Een spreekwoordelijke veer in mijn kont

Lieve beste brave Laura. Hiermee een open brief aan je, want ik vind bepaalde karaktertrekjes van je beslist blogwaardig. We kennen elkaar dan nog wel niet heel persoonlijk, maar ik heb aan de hand van onze websites-samenwerking al een donders goed beeld van je.

Hoewel je natuurlijk nooit iemand door en door kent, springt er altijd spontaan een glimlach op mijn gelaat als ik weer eens een Direct Message via Twitter van je krijg. Met vragen waarop ik zelfs – soms wel, soms niet – een antwoord kan geven. Onze gesprekken lopen meestal gesmeerd en we voelen elkaar haarfijn aan. En ik ben ook blij dat je weer blogt, al was het alleen maar om je een veer in je reet te stoppen, waarvan laatstgenoemde heus prachtig genoeg is. Al vind je dan dat je continu moet lijnen.

Ten eerste ben je in staat om in grootse en bovendien wereldse concepten te denken, neem nu bijvoorbeeld het opzetten van een site als LikeandLove.nl (link) waaraan ik heb mogen meewerken als webfröbelaar. Ik leerde toen al snel dat je – net als ik eigenlijk – niet gauw genoegen neemt met een simpele status quo en dat je graag dingen naar je eigen hand zet, al komt dat bij anderen misschien als een verkapte vorm van perfectionisme over. Ik mag dat wel. Je houdt ervan stevig aan het roer te staan. Je hebt – net als ik – een oog voor al wat mooi is in deze wereld. En dat wil je liefst met iedereen delen.

Ten tweede komt het soms op me over dat je met al je sterke eigenschappen, toch best een aangenaam maar een tikkeltje onzeker meiske bent, en dat je vooral aangaande je sites beslist geen risico’s neemt. Ik vind het daarbij zo grappig dat je daarbij gebruik maakt van alle tools die op Internet aanwezig zijn om als geheugensteuntje te functioneren. Je schroomt het in ieder geval niet om datgene in te zetten waar jij behoefte aan hebt. En dat vind ik een krachtige kwaliteit van je.

Ten derde: je bent van nature een open en spontaan mensch, want ik mocht die ene glimp van je opvangen tijdens ons Skype-gesprek, waarbij ik er letterlijk geen woord tussen kon krijgen. Ik stelde de vragen, het leek verdomd veel op een interview, en jij ratelde er gezellig op los. Eigenlijk is dat een goede verhouding die werkt, want ik ben nu eenmaal zo nieuwsgierig en jij praat bijzonder graag, merk ik.

Ten vierde: je bent altijd druk in de weer. Is het niet met fotograferen, dan is het wel met een of ander to do-lijstje die je beslist wilt afwerken, helemaal als je vent even niet in beeld is. Volgens mij ken je het concept ‘lummelen’ absoluut niet, of je hebt een milde vorm van ADHD. Maar eigenlijk deep down ken je helemaal geen rust.

Ten vijfde: je bent zo goed in fotograferen. Bijna alle foto’s die ik van je zie vertonen een immense gevoeligheid vanuit de objecten die je op de gevoelige plaat vastlegt. Je hebt dus niet alleen aanleg voor het vak, maar ik vind je veruit een van de beste die ik ben tegengekomen op het wereldwijde web.

En, volgens mij gloei je nu van trots. En dat was ook wel de bedoeling, want ik ben stiekem een beetje jaloers op jouw waanzinnig mooie talenten. Keep up the good work en zoals altijd… keep in touch!

Deze gastblog werd je aangeboden door Irene, mijn WordPress-goeroe en steun bij de bouw van nieuwe websites.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *