Dag reiger, welkom koi

Toen ‘ie naar de vissendokter moest, was ik al bang dat er iets met hem zou zijn. Met Tancho (nee, ik heb hem geen naam gegeven, dat is het soort), mijn lievelingskoi met zijn oranje vlek op zijn kop. Toen was het vals alarm. Gisteren was het echter wel einde oefening.

We wonen in een nogal natuurrijke omgeving. In de berm tegenover het huis staat wel eens een reiger. Bij de sloot 600 meter verderop staat altijd diezelfde witte reiger. Daar bij het zwanennest. Toch zag Ferry er geen gevaar in: “We hebben er toch nog nooit één in de tuin gezien.” Het net ging eraf, want dat belemmerde het gezicht. Eerlijk is eerlijk, zonder net was het wel veel mooier.

Maar ook kostbaarder. Want toen ik gisterenochtend mijn fiets uit de schuur pakte en even de koi’s checkte, was Tancho weg. Niet verstopt, want er zijn niet echt plekken om je te verstoppen in de vijver. Hij was ook niet in de plantenbak gesprongen. Ik zag geen resten op de rand van de vijver, maar wist meteen dat er toch een reiger moest hebben toegeslagen. Bij ochtendschemering. Damn, waarom Tancho? Had dan liever een van de broertjes gepakt die toch identiek zijn (en goedkoper). Maar Tancho was wit en Tancho valt op bij schemering.

Omdat Ferry tijdens een 24-uursdienst toch niet zoveel te doen heeft, ging hij Google-en voor de oplossing. Er zijn systemen die reageren op beweging, maar ze zijn niet waterdicht. Dan maken ze herrie als je de tuin binnenkomt, of spuiten ze je nat. Veel koiliefhebbers kiezen ervoor visdraad boven hun tuin te hangen, zodat de reiger niet kan landen. Ik vond het best inventief, en dat visdraad is toch doorzichtig. “Ja, maar straks vermoorden we er een reiger mee”, zei Ferry heel meelevend. Ik denk dat hij het gewoon lelijk vond.

De hele dag puzzelde hij aan de juiste oplossing en uiteindelijk had hij het: panelen van hout met kippengaas eroverheen, die je zo van de vijver af kan schuiven op een zonnig dagje. Want met een net is dat wat meer gedoe, ook als je vuil ui de vijver wilt halen of je koi’s wilt voeren. Vanmorgen ging hij meteen aan de gang. Immers, vandaag konden we Kikukuryo en Ochiba ginrin eindelijk ophalen. Dan zouden het wel zes i.p.v. zeven koi’s worden zo zonder Tancho…

Je voelt hem al aankomen he? Ferry kocht gewoon nog een koi-zonder-naam (hij is het vergeten te vragen), voorlopig geen nieuwe kleding kopen. Maar ik heb net wel genoten van drie koi’s die zonder moeite werden opgenomen door de oude garde. Het is een leuke hobby!

  1 comment

  1. Pat   •  

    Of gewoon je oude hobby weer oppakken, komt ie ook niet meer langs 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *