Dag 17: rondje Kaap

Hoewel de afstand van Stellenbosch naar Kaapstad maar zo’n 43 km is, hadden we weer een lange dag in het vooruitzicht.

Ik had besloten – wie doet alle voorbereidingen en leest zich het meest in? – dat we een rondje Kaap zouden doen. Vanaf Muizenberg met de klok mee langs alle kleine plaatsjes richting Cape Point en dan via de westkust weer omhoog.

Ferry keek lichtelijk vermoeid naar alle cirkeltjes en notities op de kaart. “Maar het is allemaal enorm dichtbij elkaar”, bracht ik er tegen in. “En je kunt er mooie foto’s maken met je iPhone.” En toen was het goed…

St. James was de eerste stop. Op Pinterest had ik ontdekt dat daar heel mooie gekleurde strandhuisjes staan. In het echt bleek het echter tegen te vallen, hulde aan die fotografen. Of het werkte in ons nadeel dat het World Heritage Day (en Nationale Braai Dag) was en er overal gewoon teveel mensen in de weg liepen. Over de rookwalmen nog niet gesproken…

Via Kalkbay en Fish Hoek reden we door naar Simon’s Town. Hoewel het stadje een en al historie is, wilde ik er er maar om één reden heen. De begraafplaats aan Runciman Drive, waar zo’n 550 zeelieden liggen. Vraag me niet waar de fascinatie vandaan komt, maar op vakantie moet ik altijd even naar minimaal één begraafplaats. Met een kopje koffie voor Ferry in de haven in het vooruitzicht reed hij me er met liefde naar toe.

Na de koffie was het tijd voor Boulders Beach, 5 km verderop. Op dit stukje strand vind je dagelijks honderden pinguïns en ik keek er enorm naar uit. Ook al wist ik dat het inmiddels een stuk commerciëler was dan ooit en je alleen vanaf een houten plank kon fotograferen. Toegegeven: ze waren übercute en ik kan best lang naar die waggelende beesten kijken. Maar waar kwamen opeens al die vervelende Japanners vandaan? Eenmaal een plekje gevonden kon ik me gelukkig wel 10 minuten uitleven. In alle drukte ging ik alleen iets teveel op in close-ups i.p.v. ook foto’s inclusief omgeving. Lang leve Ferry’s iPhone foto’s.

Inmiddels was het bijna lunchtijd en we besloten – tip van andere Nederlandse reizigers – het Nationale Park in te gaan en aan de voet van Cape Point te eten. Maar niet voor we met de tram naar boven waren gegaan (sommige gekken lopen dat, die hebben wel conditie) en de laatste klim naar de vuurtoren te maken. En daar sta je dan op het punt waar de Indische en de Atlantische Oceaan samen komen…

Na een goede lunch (met zeezicht) reden we via de oostkust terug, maar natuurlijk niet voor we bij Kaap de Goede Hoop waren geweest. En nee, we zijn hier niet zoals elke reiziger met het bord op de foto geweest. Ik heb daar zo niets mee…

Aan de oostkust hebben we niet alle plaatsjes aangedaan. Er was voor ons echter wel één hoogtepunt: Chapman’s Peak, deze scenic drive was nog indrukwekkender dan Clarence Drive een paar dagen eerder.

Niet veel later arriveerden we bij onze alweer laatste accommodatie: een luxe villa in Camps Bay, met vier kamers. Wij hebben de geweldige patio-kamer. Geen zeezicht, wel een eigen tuin. En als je de voordeur uitstapt de Tafelberg.

De komende dagen zullen we ons vermaken in Kaapstad. Wat zal de tijd opeens vliegen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *