Mietje

Terwijl ik met mijn inmiddels iets smallere derrière in de stoel ga zitten, komt dat nare gevoel naar boven. Ik vraag me ernstig af waarom ik opeens in een mietje verander als ik het vliegtuig instap.

Ik ben geen allesdurfer, integendeel. Zo sloeg ik tokkelen boven de Suriname-rivier ooit af tijden een persreis. Hoogtevrees. Ook het idee om in de flying bar bier te gaan drinken op Sziget vond ik niet zo strak. En dat is niet omdat ik geen bier lust…

Dus nee, ik durf niet alles. Maar ik kan wel rekenen. Ik weet dat de kans dat je leven eindigt door het neerstorten van een vliegtuig zo mogelijk nog kleiner is dan het winnen van de Nationale Postcode Loterij. En ook dat laatste gebeurt nooit. Ik weet dat de kans dat je op de Franse snelweg omkomt veel groter is. Ook dat heb ik al vaak genoeg overleefd.

En toch moest ik Ferry gisteren echt even smsen dat ik van hem hou, vlak voor ik in het vliegtuig stapte. Want stel je voor dat ik hem dat nooit meer kan zeggen… Rationeel weet ik dat ik niet neerstort, maar mijn maag draait om en mijn adem stokt (en laat dat nou net niet mogen van de fysiotherapeut). Gelukkig had ik tien lieve collega’s om me heen die me door het stijgen en landen heen sleepten. Een landing die gelukkig niet zo’n luchtzak bevatte als de landing van vrijdag.

Opgelucht stapte ik gisteravond uit het vliegtuig. Totdat ik besefte dat ik volgende maand vijf keer zo lang in het vliegtuig zit. Iemand een hamer voor Ferry te leen?

  6 comments

  1. Marcella   •  

    Na 9 keer vliegen waarvan vier keer langer dan 3,5 uur vond ook ik het nog steeds spanend. Ik vind het altijd prettig als we rechtgetrokken zijn daar hoog in de lucht. Al dacht ik er de laatste keer wel een paar keer te veel ober na hoe hoog we ook alweer zitten… Maar ja, de reisdrang is altijd nog groter. Dus gaan wij over een tijdje vast ook weer de lucht in.

  2. Ger   •  

    Met Ferry er bij is de kans op mond op mond beademing wat minder onplezierig 😉

  3. Laura   •     Author

    @ marcella: ik denk dat ik inmiddels meer dan 20 keer gevlogen hebt, incl binnenlandse vluchten in Suriname met aftandse twinhoppers. Soms lijkt het beter te gaan en dan in ene is het daar weer…

  4. Petra   •  

    Ik kan me er iets bij voorstellen, hoewel ik zelf nog nooit heb gevlogen.

  5. Marieke   •  

    Ik vind vliegen ook vreselijk. Doodeng en ik word misselijk. Maar goed, ik doe het wel, anders kom ik nergens. Ik zweer bij reispilletjes en melatonine, zodat ik het grootste deel van de vlucht slaap. Stijgen en landen blijft vervelend inderdaad…

  6. Anouk   •  

    De gedachte vliegt ook wel door mijn gedachte heen hoor, maar als het gebeurt… dan gebeurt het. En auto rijden is gevaarlijker.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *