De munten van opa

Ze stonden altijd in de woonkamer en na een rondje foto-albums bladerde ik ook hier doorheen. De mappen met de munten van opa. Ik was zeven toen opa onverwacht overleed. Zijn erfenis aan mij? Mappen vol munten. Munten met een toen geweldige aantrekkingskracht. Ik was toch rijk met een zilveren tientje?

Inmiddels zijn we 25 (!) jaar verder en hebben de munten hun aantrekkingskracht verloren. Mijn echte erfenis aan opa zijn niet de munten, maar de herinneringen. De achteraf oerstomme grapjes die hij maakte en die we altijd zo leuk vonden (waarom?). De munten liggen inmiddels in een doos op zolder.

Onlangs kwamen ze even tevoorschijn. Mijn vader vertelde dat hij munten (die hij zelf ook spaarde) had verkocht en dat leverde best een zakcentje op. Hij zag kennelijk de dollar euro-tekens in mijn ogen en zei: “Als jij die ene cent hebt, kan hij best nog eens wat waard zijn. Maar hij kan ook in Patrick’s album zitten.” Aangezien mijn broer niet alleen munten had gekregen als erfenis, maar ook opa’s zakmes en het alarmpistool moest die ene waardevolle cent wel in mijn album zitten. Aldus mijn best logische conclusie.

Ik rende naar boven, had natuurlijk de onderste doos nodig en na wat gehannes kwam ik met een stapel albums beneden. Ook mijn vader heeft voor ons gespaard namelijk en ook die albums zijn in mijn bezit. Ik bladerde door opa’s albums, op zoek naar die ene cent. Helaas… “Dat wordt vanavond niet uit eten”, concludeerde Ferry.

De munten bleven onbewust in mijn hoofd, zelfs tijdens het slapen. Vannacht droomde ik dat ik – op het adres van mijn ouderlijk huis – een brief kreeg van de Koninklijke Nederlandsche Munt. Ik had een munt ingestuurd en die was maar liefst € 79.000,- waard. Ferry kon ik op dat moment niet bereiken, dus rende ik naar mijn ouders (echt iedereen in die droom woonde opeens in hetzelfde appartementencomplex). “Maar Laura, na de belastingopgave blijft daar maar € 33.000,- van over”, zei mijn vader heel zakelijk.

Die € 33.000,- had ik snel uitgegeven. Die nieuwe auto voor Ferry, de tuin verbouwen, toch maar nog wat sparen? Ja, al voor ik wakker werd was het op. Wat een domper! Wat zou droomcoach Nicoline hier van vinden?

  4 comments

  1. Hahah! Toch wel een mooie herinnering, zo’n map. Zit er niet een ander waardevol centje bij?

  2. Laura   •     Author

    @ Laura: Nee helaas. Behalve dat ik wel alle Nederlandse munten van Juliana & Beatrix heb en dat is op zich al een prestatie schijnt. Die heeft mijn vader dan weer bij elkaar gespaard.

  3. Erik   •  

    Zo moet er bij mijn ouders op zolder nog een uitgebreide postzegelverzameling liggen. Niet van een opa of oma, maar van een kleine Erik. En daar zouden toch wel wat zeldzame/kostbare tussen moeten zitten. Toch maar eens te gelde maken misschien,haha…

  4. Michel ten Hoove   •  

    Mooi verhaal. Kan me nog goed herinneren hoe mijn opa op het kleine logeerkamertje aan zijn bureau zat. In serene stilte, met zijn handloepje kijkend naar de munten die hij gekocht had. Hoe hij ze uiterst secuur in hun speciale mapjes deed. Een herinnering die weer helemaal bovenkomt dankzij jouw fijne stukje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *