Korte nachten & dikke buiken

“Door te weinig slaap kun je 200 calorieën per dag meer gaan eten, volgens een onderzoek van de Universiteit van Chicago.”

Elke keer als ik de Kinect aan zet – en dat is tegenwoordig zo regelmatig dat de lagen stof geen kans meer krijgen – komt dit ene zinnetje tussen de oefeningen in beeld. Dat ene zinnetje zit nu al 1,5 jaar in mijn hoofd.

Eigenlijk al voor ik ging Your Shape-en op de Kinect. Ooit las ik er namelijk een artikel over in… Ja, vast een van de Sanoma-tijdschriften. En toen al was daar een moment van herkenning. Ik weet zeker denk dat mijn dag- en nachtritme namelijk zeker heeft bijgedragen aan die in mijn ogen te dikke buik. Dat en ouder worden. Na ja, en aan dat laatste kan ik niets doen. Behalve voor de bus lopen, maar ik maak niet graag mensen verdrietig.

Mijn slaaptekort kan ik theoretisch gezien wel heel goed aanpakken en toch lukt het (nog) niet. Ik wil teveel uren in een dag stoppen. Het liefst een uur of 72. Of nog een beetje meer. Om je enig inzicht te geven in mijn ritme (en mijn energiepeil gedurende de dag): om 5.45 uur gaat de wekker, waarna ik er om 6.05-6.20 uur uitga. Afhankelijk van hoe laat ik naar bed gegaan en dus hoe brak ik ben. Eenmaal op de fiets naar het station word ik wakker en op mijn werk tik ik de eerste uurtjes aardig wat weg. Na de lunch tik ik rustig verder, maar om 15.30 uur zak ik in. Dan ga ik de makkelijke mailtjes afronden en is het zo 16.30 uur.

In de trein komt vaak – afhankelijk of ik aanspraak heb van mijn treinmaatje – de man met de hamer. Komt hij in de trein niet, dan slaat hij toe als ik thuis kom. “Lau, wat zie jij eruit”, zegt wederhelft heel oppeppend. Voor de zoveelste keer besluit ik die avond eens niets te doen. Verstandig hè?

Maar om 20.30 uur komt de man met oppepmiddel en ben ik weer helemaal de vrouw. Ideeën komen tot leven, woorden voor blogs zitten in mijn hoofd, marketing-plannen worden concreet. En dus pak ik die laptop weer, om hem rond 23.00 uur of later dicht te slaan.

Na een ritueel van konijn eten geven – als Fer dat niet al heeft gedaan – en persoonlijke hygiëne lig ik dan eindelijk op bed. Waar ik nog even mijn mail check en waar nodig ook een e-mail terugstuur, een status op Facebook plaats en Twitter goedenacht zeg.

De klok geeft aan dat ik nog minder dan zes uur kan slapen. Onverstandig! En nog erger: ik weet dat het de volgende dag weer raak is… Wanneer zal ik het leren?

  4 comments

  1. Patrick RP (VRF)   •  

    Doorbreken van patronen kosten veel maar leveren meer op…

  2. Marcella   •  

    Lamge dagen joh, klinkt best vermoeiend!

  3. Marieke   •  

    Herkenbaar, die lange dagen. Ik vertik het om alleen nog maar te werken, eten en slapen. Maar ja, daardoor maak je het jezelf niet echt makkelijk, haha… Ik leef van weekend naar weekend, heerlijk om geen wekker te hoeven zetten!

  4. Laura   •     Author

    Maar al zet ik geen wekker, dan ben ik nog voor negenen wakker. Wat natuurlijk wel uitslapen is vergelijken bij 5.45 uur.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *