Het nieuwe werken

“Zit je in de auto?”, vraagt mijn moeder. “Ja, ik moet even een boodschap in het centrum doen”, is mijn antwoord. “Moet je niet werken dan?”, vraagt mijn moeder verbaasd, het is immers woensdag. “Ja, ik werk thuis.” “Maar je zit in de auto…?”

Welkom bij het nieuwe werken: locatie-onafhankelijk en zelf je tijd indelen. Dat is in het kort hoe ze bij Sanoma, mijn werkgever, omgaan met het nieuwe werken. Waarbij het niet de bedoeling is dat je van 03.00 uur tot 05.00 uur werkt. Het is ook fijn als je bereikbaar bent voor je collega’s. Dus de stelregel is zo’n beetje 8 uur werken tussen 07.00 uur en 19.00 uur. Een regel die gebonden zat aan onze verhuizing van Amsterdam naar Hoofddorp en waar ik – en met mij menig collega – flink aan heb moeten wennen.

Ergens dit jaar hadden we een sessie met HR. Uit een stapel foto’s moest je er een kiezen die naar jouw idee bij het nieuwe werken paste. Ik koost het strand, want hey, daar mag ik nu toch werken. “Niet dat ik het snel doe, want het voelt toch een beetje als spijbelen”, vertelde ik tijdens die sessie. Een gevoel dat veel collega’s met me deelde. HR was duidelijk: “We zijn totaal niet bang dat mensen er een loopje mee nemen of te kort gaan werken. We zijn eerder bang dat mensen te hard werken.” Een half jaar na dato moet ik toegeven dat ze best een punt hadden.

Voor diegenen die het nog niet doorhadden of pas sinds kort mijn blog lezen: ik heb een immens groot verantwoordelijkheidsgevoel, ik ben perfectionistisch to the max (mijn handelnaam Perfect Portret is onbewust gekozen, maar of het toeval is?) en ik ben stiekem (complex overgehouden aan eerdere manager) bang dat mensen vinden dat ik niet hard genoeg werk. Thuiswerken vond ik in het begin dan ook eng. Sterker nog: ook al werk ik elke dag 1 tot 2 uur in de trein, denk maar niet dat ik daardoor eerder weg ga van kantoor of later aankom. Ik werk dan gewoon langer.

Toch heb ik inmiddels door dat het nieuwe werken juist enorm positief is. Een dag thuiswerken betekent voor mij een dag geen onnodige afleiding (en ik ben nogal snel afgeleid). Een dag thuiswerken betekent voor mij eindelijk die rotklus doen die ik steeds uitstel. Of een start maken met de 580 teksten die er moeten worden geschreven voor een nieuw project. Een dag thuiswerken betekent voor mij ook geen pauze. En het kan maar zo gebeuren dat Ferry thuis komt en zegt: “Heb je die was niet gedaan? Je bent de hele dag thuis geweest.” Op dat moment vind ik het zalig om te zeggen: “Ja, maar ik moest werken. Als ik op kantoor was geweest, had ik het toch ook niet kunnen doen.”

Of er ook nadelen zitten aan het nieuwe werken? Ja, het sloopt! Ik zit vanaf 07.30 tot 17.00 uur non-stop achter de computer. Ik eet met een broodje naast mijn computer en geef hooguit de vissen tussendoor eten. Daarnaast is het ook wel wat saaier dan met sprankelende collega’s om me heen. Maar hey, het feit dat die wekker ca. 1x in de week niet gaat om 5.45 uur is toch wel het ultieme voordeel van het nieuwe werken.

Flickr/Mactitioner

  2 comments

  1. LNNK   •  

    Het heeft denk ik inderdaad voor- en nadelen. Het lijkt me wel fijn om één dag in de week thuis te werken. Ik ben vrij snel afgeleid en dan is thuis werken wel prettig.

  2. Petra   •  

    Het nieuwe werken heeft inderdaad voor- en nadelen, maar in de mix zoals jij het gebruikt lijkt het me alleen maar fijn. Inderdaad, een dag in de week niet gestoord worden of afgeleid worden. En ach, als het maar één dag is zonder pauze non-stop computerwerk… dan kan het geen kwaad toch?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *