Dag 3: babyboom in Zuid-Afrika

“Waarom ga je niet in de zomer naar Zuid-Afrika?” De vraag is me regelmatig gesteld. Maar we hebben nu al geen moment spijt van deze keuze.

Helemaal bewust was het niet gekozen. In verband met Ferry’s werk moeten we altijd al in november de periode doorgeven voor het jaar daarna. In de zomer draait Ferry extra voor zijn collega’s en daarna weg bevalt ons goed. Dus weer september. Want als je dan wat dichterbij zou willen, zou het ook nog prima weer zijn.

Dichterbij bleek ver weg te worden. In januari kwam Zuid-Afrika als eerst ter sprake en in maart hadden we geboekt. Voor de lenteperiode. Uiteraard had ik daarvoor wel gelezen wat de voor- en nadelen waren. Het grootste nadeel was voor mij de temperatuur. In Kaapstad is het in september gemiddeld 18 graden. Geen lange diners op het terras dus. Kruger leek me met 23 graden best aangenaam. Maar gisteren liep de temperatuur al op naar 33 (!) graden. Het nadeel bleek dus minder groot. Alleen ‘s avonds koelt het sneller af, maar dat slaapt wel zo fijn.

Het grootste voordeel van september was voor mij de begroeiing. Althans, de begroeiing die er nog niet is. Alles staat nog in de knop, de eerste groene blaadjes komen door. Minder kleurrijk om te zien, maar voor wildlife spotten ideaal. Vandaag kwamen we er echter achter dat september nog een ander voordeel heeft: er lijkt hier een spontane babyboom te heersen.

Vanmorgen gingen we op pad voor een bush walk. Om 06.30 stond ik paraat met camera. De gids waarschuwde ons dat er best een kans was dat we niets zagen, dus om teleurstelling te voorkomen stelde ik me daarop maar in. Zijn verhalen en uitleg over sporen, giftige bomen, termieten holen enzovoort waren wél ronduit boeiend. Dus de walk was sowieso geslaagd.

Maar daar stonden ze dan: moeder giraffe én een baby’tje van vier (!) uur oud. Die nacht geboren, nog wankelend op haar benen, en als je goed keek zag je iets dat op een navelstreng leek. We konden redelijk dichtbij komen, maar omdat ze – logisch! – de kleine beschermde wel wat minder dichtbij dan normaal bij een giraffe. Wat gaaf! (en Laura bleef klik klik klik zeggen)

Tijdens dezelfde tour werden we nog getrakteerd op een andere giraffe, een broedende struisvogel en een zebra-koppel. Maar niets haalde het bij de baby-giraffe.

Na het ontbijt – wat stond te wachten na de tour – was het tijd om te relaxen alvorens we de big five zouden gaan spotten in een ander deel. Ik zou aan deze tour uren, duizenden zinnen, tig blogs kunnen wijden, maar het gevoel dat ik daar had is niet over te brengen.

Opvallend was wel dat ook hier de baby’s tevoorschijn kwamen. Een baby-neushoorn van drie maanden, een zebra van twee maanden en een buffel van vier maanden. Erg knuffelbaar op het oog… Net zoals de snoozende leeuw, die rustig in het gras lag te kijken hoe we hem rustig fotografeerden.

Wat we nog meer zagen? Een kudde olifanten als eerst. Waarbij de gids ‘sorry’ zei voor het tegenlicht, maar ik was er juist blij mee. Iets minder blij werd ik van het feit dat ‘ie elke keer pal bovenop de dieren ging staan en een overzichtsfoto van de kudde buffels bij de poel er bijvoorbeeld niet inzat.

Fototechnisch werd ik wel weer blij van de zebra’s. Wat steken die mooi af bij de omgeving! Het gouden uur (zo tegen vijven, als de zon al redelijk gezakt is) benutte ik optimaal. Bij de leeuw, de zebra’s en een herkansing voor de kudde buffels.

Toen de zon onderging genoten we van een drankje en kaaschipjes. We gingen zelf nog even op de foto en ik fotografeerde andere Nederlandse reizigers. En toen was het donker. Met een zaklantaarn zochten we verder, maar ze verstopten zich goed. Maakte niets uit, wij waren meer dan happy! (want ik ben hierboven vast en zeker nog dingen vergeten)

De oplettende lezer heeft allicht meegeteld: hebben we de big five gespot? Bijna. De leeuw, olifant, buffel en neushoorn kunnen we afstrepen. Nu nog hopen op een luipaard. Morgen in Kruger dan maar?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *