Heimwee door GTST

Toen Nina en Maxime vorige week in Goede tijden, slechte tijden voet op Surinaamse bodem zetten, zei ik meteen tegen Ferry dat het gesponsord was. Toen wist ik nog niet dat het gesponsord was door de organisaties die mij vorig jaar de persreis aanboden.

Vorig jaar februari vertrok ik naar Suriname. Het land stal mijn hart. Het was verrassend, want – zoals ik vandaag op de Vakantiebeurs nog zei tegen een van de organisatoren – er is weinig te vinden over het binnenland, dus je weet ook niet wat je kunt verwachten. Ik werd verliefd op Awarradam en sloot gids Nootje in mijn hart.

Vandaag had ik mijn half-uurtje-niet-nadenken: Goede tijden, slechte tijden kijken. Maxime, Nina en ook Lorena die inmiddels was aangeschoven, brachten een dag door op Berg en Dal. Had ik daar ook geen rondleiding gehad? En kwam gids Nootje daar niet aanlopen? Om ze vervolgens op een vliegtuig mee te nemen naar Awarradam, waar nog steeds dezelfde mensen bleken te werken.

Ik moest lachen toen Nina haar moeder belde. Want ergerde ik me niet dood aan het feit dat ik Ferry niet zomaar kon bellen daar, dat er maar één plek op het eiland was waar je kun bellen? Toneelspel om ons te laten denken dat ze daar niet afgesloten zijn van de buitenwereld? Of eindelijk de zo lang gewenste telecompaal in de buurt?

Wat het ook was, ik voelde mijn hart kloppen. Als het kon, vloog ik zo weer naar Suriname.

PS Ben je een nieuwe lezer en wil je weten hoe mijn reis was? Check al mijn Suriname-postings.

Erg

  5 comments

  1. Danielle   •  

    Wat gaaf dat je alles herkent en zelfs Nootje er ook is!
    Nina zei nog iets als; eindelijk ik heb bereik haha

    Ik lette vooral weer op de oorbel van Lorena whaha
    Maar ook de omgeving; het lijkt me er super!

  2. Roelfina   •  

    Lijkt me leuk om dingen terug te zien op TV waar je zelf ook geweest bent!

  3. Anton   •  

    Ik vind GTST vreselijk!

  4. Peet   •  

    Uit tijdgebrek volg ik helaas geen GTST meer, maar ik hoorde van mn zusje al dat ze in Suriname waren geweest. Ook zij kreeg heimwee. M’n zusje is er in 2009 geweest voor een stage van een half jaar. Zij zat dus ook aan de buis

  5. Saar   •  

    Ah, dat is superleuk he! Net zoals plaatjes van reisgidsen herkennen. In het eggie bedoel ik dan. Dezelfde man die een stoepje veegt, dezelfde monnik die uit het raam kijkt.. 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *