Teddyberen-vriendjes

“He mevrouw V.”, hoorde ik een mannenstem aan de andere kant van de lijn. Hoewel de stem bekend voorkwam, wist ik niet wie het was én het was al helemaal niet wie ik verwachtte. Ik keek op het scherm van mijn iPhone. Mijn moeders naam stond er toch echt.

Hij moet mijn verwarring hebben opgemerkt. “Met wie spreek ik?”, vroeg ik onzeker. Want stel je nu voor dat het iemand is die je eigenlijk zou moeten herkennen. “Je goede vriend van vroeger”, was het antwoord.  Het kwartje viel. Het was S. en mijn moeder stond naast hem in de supermarkt toen ik belde. “Neem jij maar op”, zei ze tegen hem toen ze zag dat ik belde.

Hoewel het een jaar of 16 geleden moet zijn dat S. en ik bevriend waren, zie ik hem nog regelmatig. Korte praatjes in de plaatselijke supermarkt, waar ik mijn boodschappen doe als ik naar de tandarts ga (ai, morgen weer). En ik vind het leuk. Ik vind het leuk om te horen hoe het gaat met de jongen met wie ik ooit zo close was. Die zijn hart bij mij uitstortte toen hij in de knoop zat na een ernstig brommerongeluk. Die me liet lachen als ik het nodig had.

S. was een echte teddyberen-vriend, zoals ik het altijd noem. Zo’n jongen met wie je lief en leed deelt, die een openheid heeft waardoor je makkelijk je hart uitstort, die brede schouders heeft om uit te houden. Maar tevens zo’n jongen die nooit relatiemateriaal zal zijn. Waar je je nooit toe aangetrokken voelt, lichamelijk gezien.

Ik heb veel teddyberen-vrienden zien komen en gaan in de afgelopen jaren. I. was ook een uitstekend voorbeeld van: bij hem jankte uit, toen zijn bezette vriend R. (waar ik knettergek op was) me aan het lijntje hield.Hem kon ik altijd bellen als ik weer eens verdrietig was omdat R. toch niet bij zijn vriendin weg ging. Maar verliefd op hem worden? Nee. Ik vrees tot zijn grote teleurstelling.

En zo waren er meer teddybeer-vriendjes in mijn leven. Maar mijn teddyberen-vriendschappen zijn not meant to be. Ze worden bijvoorbeeld verliefd op je, zoals I. Of ze vinden een nieuwe soulmate en je wordt ‘ingeruild’. Of ze worden net zoals S. verliefd op een meisje dat jaloers op jullie band is. Langzaam vervaagde de band en verdween S. uit het beeld. Ik slikte het, als hij maar gelukkig was. Want als er iets was wat hij verdiende na een moeilijke periode…

En toch is het fijn om nog af en toe met hem bij te kletsen in de plaatselijke supermarkt. Of aan de telefoon zoals vandaag. Geheel geoorloofd en zonder jaloerse vriendinnetjes die zeuren, want die is in het geval van S. allang van het toneel verdwenen.

  6 comments

  1. Erik   •  

    Teddyberenvriend, mooie term ervoor inderdaad. Die hebben we allemaal gehad vroeger toch? Net als teddyberenvriendinnen, volgens mij dan…

  2. Peet   •  

    haha leuke naam bedacht voor dit soort vrienden. Ik heb er ook een gehad. Helaas is dat contact ook verwaterd, doordat hij verliefd op mij werd. En ik niet op hem.

  3. Monique   •  

    Ik blijf het een lastig iets vinden, een platonische vriendschap tussen man en vrouw. Mijn vriendje had ook een paar ‘gewone’ vriendinnen toen we iets kregen, maar daar heeft hij nu een stuk minder contact mee.

  4. Laura   •     Author

    @ monique: ik heb door wat slechte ervaringen ook steeds minder geloof dat zo’n vriendschap eeuwig leven heeft. Maar koester wel de herinneringen die deze teddybeer-vriendjes me hebben gegeven.

  5. Danielle   •  

    Ik heb meer mannelijke dan vrouwelijke vrienden. Twee daarvan hebben een súper jaloerse vriendin waardoor ik denk dat het uiteindelijk allemaal minder zal worden.

  6. Marike   •  

    Ook ik heb teddyberenvrienden gehad. Gehad helaas, want vroeg of laat ging het altijd fout.. Jammer genoeg.. Hoewel ik een aantal nog sporadisch spreek, zal het helaas nooit meer zo worden als vroeger.. 🙁

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *