Liefde 2.0

Er was eens een meisje dat graag (en vaak) zoetsappige kaartjes schreef naar haar vriendje. Het meisje is er nog steeds en ook het vriendje is nog in haar leven. Maar de kaartjes en briefjes? Die zijn verstoten door het digitale tijdperk.

De kaartjes en briefjes zijn bewaard, in een doos in de schuur. Af en toe komen ze boven en moeten meisje en vriendje lachen om wat ze elkaar ooit schreven. Oké, toegegeven: met name wat meisje ooit aan vriendje schreef. Hij is de nuchtere, zij de romantische. Zij schreef 90% van de kaarten vol liefdevolle zinnen en af en toe zelfs een gedicht vanuit het diepst van haar hart. 

De oudste brief is inmiddels bijna 9,5 jaar oud. Een ver verleden. Een verleden dat plaats heeft gemaakt voor praktische sms’jes, jolige Ping-berichtjes en informerende Tweets. En af en toe een zoete e-card. Hoewel meisje graag nog 10x per dag tegen vriendje zegt hoeveel ze van hem houdt, is de behoefte om volledige liefdesverklaringen te schrijven, verdwenen. Vriendje weet inmiddels namelijk wel hoe gek meisje op hem is. En vice versa.

Andere mensen verklaren hen voor gek. Geen post-itjes op lunchpakketjes? Geen krabbeltjes op de keukentafel? En in plaats daarvan samen twitterend op de bank (samen met hun 2.0-konijn), in bed of zelfs in bad. Het mag dan niet als romantisch in het woordenboek staan, meisje en vriendje kunnen er erg om lachen. En van genieten. Af en toe keren ze hun iPhone naar de ander om wat te laten lezen. Of ze roddelen over de Tweeps (doen ze vast ook over hen). Terwijl meisje groenten kweekt in Smurfvillage, Pingt vriendje een eind weg. Hij lacht om haar opmerkingen tussendoor, terwijl ze haar koude voeten bij hem opwarmt. Liefde 2.0, noemt meisje het.

Maar als de iPhones en MacBooks aan de kant zijn en het licht in de slaapkamer is gedoofd, dan is het tijd voor 1.0 bezigheden. Want zelfs meisje (een 100% 2.0-chick) weet dat je sommige dingen niet 2.0 moet willen…

  14 comments

  1. Ger   •  

    Moraal van dit verhaal: om het ware geluk te vinden zul je moeten down-graden. 🙂

  2. zuster_klivia   •  

    Er is niks mis met de moderne communicatiemanier. Briefjes zijn leuk. Sms’jes ook. Het gaat om de boodschap en niet de manier. En het lijkt me logisch dat de kwantiteit afneemt na een aantal jaar. Zolang de kwaliteit maar aanwezig blijft. En zoals ik dat nu lees; zit dat wel snor!

  3. Eva   •  

    Ik hoor ook regelmatig dat ik die telefoon eens weg moet leggen en dat t belachelijk is dat veel van ons contant via mail of chat verloopt. Maar toegegeven, dat kan ook behoorlijk romantisch zijn, een mail die je niet verwacht, een lieve reactie op een foto. Noem het maar op. Het is maar net wat bij je past 🙂

  4. ioon   •  

    Toch heeft zo’n doos met brieven wel wat. Ik vond ooit zo’n doos van mijn ouders en vond dat helemaal geweldig om te lezen. Mijn kinderen zullen nooit wat vinden ben ik bang…

  5. Willemvk   •  

    En zo is het maar net.

  6. Monique   •  

    Mijn vriendje heeft nog hele stapels brieven en kaartjes van z’n ex op zolder liggen. Die moeten we binnenkort wegwerken 😉 Maar ik ben er ook wel van hoor, de 1.0 liefdesverklaringen… 🙂

  7. dharson   •  

    Bij ons ligt er een doosje op zolder, achter het schot met briefjes van vroeger. Nu is het ook via mail\ sms en al meer, toch jammer want je bewaard het niet zo lang als een briefje..

  8. Marieke   •  

    HEEL herkenbaar, haha… 😀

  9. Marike   •  

    Huh, sinds wanneer observeer je mijn relatie? 😉 Afgezien van de jaartallen, respect daarvoor overigens! 🙂

  10. Love2BeMama   •  

    Super grappig stukje haha. Mijn mannetje is nog niet zo van het ‘online leven’ dus ik moet mijzelf maar vermaken met Twitter, hyves, mijn website, Facebook etc. Ook niet erg hoor!

  11. Laura   •  

    Bij mij zijn de meeste briefjes ook vervangen door sms’jes, mailtjes en tweets. Vroeger nam ik nog de moeite ze over te schrijven in een schriftje, die sms’jes, tegenwoordig doe ik dat al niet eens meer. Misschien moet ik maar eens een doos aanleggen met geheugenkaartjes waar eventuele kinderen dan door kunnen spitten opzoek naar wat romantiek!

  12. Renesmurf   •  

    Ik ben op zich meer iemand van woorden.
    En als je spreken dan dan het liefst dus mondelijk.
    Briefjes en berichten, alleen met vreemden.

  13. Danielle   •  

    Liefde 2.0, daar ben ik het helemaal mee eens. En soms terug naar 1.0, ja dat zal ook wel moeten!

  14. Repel   •  

    Prachtig logje! Wij hebben ook zo’n 2.0 relatie met een doos analoge briefjes op zolder….heerlijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *