Stof tot nadenken

“Als je je aan de regels houdt, maak je anderen gelukkig. Als je je niet aan de regels houdt, word je zelf gelukkig. Jij mag kiezen!”

Gisteravond zaten Ferry en ik in Schouwburg Almere, Lebbis trad op met zijn show Branding. Hoewel ik dol ben op cabaretiers als Najib Amhali en Javier Guzman, heeft Lebbis ook een klein plekje in mijn hart. Niet alleen om zijn scherpe humor, maar vooral omdat je na 1,5 uur Lebbis met stof tot nadenken naar huis gaat. Zo ook gisteren dus.x

Ik had jullie graag datzelfde stof tot nadenken gegeven, maar het is niet zo netjes om zijn show, terwijl deze nog loopt, hier al volledig uit te doeken te doen. Daarnaast: ik kan niet zo snel (mee)typen als dat Lebbis kan praten. Zijn tien eigen geboden bijvoorbeeld had ik graag met jullie gedeeld. Waar ik me door de geboden van de Bijbel maar moeilijk kan worstelen, waren die van Lebbis een stuk laagdrempeliger, soms vol humor (verstuur nooit een e-mail met emotionele inhoud na twaalf uur ‘s nachts), maar soms ook zo raak.

Neem de quote waar ik deze blogpost mee begon. Hoe vaak doen we niet iets omdat een ander dat verwacht, omdat dat nu eenmaal zo hoort? Te vaak! Ik wel althans… Of moet ik zeggen: hoe vaak deed ik iets omdat een ander dat verwachtte?

Jarenlang rende ik door, van hot naar her, alles om een ander gelukkig te maken. Dingen doen omdat het hoort. Toegegeven: ik ren nog steeds van hot naar her. En niet omdat het moet, omdat een ander er gelukkig van wordt. Nee, omdat ik er zelf gelukkig van wordt. We heeft bepaald dat je in het weekend twee dagen met je geliefde op de bank moet zitten? Als ik twee dagen wil fotograferen dan doe ik dat. Compensatie komt daarna wel weer. Wie heeft bepaald dat het de kinderen zijn die hun ouders altijd moeten bellen? Als mijn moeder me mist, kan ze mij ook bellen als ik er bij drukte niet aan toe kom.

Tegenwoordig maak ik mijn eigen regels, al is dat dwars tegen ongeschreven regels in. Ik ben tien keer gelukkiger dan pak hem beet drie jaar terug. Of ik andere mensen daarmee ongelukkig heb gemaakt? Nee, de mensen die echt om me geven – en dat zijn de mensen die er toe doen – gunnen me mijn geluk!

Fotografie: Flickr/Boetter

  8 comments

  1. Aat   •  

    Goed bezig.nl 🙂

  2. Plien   •  

    Hoezo herkenbaar :S Bij mij is de verandering ook in gang gezet….;)

  3. Peet   •  

    Zo herkenbaar weer. Ik denk dat ik je voorbeeld maar eens volg.

  4. Rianne   •  

    hihi kon ik mijn schoonmoeder dit stuk maar laten lezen (en dan vooral dat stuk over het bellen en in ons geval ook langskomen!) 😉

  5. Lianne   •  

    Jajaja, zo is het wel, maar ik heb vroeger geleerd “Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet”. En dat kun je dan weer omdraaien naar “wat jij wil dat een ander voor je doet, doe dat ook voor die ander”. En soms houdt dat dus in dat je offers moet brengen.

    De kunst zit ‘m in het vinden van een goede balans. Jezelf altijd wegcijferen lijkt hartstikke nobel, maar maakt ongelukkig. Altijd alleen maar aan jezelf denken evenzo.

    Ik heb gesproken.

    Veel geluk 😉

  6. Anouk   •  

    Goed bezig! 😉

  7. Laura   •  

    @ lianne: dat klopt wel hoor! Als ik verwacht dat een ander mij 2x per week belt, moet ik dat zelf ook doen inderdaad. Maar goed, heb ook al enige tijd geleerd dat het hebben van verwachtingen niet altijd even goed is. Kun je alleen maar teleurgesteld worden 😉

    @ rianne: stuur het linkje door 😛

  8. Monique   •  

    Zo waar. Vaak heb je zelf niet eens in de gaten dat je in die vastgeroeste patronen leeft… Daarbij stilstaan en er iets aan doen is alleen maar goed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *