foto’s met een beetje sentiment. Maar door websites als Hyves en Flickr weet ik: vriendjes zijn er niet beter op geworden, geen spat meer aantrekkelijk. Oude liefde roest wel!

Ik zie meer oude bekenden. Mijn allereerste jeugdvriendje R. bijvoorbeeld, die graag met Barbies speelde. Vriendinnetje D. met wie ik ruim 15 jaar bevriend was. En mijn lieve penvriendinnetje Kiki, met wie ik door Hyves weer contact heb.

Pap, dank je wel voor het inscannen! En nog meer bedankt voor de vele foto’s die je ooit maakte. Ik kan me niets dierbaarders uit mijn jeugd voorstellen dan dit.

  6 comments

  1. Michel ten Hoove   •  

    Grappig. Zit me vandaag voor de zoveelste keer te bedenken hoe persoonlijk je op je blog kunt zijn en zie direct weer een uiterst persoonlijke blogpost van je voorbijkomen. 🙂

  2. agaatt   •  

    Wat mooi dat je vader dit voor je gedaan heeft! Wat een prachtig document.
    Mijn ouders hebben ook veel foto’s en films gemaakt vroeger en elk jaar werd het statief opgesteld en de videocamera aangezet voor een heus interview. Elk jaar dezelfde vragen. We moesten dan een korte update geven van het afgelopen jaar en dan vragen beantwoorden over wat ons op dat moment bezig hield, vertellen over de hoogte- én dieptepunten. Alles mocht gezegd en verteld worden. Frustraties over broers of ouders werd volop gespuid, maar ook de vriendjes en vriendinnetjes van die periode werden besproken. Alle ‘gewone en ongewone dingen van het leven dus”. Mijn vader deed de interviews en mijn moeder haakte in als hij te emotioneel werd van onze (soms te confronterde of aandoenlijke) antwoorden. Dat was in die tijd (zeker toen we pubers waren) een ware kwelling en in onze ogen totaal onzinnig. Maar we kwamen er niet onderuit. Elke zaterdag na koninginnedag was het weer zover. Nu kan ik genieten van mijn schattige stemmetje toen ik 9 was, lachen om mijn trotse verhaal over mijn optreden in een reclamespot op mijn 14e en mijn walgelijk chagerijnige en ronduit hooghartige antwoorden toen ik 15 was. Het geeft zo’n mooi tijdsbeeld ook. “Waah! Die kléren, die make-úp”.

    Grappig trouwens, dat die foto’s je zo raken. Eigenlijk doe jij hetzelfde voor anderen als je ze zo mooi op beeld vastlegt. (Snap je nu waarom ik zo emotioneel word van je foto’s van M,M enJ? Je legt hun geschiedenis vast en die is zo waardevol. Voor mij nu, straks ook voor henzelf.) X

  3. Laura   •     Author

    @ agaat: leuk die films, moet je voortzetten met die drie van jou 🙂 Mijn vader wil de films ook nog digitaliseren, dus wie weet volgen die nog

  4. Bert   •  

    Ik huppel daar niet, maar wou je broer een schop onder z’n…. geven

  5. Anouk   •  

    Altijd leuk, om dat te bekijken. Mijn pa heeft er ook een handje van.

  6. Laura   •     Author

    @ pap: ik wist al wel dat ik je lievelingetje ben hoor 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *