I (hartje) manatees

1.150 kilo, een staart groter dan mijn bovenlichaam, krassen en mos op zijn rug. En toch werd ik verliefd. Op de manatees!

Vandaag stond onze eerste activiteit op de planning. De eerste, na vijf dagen ja. Of eigenlijk vier, want die gecancelde vlucht gooide roet in het eten. Disney World op maandag zat er dus niet meer in en omdat we dinsdag alweer in route moesten, gooiden we een en ander om.

Dinsdagochtend vertrokken we naar Seaworld. Een halve dag als alternatief. Riksja had snel nieuwe vouchers geregeld en wij gingen op pad. Het voeren van de stingrays was geweldig (helaas staat Ferry’s eerste reactie niet op tape) en de eerste helft van de beroemde orka-show leverde mij kippenvel op. Maar toen brak de hel los….

Thunder, lightning en hevige regenval zorgden voor een afgelaste show. Wij schuilden tijdens de lunch, liepen daarna nog even door de hoosbuien heen. Maar waar eerder alle straten doordrenkt waren met tentjes (en doordenkt met commercie) leek het nu haast een spookstad.

Op naar onze volgende bestemming: Cedar Key, aan de westkust van Florida. Een meer dan verlaten vissersdorpje, met vooral heel veel kapotte steigers (maar wel een geweldig mooie brandweerkazerne). Eerlijk is eerlijk: toen we in dit moerassige gebied aankwamen, vroeg ik me werkelijk af wat we hier moesten. Dat gevoel verdween echter al snel…

Ik had Ferry gewaarschuwd dat dit de minste accommodatie was tijdens de vakantie. We zijn namelijk – understatement van het jaar – nogal luxedieren. Ook qua hotels. En dit was een eco-inn. Een haast hippie-accommodatie, met heel veel tierelantijntjes en kleuren. Totaal niet wat normaal ons ding is…

Maar ze hadden er wel (gratis!) kano’s, waarmee we op ons dooie gemak naar een onbewoond eiland peddelden. We zonden een uur of 1,5, heerlijk in de wind. Maar die wind zorgde wel voor een flinke stroming op de terugweg. Als twee ware topsporters peddelden we als een heus team – hij een beetje meer dan ik – terug naar de inn. Waar in de loop van de middag en avond bleek dat de wind ook nog voor een Laura-kreeftje had gezorgd. Au!

‘s Avonds na het avondeten – dat plaats vond in de oude haven, tussen de kapotte steigers – maakten we gebruik van de schommelstoelen aan de kust, wederom gratis beschikbaar gesteld door de Faraway Inn. Een helderrode zonsondergang met op mijn schoot een (e)boekje. En dit alles maakte dat ik vanmorgen toch wel enigszins met pijn in mijn hart afscheid nam. Ja, ondanks het veel te korte bed en slechte matras, en het ontbreken van ontbijt. Wie had dat gedacht?

De pijn in mijn hart was echter snel over door – zoals eerder aangegeven – onze eerste activiteit. In Crystal Lake, op ongeveer een uur rijden, gingen we duiken met manatees. Grote zeekoeien die daar op de bodem rustig grazen en boven komen om een luchtje te scheppen.

Mister Glenn, de geweldige gids van River Ventures Manatee Tours, vertelde onze alle do’s & don’ts. Rustig met je flippers, niet aaien bij de vinnen of hun geslachtsorganen (nee, dank u), wel aaien bij hun wang en kin, zwem gerust over ze heen, geen bommetje als je het water in gaar, geef ze wel de ruimte om een luchtje te scheppen… Dit alles met een geweldige vorm van humor en metaforen. Maar zoals met de meeste humor: je had er bij moeten zijn, dus ik bespaar het je.

De eerste manatees gevonden,doken daalden we langzaam met flippers en snorkel en al het water in. Ik had wat moeite om het onderwater goed te zien. Was dat nu een manatee met krassen op zijn rug of een rots met witte vlekken? Al snel had ik hem door en toen was het onderwater genieten. Wat een rust! Langzaam mee zwemmen met dat beest van 1.150 kilo en hem aaien. Bizar!

Maar het meest bizarre was toch wel de mama-manatee die de baby-manatee aan het voeden was. Er steeg bij mij een heel grote aaaahhhh op toen ik het zag. Geen snorkel en poel vol vies water die dat tegen kon houden…

P.S. Bovenstaande beeld is niet van vandaag, maar van hun website op een heldere dag. Ik heb een cd met foto’s, maar daar kan de iPhone niet zo goed mee overweg helaas…

  3 comments

  1. Marike   •  

    Klinkt heel tof! 🙂

  2. Marcella   •  

    Wow klinkt gaaf!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *