60

“Wil je naast mij of naast je vader zitten?”, vraagt mijn moeder standaard als ik bij hen eet. “Doe maar naast jou, dan zit ik tegenover pap. Praat makkelijker.”

Ik hoor een kleine zucht en zie een glimlach bij mijn moeder. Ze weet hoe het zit en dat dat nooit zal veranderen: Laura is een papa’s kindje. Wat niet wegneemt dat ik heel erg van mijn moeder houd, laat dat even duidelijk zijn.

Vraag me niet of het vroeger ook zo was en waarom het zo is, maar de connectie met mijn vader is – in elk geval vanuit mijn kant – niet los te snijden. Een soort onzichtbaar touwtje waardoor we verbonden zijn. Ik zie mijn moeder nog net niet met haar ogen rollen als ik in een discussie wéér mijn vader bijval.

Vandaag is hij 60 geworden, mijn lieve papa. Feest, maar voor mij ook opeens heel kwetsbaar. Opa T. – de vader van mijn vader, die ik slechts 7 jaar van mijn leven heb gekend – overleed op 60-jarige leeftijd. Een hartinfarct werd hem van de een op de andere dag fataal.

Het afgelopen jaar heb ik mij regelmatig zorgen gemaakt om mijn vader. Zou de stress hem niet teveel worden? Wat ziet hij weer bleek. Mijn god, wat zweet hij. Op elk seintje was ik alert. Ik wist dat de stress meer aan hem vrat dan hij aan de gemiddelde mens om hem heen liet blijken. En ik wist dat hij voor iedereen zijn gevoel inhield en zichzelf aan de kant schoof. Van wie zou ik het toch hebben?

Regelmatig droomde ik over telefoontjes die je niet wilt krijgen. En als ik direct zijn voicemail kreeg (een uitzondering bij mijn vader), was ik pas opgelucht als hij terug had gebeld. Meestal was er dan gewoon een mobiele storing, of hij was op een begrafenis. Maar toch… Lautje heeft dan als doemdenker al heel veel scenario’s in haar hoofd gehad.

Maar net als mijn vader schuif ik mijn gevoel aan de kant. Voor vandaag, vandaag is het feest. Maar ik weet dat ik me nog regelmatig zorgen zal maken om de man die mij, samen met mijn moeder, heeft gemaakt tot wie ik ben geworden.

  3 comments

  1. Petra   •  

    Gefeliciteerd met je vader! Ik hoop dat je nog lang van hem mag genieten!

  2. Marike   •  

    Gefeliciteerd met je vader! En je zorgen zijn erg herkenbaar, heb ik ook bij mijn ouders.

  3. Marieke   •  

    Nu pas weer tijd om wat blogs bij te lezen, sorry. 😉 Maar mooi geschreven! Ik ben ook echt een papa’s kindje. Alsnog gefeli met je vader!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *