Dag 6: be a Swazi

Elke dag, elke activiteit: we sluiten het af met “Wat was dit bijzonder”. Simpelweg omdat alles zo mooi, tof en uniek is. Net als vandaag: be a Swazi for a day.

Nadat we de nacht hadden doorgebracht in ons grashutje en ontbeten met uitzicht op een krokodil, stond de in Swazi-kledij geklede gids op ons te wachten. Samen met nog twee Nederlanders (die we al in het boomhutten kamp troffen) gingen we het platteland van Swaziland in.

Een excursie waar ik erg naar uitkeek. Spelende kinderen, lokale families: wat wil een portretfotograaf nog meer? Maar voordat het zover was gingen we eerst naar een craft market. Normaal heb ik er niet zoveel mee, maar deze was te leuk. We sloegen cadeautjes in voor familie, voor de buurvrouw die de vissen en konijn Tim verzorgt, voor de collega die mijn werk overneemt… Ik zal dus niet vertellen wat ze er allemaal hadden. Maar het was wel spijtig dat die grote houten giraffe niet in de koffer zou passen. Hij was zo mooi!

Via een zandweg vol kuilen – waarom adviseerde Riksja ons geen 4WD als ze wisten dat we zoveel van deze wegen zouden berijden? – kwamen we aan bij een geweldig uitzicht over de happy valley, waarna we doorreden naar een lagere school. Geen spelende kinderen op het schoolplein, allemaal bezig met wiskunde en Engels. We mochten wel een kijkje nemen in een klas en we vertelden een en ander over ons land. De een deed lacherig, de andere luisterde serieus en sommigen gingen gewoon door met hun staartdeling.

Na de school vertrokken we naar een lokale familie voor de lunch. Een van de jongste kleinkindjes kwam – met een witte gewicht, bleek later zonnebrand – direct op ons aflopen. Ook de rest van de familie kwam ons al snel welkom heten. Ik maakte even gebruik van het toilet, maar dat was geen aanrader voor een meisje zoals ik die graag een proper toilet wilde. De vliegen bleven onder mij cirkelen en ik was sneller klaar dan normaal.

Eerlijk is eerlijk: de lunch heb ik overgeslagen. Buiten dat ik niet veel lust heb ik snel last van mijn darmen en die ochtend was ik al niet lekker. Ferry at gelukkig voor twee. Na de lunch heb ik de familie nog even gefotografeerd – wat was oma fotogeniek! – en toen was het alweer tijd om te gaan. Terug via die verschrikkelijke weg!

De gids had gehoord dat Ferry bij de brandweer werkt en we vertelden hem dat we zowel in Zuid-Afrika als Swaziland veel branden hadden gezien, maar geen kazernes. En dus reed hij nog even langs een kazerne voor Ferry.

Na het afscheid van de gids (die ons zoveel leerde over Swaziland en de inwoners dat het niet in deze blogpost past) en de mede-Nederlanders gingen we op pad naar de volgende accommodatie. Een luxe lodge waar we de komende avond en nacht even gaan bijkomen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *