Modemeisje

Mode & make-up is niet iets dat hand in hand met Laura gaat. Make-up kost veel tijd en mode kost veel geld. Ik ga liever uit eten.

Met mode & beauty-blogs heb ik dan ook echt niets. No offence voor de meiden hier die er wel een hebben overigens. Maar artikelen over nagels lakken, iets dat ik – op een klein moment van inzinking na – drie keer per jaar doe… Nee. Niet aan mij besteed.

Maar… lately ontdek ik toch een kleine verandering in dat meisje dat het liefst in makkelijke kleding loopt liep.

Nadat ik in 2011 mijn haar kortwiekte en eindelijk – grootste ergernis van schoonzus annex kapster annex visagiste – eens make-up ging gebruiken, merk ik nu dat de kledingkast langzaam volraakt.

In 2012 ging ik aan de lijn. Het was nodig. Ik was altijd slank en ‘opeens’ was daar een driedubbele zwembad. Mensen die me kort kenden, snapten mijn ‘geklaag’ niet. Totdat ik ze foto’s van een paar jaar daarvoor liet zien. Zo’n negen kilo ging eraf. Door een ander eetpatroon en een klein beetje sporten. Nu een jaar verder zit er daarvan ongeveer een kilo weer aan.

Spijkerbroekmaat 31 is nog steeds ingeruild voor maat 28. Bij jurkjes en topjes twijfel ik nog elke keer of ik nu een M of een S moet nemen. Ik ben trotser op mijn lichaam dan toen (al blijft mijn buik een zorgenpuntje, daarover later meer) en kleding is opeens veel leuker.

Nadat ik zo was afgevallen, trakteerde ik mezelf op een flink weekend shoppen. Bijna € 1.000,- gaf ik uit aan spijkerbroeken, shirtjes, een tof leren jasje en supergave brandweerrode laarzen. Ik werd verliefd op Noosa en inmiddels heb ik meer dan 60 chunks, zodat ik bij elke outfit mijn armband (en zelfs mijn slippers!) kan matchen. En ik lak zelfs mijn nagels omdat dat zoveel leuker staat in die gave sleehakken.

Klinkt toch wel als meisje-meisje hè? En dan heb ik ook nog een gave website ontdekt. Een website met grote uitverkopen van mooie merken (tot 60% korting is geen uitzondering). Ik probeer echt om die app niet elke dag te openen, maar ik trap er elke keer weer in.

Ik verbaas me erover dat mijn Instagram-tijdlijn af en toe gaat lijken op een kijk-wat-ik-vandaag-aan-heb-blog (maar ja, die geweldige jumpsuit moest ik wel showen). Nog even of dit is een modeblog… Of toch maar niet?

P.S. Interesse in een account bij die gave website? Mail even naar info@likeandlove.nl en ik stuur je een uitnodiging.

  4 comments

  1. Haha! Heel leuk om te lezen. Ik was vroeger ook echt een tomboy. Spelen met jongens, hutten bouwen, oorlogje, voetbal…..Elke dag kattenkwaad en als een wandelende modderpoel met takken in mijn haar thuis komen.

    Inmiddels is dat ook wel veranderd. Ik ben nu vooral heel tegenstrijdig. Loop ik de ene dag blij in m’n jurkje en rode lippenstift, klim ik de andere dag door jungles na dagen niet gewassen, zonder make-up en met mijn haar als een vogelnest. Heerlijk. Best of both worlds!

  2. Laura   •     Author

    @ Laura: dat herken ik overigens ook wel. De ene dag op en top vrouw, en de andere dag… Nog net niet slonzig haha

  3. Evey | Style Spy   •  

    Haha ik herken mij ook in Laura, ik kan heel goed backpacken en nergens om geven qua kleding maar thuis weer wel. Terecht dat je jezelf zo lekker verwende na het behalen van zo’n mooi doel.

  4. Marcella   •  

    Ik dacht op de foto’s op Instagram al te zien dat je niet meer aankomen bent. Je hebt een prachtig figuur! En leuk dat je nu steeds meer met kleding bezig bent. Ik herken het 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *