Briljant & vermoeiend

Soms vind ik mezelf best briljant. Zoals afgelopen zondag toen ik, al schoonmakend met een Glorix-doekje in mijn hand, weer eens een Eureka-moment had. En meteen de boel wilde laten om me er vol op te storten. Soms, zoals op dat moment, vind ik mezelf niet alleen briljant, maar ook vermoeiend.

Voor diegenen die het nog niet door hadden en/of hier pas lezen: tussen mijn oren lijkt het zo’n 18 uur per dag door te gaan. Mijn piekergedrag valt de laatste tijd gelukkig behoorlijk mee, maar ik heb zo’n grote ideeënbox bovenin mijn hoofd waar zo nu en dan een lampje aanspringt. Voor iets leuks dat ik met Ferry wil doen, voor het werk, voor mijn blog of mijn eigen bedrijf. Elke keer als ik denk: “Lau, nu kun je een stapje terug doen, bedenk ik wel weer wat.”

Vorig jaar augustus was ik bijv. best rustig en na de toen drukke juli-bruiloft-maand vond ik dat wel fijn. Dus ik pakte een boek, van Jan Dijkgraaf. En weg was de rust. Hij had het over kerstpresentjes voor klanten en relaties. Oh ja, dat ‘moet’ ook als je een bedrijf hebt, als je klanten wilt binden als je je netwerk wilt onderhouden. Schijnt. Het idee was snel geboren. Dat het me die maanden daarna veel tijd (en geld) zou kosten nam ik voor lief. Het zat nu eenmaal in mijn hoofd.

Terug naar zondag en het Glorix-doekje Waar Ferry een hekel aan heeft: “Gebruik nu gewoon water en sop”, maar dit is toch veel makkelijker? Dat terzijde. Zondag was het notabene nog juli en opeens wist ik wat ik wilde voor kerst. Voor klanten, voor bezoekers, voor fans, voor iedereen die maar in aanraking wil komen met Perfect Portret.

Het idee – en wat het is verklap ik natuurlijk nog niet – was eigenlijk best simpel. Totdat ik ging nadenken hoe ik dat in ****naam moest realiseren. Ik mailde Cindy, mijn buddy bij brainwaves. Regelmatig houden we mailstorms, zoals ze dat heel toepasselijk noemt. Terwijl we aan het mailstormen waren, werd de realisatie opeens een stuk realistischer.

‘s Middags belde ik met Marij, die ook nog met een geweldig idee kwam. Cindy ging aan de slag met een logo voor de actie. Ik maakte proef-pagina’s op mijn website. Ik sloeg me door technische sores heen, waarbij ik bijna mijn hele website verwijderde. Ik deed inkopen op het wereldwijde web.

En waarom? Omdat het bijna kerst is? Nee. Omdat als ik eenmaal wat in mijn hoofd heb, ik het ook moet uitvoeren. Anders heb ik geen rust. Briljant, maar soms oh zo vermoeiend.

  6 comments

  1. Rianne   •  

    Ik ben daar bijna jaloers op! Ik zou willen dat ik 50% van jouw mentaliteit bezat. Ik bedenk van alles maar voer nooit wat uit. Of stel het weken maande uit.. Is ook niet leuk 😀

  2. Laura   •     Author

    @ rianne: de dingen die ik niet leuk vind, of minder leuk vind, laat ik ook liggen hoor.

  3. Petra   •  

    Zo herkenbaar! Ik stuiter ook van het ene idee naar het andere, maar vaak komt ‘het leven’ er tussen en blijven ideeën langer liggen dan ik wil. Gevolg: stress, omdat ik ‘mijn ding’ niet kan uitvoeren. Soms lijkt het me heerlijk om net als jij meteen overal bovenop te kunnen duiken. Ben benieuwd wat je bedacht hebt, ik hou je in de gaten!

  4. Laura   •     Author

    @ petra: zullen we middelen? Ik af en toe weer tussendoor leven. Want het kan echt wel funest zijn… Het alles meteen willen doen. Maar ja, inderdaad niet dat stemmetje in mijn hoofd dat zegt: “Laura, dat idee, weet je nog, wanneer ga je dat nu uitwerken?”

  5. Petra   •  

    @ Laura: lijkt me een goede deal 😀

  6. Anouk   •  

    Dat ken ik wel hoor, anders blijft het in mijn hoofd rondspoken. Zelfde met dingen opschrijven, eigenlijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *