Hoe de vakantie voorbij ging…

Tweeënhalve week was ik vrij, met dank aan de vele feestdagen. En behalve mij bezig houden met Boaz had ik best veel plannen. Boaz zou als puppy immers veel slapen…

Vandaag is de laatste dag van die tweeënhalve week en als ik terugkijk, heb ik weinig gedaan. Mijn vakantie bestond uit hond, eten (veel eten, het wordt weer tijd om wat af te vallen), slapen en films kijken.

Hoe goed we ook waren voorbereid, de impact van een pup is vooraf moeilijk te bepalen. De eerste anderhalve week werden we geleefd. We moesten een ritme vinden. En sliep Boaz, dan deed ik ook met alle liefde mijn ogen dicht. Want hoewel hij nu goed door lijkt te slapen, is dat natuurlijk niet vanaf dag 1 zo geweest.

En dus schoof ik alles – wonderbaarlijk genoeg zonder moeite – wat ik wilde doen aan de kant. Geen drie items per dag voor Like & Love (it!), geen extra veel werk voor Vakantie.nl, geen opfrisbeurt voor de website van Foto van jouw bruiloft, geen foto-album van Zuid-Afrika, geen update van mijn Perfect Portret-portfolio.

Na anderhalve week keerde de rust een beetje terug. Boaz sliep wat langer, de wallen werden minder groot. We konden beter omgaan met zijn terror-buien en hij wist zich beter te vermaken met zijn speeltjes. Tijd om eindelijk wat te doen?

Nee, helaas… Tijdens een wandeling op de hei gleed ik uit. Pats, boem, op mijn stuitje en rug. Ferry vroeg heel oncharmant niet hoe het ging: “Je ziet toch dat het daar glad is.” Twee seconden later lag hij ook. Ondanks de pijn moest ik lachen: “Je ziet toch dat het daar glad is.”

Iets minder kon ik lachen toen mijn kont twee dagen later met vijf traptreden kennismaakte. Ik stuiterde letterlijk naar beneden. Een lieve Boaz die me beneden opwachtte kon de pijn niet goedmaken. Gevolg: nog meer pijn in mijn stuitje, een haast zwarte kont en een paar dagen niet kunnen zitten.

Dat werd nog meer filmpjes kijken. Ik denk dat ik er in de kerstvakantie meer heb gezien dan in heel 2013 samen. Pas de laatste dagen kom ik aan meer dingen toe. Al blijft mijn Instagram-tijdlijn voornamelijk gevuld met hond & eten (en wist je dat Boaz ook een eigen Instagram-account heeft, ik fluister hem de teksten in).

Ik beloof plechtig: vanaf morgen is er meer dan hond & eten. Dan ligt er een stapel werk in Hoofddorp op me te wachten, kan ik weer bijkletsen met mijn lieve collega’s. Treinavonturen beleven. En werken aan dat waanzinnig gave project. Nee, het is niet erg – hoe erg ik ook heb genoten – dat de vakantie voorbij is.

P.S. Er is één ding dat ik echt ga missen als ik weer aan het werk ga. Niets fijner dan wakker worden, nog even op bed liggen snoozen en Ferry lief horen praten tegen Boaz. Smelt!

  1 comment

  1. Juudith   •  

    oooh ajj wat balen van je 2 vallen zegg!! stuitje is zoooo pijnlijk! Succes weer met werken!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *