De jacht op kerstcadeaus

Elk jaar weer: de discussie over wat te doen met kerstcadeautjes tijdens familie-etentjes. Inmiddels heb ik, mede hierdoor, een afkeer tegen verplichte cadeaus ontwikkeld. En toch laat ik me dit jaar verleiden tot semi-verplichte cadeaus.

Ik ben dol op cadeaus geven hoor. Sterker nog: ik leef er bijna voor. Als ik iets  voor iemand bedenk, dan geef ik dat. Geen reden voor nodig. Zegt @agaatt op mijn blog dat ze Wreck this journal ook wil, dan stuur ik dat op. Omdat ik vriendinnen graag een glimlach op hun gezicht bezorg. Als Ferry laat vallen dat hij eigenlijk nog wel een schuurmachine wil, dan bel ik mijn vader (hij heeft een eigen ijzerwarenhandel). Maar dat spontane geven, maakt wel dat je ideeën op zijn op de momenten dat je ze nodig hebt. Met Kerst en verjaardagen zeg maar.

Zelf gecreëerde verplichting

Er waren dit jaar geen verplichtingen. Met mijn ouders had ik het er niet over gehad en bij de schoonfamilie was het motto ‘Doe wat je niet laten kan’. Maar ja, mijn ouders komen kerstavond eten (moet nog steeds voor ze koken als dank voor de keuken, dit is een goed moment) en kerstcadeautjes onder de kerstboom zijn zo’n leuk gezicht! Eerste kerstdag komt de schoonfamilie lunchen en ik had echt een ge-wel-dig cadeau in mijn hoofd voor ons nichtje van 3. Het is een cadeautje dat je niet even tussendoor geeft en haar verjaardag was twee maanden terug. Kerst dus. Maar ja, kan moeilijk alleen voor haar een cadeautje kopen en voor de rest niet. Semi-verplichte cadeaus dan maar.

Hersens kraken

En toen was het dus tijd om mijn hersens te gaan kraken. Voor zwager en schoonzus was ik er snel uit. En ook voor mijn vader was het niet zo moeilijk. Maar mijn schoonvader bijvoorbeeld heeft niet echt een hobby waar ik op in kan spelen bijvoorbeeld. Wat koop je dan voor zo’n man? Sowieso, hoe ouder mensen worden, hoe moeilijker het lijkt. Mijn eigen moeder is nl. ook zo’n probleemgeval. De helft is in huis. Ik zweer tegenwoordig bij Bol.com. Ideaal voor de hardwerkende vrouw. Ik bestelde daar overigen ook een cadeautje voor mezelf. Want stel nu dat de rest geen cadeaus koopt, dan ben ik de enige zonder cadeau. Lange levertijd, dinsdag de 21e. Nu hopen dat TNT (het past door de brievenbus) niet weer gaat staken.

Laatste zoektocht

Maar goed, de andere helft dus. Mijn schoonvader, mijn moeder en Ferry. Mijn hersens bleven kraken vorige week. Zondagmorgen zag ik een tweet voorbijkomen: “Uniek cadeau voor onder de kerstboom (…)”. Ik klikte, en ja, dat was hét cadeau voor Ferry. Afstrepen! Maar meneer verpestte het geintje door opeens een iPad te willen. Want ja, ik had een iPad voor hem gekocht. Een houten, als snijplank. Met een kaartje: “Je wilde een iPad, dan krijg je hem”. Maar goed, hij een iPad? Dan kan ik niet achterblijven. Dus vanmiddag komen er twee (luxeprobleem!) iPad’s in huis (tips voor apps zijn welkom). En ondertussen zijn we gisteren einde middag ook geslaagd voor mijn moeder en mijn schoonvader. En dat werd ook wel tijd. Want kerst nadert snel, heel snel. En ik heb er zin in!

Maar please, help me volgend jaar herinneren – via mijn blog, via Twitter of waar dan ook – dat ik niet weer semi-verplichtingen ga creëren. Voor de fun en omdat het er zo leuk uitziet, pak ik dan wel lege doosjes in die ik onder de boom leg.

PS Nog op zoek naar een kerstcadeau voor een reislustig familielid? Bestel het boek De wereld in 27 vakantiedagen, reisgids voor de werkende mens. Als ik hem niet al via mijn werk had bemachtigd, had ik hem voor mezelf onder de kerstboom gelegd. Aanrader!

  6 comments

  1. Maaike   •  

    Herkenbaar, ik heb ook -als het moet- moeite om iets te verzinnen. Maar tussendoor ben ik altijd erg vrijgevig.
    Dank voor je tips, heb e opgegeslagen voor als de gelegenheid zich voordoet!

  2. Kim   •  

    Ik heb de Sinterklaas-verlanglijstjes van mijn schoonfamilie gebruikt als inspiratiebron. De dag na Sinterklaas meteen doorgestreept wat ze al gekregen hadden. Nu moeten we het alleen nog kopen, en dan zijn 7 zwagers en schoonzussen met verschillende wensen ineens wel heel erg veel. Maar goed, het staat onwijs leuk onder de kerstboom en ze worden er zo blij van. 🙂

  3. Drya   •  

    Ik ga vanmiddag ook kerstinkopen doen… hier werken we met lotjes, ieder schrijft hun naam op, met eventuele tips wat ze graag zouden willen en dan neemt ieder een briefje uit de trommel en voor die persoon moeten ze dan een geschenkje kopen. Als die persoon dan niet weet wat te kopen, kan die de ander toch nog een plezier doen door 1 van de tips te volgen. Op die manier niet zo origineel maar kan je wel voorkomen dat je zoiets… onbruikbaars krijgt, lol.
    Maar mijn vriend weet niet wat hij krijgt… het is een boek waar een geschenkje in verstopt zit maar in een boek kan je niets verstoppen want het is plat en het is er niet ingeplakt en en en… wat breekt hij zijn hoofd hierover! Echt plezant. 🙂

  4. Rapunzeltje   •  

    Je bent te lief voor deze wereld…..

    Het voordeel van Brandweervrouw zijn is dat hij meestal 1 kerstdag werkt en we maar 1 dag samen hebben: dan weiger is familie te laten komen: we hebben alleen maar het gezin: geen kerst-stress voor ons!

  5. Danielle   •  

    Twee iPads nounou!
    Ik had het gisteren op twitter al voorbij zien komen, de vragen om tips voor apps vlogen om mijn timeli ehhh oren 🙂

  6. Monique   •  

    Bestelt even twee iPads… Luxe hoor! Maar ik herken je probleem met de semi-verplichtingen. Als we afspreken niets te doen en ik loop toevallig tegen iets aan wat perfect is voor een persoon, zal ik voor de rest toch ook iets moeten kopen…

    Fijne kerst alvast! 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *