Het leven van een kerstboomopzetter gaat niet altijd over rozen

Het is haast een misdaad: je kerstboom op zetten in het Sinterklaas-weekend. Maar aangezien het een tijdrovend klusje is, zijn wij ben ik aangewezen op het weekend. En 12 december* is dan zo laat. Plus: het sneeuwlandschap liet mijn Kerst-hart sneller kloppen.

En dus stond het voor zaterdag – naast heel wat andere klusjes – op de planning. Een kerstboompje voor bij de voordeur kopen (incl. versiering), de nep-kerstboom uit de schuur halen en in de woonkamer optuigen. Helaas werd ik geveld door een buikgriep of eten dat over datum was. Zaterdag bracht ik voor zo’n 75% door in bed. De deur ging ik niet uit. Geen kerstboompje voor bij de deur en geen fut om ook maar iets uit de schuur te pakken. Gedesillusioneerd lag ik in bed Twilight (the Eclipse) te kijken, de dvd die ik mezelf cadeau had gedaan voor Sinterklaas.

In de herkansing

Zondag. Ik at weer en hoewel ik nog slap was, moest het toch best lukken om twee boompjes op te tuigen. De uitdaging begon al met de kerstspullen. Deze lagen achter in de schuur, achter al die zware dozen met boeken. En de sterke man des huizes was druk bezig met de vijver nog iets meer winterproof maken. Spierballen gebruikt en veel gevloekt, maar de kerstspullen stonden binnen.

Gehakketak

Ik kan deze week verdomd weinig hebben, zonder reden. Dus toen ik de kerstdozen uitpakte en een belangrijk onderdeel – de standaard van de boom – miste, barstte ik nog net niet in huilen uit. Zwaar overdreven, I know. Maar als ik iets in mijn hoofd hebt en het zit tegen, dan kan ik daar niet altijd even goed tegen. “Ik ga nu naar de Gamma en haal een nieuwe kerstboom”, zei ik tegen Ferry. Een gesprek, dat niet echt een gesprek was te noemen, volgde. “Die standaard kan toch niet zomaar verloren gaan”, “We zijn verhuisd en bij verhuizingen raak je dingen kwijt”, “We gaan niet zomaar weer even € 60,- uitgeven, zonder goed te zoeken” en de uitsmijter van Ferry: “Het is hier ook zo’n troep dat je ook niets kunt vinden, zou je die piepschuim-platen niet al naar de vuilstort hebben gebracht?”. En zo hakketakten we nog even over en weer. Uiteindelijk verdween ik de schuur in om nog eens te zoeken. Ferry verdween in de badkamer om verlost te zijn van mijn chagrijnige bui. In de schuur vond ik natuurlijk niets. Ferry lag inmiddels onbezorgd te badderen. En ik bleef prakkiseren. Alle logische plekken (schuur, achter de zolderkast) waren uitgeplozen. Hoewel ik stiekem weet dat het dan altijd op een onlogische plek ligt…

Creatief met piepschuim

Zachtjes liep ik de trap op, de badkamer in. Om Ferry rustig uit te leggen waarom die boom zo belangrijk voor me was. Juist dit jaar, ons eerste jaar in ons droompaleis. Dat snapte de nuchtere vent gelukkig. “Maar we kunnen van de week dan toch alsnog een nieuwe boom halen?” Ja, graag dan meteen morgen, want voor hetzelfde geld zijn ze uitverkocht, zei de pessimist. Geduld is niet mijn beste kant. “He, maar kan ik niet…?’ Opeens had ik een idee. Dat piepschuim – waar ik ooit een blauwe maandag mee testte in de studio en wat tot Ferry’s ergernis al te lang in de schuur lag – kon ik best nog eens gebruiken om een standaard mee te maken. Enthousiast liep ik naar de schuur, haalde de platen tevoorschijn en pakte een Stanley-mes. De huiskamer – die Ferry die ochtend nog had gestofzuigd – was al snel een soort van sneeuwlandschap. Maar de boom stond! Kaal weliswaar.

Tijd voor de lampjes

De lampjes die… ja, waar waren die eigenlijk? “Fer, die lampjes zijn ook al weg. Er moet ergens nog een tas of doos zijn!” Voor de 20e keer die dag liep ik naar de schuur en haalde nu echt werkelijk alle dozen overhoop. Ook de niet-logische dozen. Diegene waar bijvoorbeeld alleen boeken in zitten. Of horen te zitten. Tussen mijn chicklits en Ferry’s kookboeken vond ik de lampjes. En – je raadt het al – de kerstboomstandaard. @%^!%@&^@! Maar de kerstboom stond al, dus die bleef lekker in piepschuim (niet zichtbaar!) staan voor dit jaar.  Wist je trouwens dat lampjes ook nog een flinke uitdaging zijn? Want hoe netjes je ze ook in de doos stopt in het ene jaar, het volgende jaar zitten ze altijd in de war. Waar was ik aan begonnen? Terwijl Ferry nog steeds in een zalig warm bad lag, waar dit tere poppetje (zoals Ferry me altijd noemt als ik weer eens wat heb) eigenlijk had moeten liggen. Maar goed, een uur later zaten de lampjes erin en kon ik aan het leuke werk beginnen. Ballen (waarvan drie geknapt), slingers en tot slot de piek.

En daar stond hij dan. Het was een hele bevalling, maar de eerste kerstboom in ons droompaleis staat. En wat is ‘ie mooi! Spontaan vergat ik de hele bevalling. Het is net als een kind krijgen. Ofzo. Hoewel ik een uur na afloop instortte. Toch teveel gedaan?

* 11 december is natuurlijk ook weekend, maar dan ben ik actief op de open dag van Dierenziekenhuis Almere. Kom je ook?

  11 comments

  1. Lisanneleeft   •  

    Goed dat je het alsnog voor elkaar hebt gekregen hoor!

  2. Samantha   •  

    Ik ben ook niet helemaal goed bezig geweest, heb m vanavond neergezet.
    maar in mijn huis geen *vloek* kunstboom *vloek*

  3. Saar   •  

    Ze vind 12 december laat haha denk niet dat hij hier dan al staat. Al vind ik het wel knap dat je na een verhuizing alles nog kon vinden en neer kon zetten. Na onze verhuizing hebben we het eerste jaar geen bomen gehad, want waar de spullen? Het tweede jaar hebben we gedonder gehad met de poten van de boom en vorig jaar viel hij gewoon uit zichzelf om. Leuk hoor een boom ;-).

  4. zuster_klivia   •  

    Haha, ook wij moesten nog even snel naar het tuincentrum. Niet omdat we de standaard niet konden vinden, maar omdat de stam te dik was en er niet inpaste.

    We hebben trouwens een boom laten bezorgen (online besteld) en het is een juweeltje. Supermooi.

    Ik zal vandaag -als het licht is- even foto’s maken.

  5. ioon   •  

    Hahaha wat een drama. Ik ben blij dat ik dat niet meer hoef mee te maken. 😀

  6. Roelfina   •  

    Wij hebben dit jaar geen kerstboom, maar een winterlandschap van LEGO. We hebben er weinig plek in onze woonkamer, dus van vriendlief mag er geen kerstboom in. Vind ik zelf wel jammer, maar ach met andere kerst-accesoires breng ik de sfeer er ook wel in 🙂

  7. Anita   •  

    Ik zit nog steeds te twijfelen of ik hem dit jaar ga opzetten…. Maar ik heb gelukkig een boom waar de lichtjes al inzitten, ideaal!

  8. Saskia   •  

    Altijd leuk zo’n boom… NOT. het is dat vriendlief er eentje wilde en we dus een middenweg hebben gekozen: een nep boom. Hij mag hem opzetten en aftuigen… ik steek er geen vinger naar uit 😛

  9. Danielle   •  

    Beterschap nog!!
    Ik wil zó graag ook weer een kerstboom, wij hebben altijd een echte, maar helaas is er geen plek dit jaar waarschijnlijk. Dus ben aan het pleiten voor een “kinderkerstboom”! 🙂

  10. Willemvk   •  

    Ik denk dat ik dit weekend maar eens het jaarlijkse bouwpakket in elkaar ga zetten.

  11. Marike   •  

    Wat een gedoe is dat altijd, zo’n kerstboom opzetten.. Niets voor mij ook, ik laat het over aan mijn moeder die altijd precies onthoudt wat in welke doos zit en alles uiteindelijk tot een prachtige kersttafereel maakt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *