En dat was Valentijnsdag 2011

“Wat ik voor Valentijnsdag krijg? Mijn vent gaat de voortuin voor me afgraven. Als dat niet het toppunt van romantiek is.” Deze opmerking slingerde ik gisteren de wereld in via diverse sociale media.

Ferry heeft veel, heel veel, ik ben niet voor niets bij hem. Hij is alleen niet bepaald – of bepaald niet – een romanticus. Of hij heeft het heel erg verstopt (en niet teruggevonden bij het uitgraven van de tuin, nee). Valentijn doet hij als a-romanticus ook niet aan: “Commerciële troep”. En daar kan ik het mee doen. Voor hem is 14 februari gewoon een maandag. In dit geval de maandag dat hij de voortuin afgraaft, omdat we een nieuwe voortuin willen.

En dat doet hij ‘even’ in een dagje. Dat het 24 vierkante meter is wat hij uit moet graven doet er niet toe. Als Ferry wat in zijn hoofd heeft, dan gebeurt het. En goed! Hij regelt de auto van zijn ouders (met trekhaak!) en een aanhanger. Ook de regen laat hem niet afschrikken, eenmaal ingepland kan ook de weersverwachting er niets aan doen. En dus stond hij daar gisteren in de regen te scheppen.

Als ik hem rond twee uur spreek hangt de donderwolk figuurlijk boven zijn hoofd “De volgende keer huur ik mensen in” (welke volgende keer?), “Wat een pokkeklei”, “Die mensen bij het grofvuil helpen alleen de lekkere wijven en mij staan ze aan te kijken”, “Mijn rug is kapot”. En meer van die strekking. Duidelijk: het gaat niet zo soepel als hij verwacht had.

Ik besluit iets eerder naar huis te gaan. Had het weekend wat overgewerkt en ook vrijdag op mijn ATV staat er nog wat werk te wachten. Ferry kennende heeft hij namelijk de hele dag nog niets gegeten. Dus dan kan ik even rustig, en op tijd, voor lekkere hapjes zorgen, die ik haal als ik op het station ben aangekomen. Bij de bloemenkraam neem ik nog een bos roze rozen mee. Als hij het dan niet doet… En zo kan ik er ook nog van genieten.

Als ik de straat in kom rijden, zie ik meteen waar ons huis staat. Niet dat ik dat nu na een jaar nog niet weet, maar de zwarte stoep kun je vanaf een paar honderd meter zien. Waarom ging ik eerder naar huis? Voor de hapjes of om schoon te maken… Als ik de oprit oprijd met mijn fiets, kan een hallo er nauwelijks vanaf. Meneer is niet langer in zijn hum. “Ik heb wat voor je”, probeer ik nog. Het korte antwoord is: “Straks.” Ik leg de rozen op de kliko en trek mijn kaplaarzen aan. Er is maar een manier om nog een gezellige Valentijnsdag met hem te beleven en dat is mijn handen uit de mouwen te steken. Terwijl hij de aanhanger schoonspuit, bezem ik al het zand, of klei, eruit. En terwijl hij de auto van zijn ouders schoonmaakt, begin ik met de stoep.

“Ik moet ook nog even een bosje bloemen halen voor mijn ouders als dank.” Ik kijk naar de kliko, met een klein beetje pijn in mijn hart. “Neem je rozen maar mee.” Hij vertrekt, met de rozen. Om de aanhanger terug te brengen bij het verhuurbedrijf en om de auto naar zijn ouders te brengen. Terwijl het de bedoeling was dat ik hapjes in de keuken zou staan klaar te maken, ben ik onze waterrekening aan het verhogen. De hele oprit is een grote modder- en kleiboel. Als de lantaarnpalen aanspringen, ben ik nog driftig aan het borstelen.

Ik ben pas slechts vijf minuten binnen als Ferry thuiskomt. Terwijl ik de oven aanzet, de boel aan kant maak en hapjes klaarmaak, laat hij het bad vollopen. Ik zet de hapjes op een dienblad en neem ze mee naar boven. In bad genieten we samen van de paling, zalm en kibbeling.

“Altijd als ik er net doorheen zit, weet je wat ik precies nodig heb”, zegt Ferry compleet uit het niets. Een groot gebaar, want complimenten geven is niet zijn beste eigenschap én dat op een dag dat hij er helemaal doorheen zit. Mijn Valentijnsdag is goed. Ook zonder roze rozen.

  6 comments

  1. inge   •  

    die ferry boft maar met jou zeg, hoop dat ‘ie zich dat beseft. toch vind ik ‘t wel een beetje een hork hoor, hoe ‘ie al jouw attenties negeert tot dat ene zinnetje..

  2. Laura   •     Author

    @ inge: LOL hij had daarvoor allang tegen me gepraat hoor (hoe blij hij was dat ik eerder naar huis was gekomen bijv), maar dat ene zinnetje deed het hem bij me 🙂 Daar ging mijn hart sneller van kloppen zeg maar.

  3. zuster_klivia   •  

    En daar gaat hem om: om de spontane akties en het elkaar waarderen. Niks rozen en geijkte data. Ik kan er ook niks mee al ben ik behoorlijk romantisch…

  4. Roelfina   •  

    Dat soort zinnetjes zijn wel precies wat je af en toe nodig hebt in een relatie!

  5. Saskia   •  

    Leuk geschreven! Valentijnsdag zo spenderen is weer eens wat andres 😉 Ach straks heb je lekker je mooie voortuin!

  6. ioon   •  

    Daar doe je het toch voor. 🙂 Juist die waardering.

    Verder sluit ik me bij Ferry aan wat betreft valentijnsdag. 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *