Van blog naar plog?

Waar selfie het woord van 2013 was, vermoed ik dat plog eens kanshebber is voor 2014. Al weet ik nog niet wat ik van het fenomeen vind.

Normaliter zou ik zo’n woord netjes van Van Dale halen en hier als citaat neerzetten, maar Van Dale is nog niet zo snel als Twitter en heeft dit woord nog niet officieel toegevoegd aan de Nederlandse taal. Dus dan maar een korte uitleg van mijn kant over ploggen (wat zelfs nog gecorrigeerd wordt door de auto-correct, Apple ga eens wat sneller met je tijd mee).

Na bloggen kwam vloggen. Vloggen heeft het nooit echt gewonnen, simpelweg omdat het teveel tijd kost, als je het mij vraagt. Ploggen maakt meer kans, want is iets laagdrempeliger. Het is namelijk niets anders dan fotobloggen. Een Instagram-tijdlijn, maar dan op je blog.

Menig blogger om mij heen is inmiddels aangestoken met het plog-virus en blogt dagelijks zijn/haar belevingen aan de hand van foto’s. En met name dat dagelijkse is waar bij mij de schoen wringt. Hoe kun je – no offence – zo’n boeiend leven hebben dat je foto’s dag na dag echt super-interessant zijn? En dat je ook dag na dag genoeg foto’s maakt?

Het is geen geheim dat ik dol ben op foto’s maken en ik zou mijn leven ook niet als niet-boeiend willen beschouwen. Maar als ik kijk naar een gemiddelde dag… ‘s Ochtends stap ik in het donker op de fiets. In de trein mensen fotograferen gaat me te ver, al zitten er wel eens pracht-exemplaren tussen. Werk blijft werk, en daar maak ik zelden foto’s. Zo’n bureau is nu eenmaal niet zo boeiend. En die karige lunch – na de feestdagen moeten er toch een paar kilo’s af – ook niet echt. Eenmaal terug van het werk bestaat de avond uit eten en Boaz. En ja, van die laatste heb ik wel veel foto’s, maar dat wordt ook een beetje eentonig op een gegeven moment.

Toch vond ik – na 100x het woord ploggen te hebben gelezen – dat het best boeiend moest kunnen. Maar dan niet per dag, maar per week. De afgelopen week leefde ik dan ook iets meer met mijn iPhone-camera in mijn hoofd. Elke dag moest ik samenvatten in drie foto’s. Met uitleggende tekst erbij, anders kan ik net zo goed Instagrammen. En ik heb nog nergens gelezen dat er een maximum aan tekst is bij ploggen, dus ik overtreed vast geen wet.

zondag-plog

Zaterdag, oliebollendag. Dat moet Ferry hebben gedacht toen hij naar het tuincentrum ging en met 12 (!) oliebollen terug kwam. Één vind ik lekker, maar dan houd het wel op. Boaz had ze graaf willen hebben.

Ik kreeg een cadeautje van Leen Dutch Design voor wat hulp. Omdat ik de armband zo cool vond, schreef ik er maar meteen een item over voor op Like & Love (it!).

Selfies: Boaz vindt ze leuker dan ik. Hij krijgt een beetje hulp van Ferry bij het maken, in help hem daarna bij het plaatsen op Instagram. Ja, onze hond heeft zijn eigen account, en inmiddels meer dan 200 (!) volgers.

zaterdag-plog

Zondag begonnen we de dag met een wandeling op de hei bij Blaricum. Boaz mocht voor het eerst los en dat deed hij verrassend goed. Hij blijkt ons leuker te vinden dan hondjes, gelukkig maar.

Zonder mensen te passeren, maar het ‘kraamcadeautje’ van schoonzus I. (en haar gezin) was denk ik wel de meest originele. “Boaz mag ook met een luxe shampoo behandelt worden”, zei de kapster in haar.

Ik probeer om de paar dagen zeker een paar goede foto’s te maken van Boaz. Omdat hij zo hard groeit en omdat hij hier zakcentjes voor krijgt. Zijn foto’s gaan namelijk naar een stockbureau en inmiddels heeft hij al $ 9,52 verdiend. Rijke hond! (of stiekem kinderarbeid?)

maandag-plog

Maandag begon de dag weer vroeg met een dagje Hoofddorp. Ik sta om 6.00 uur op en om 08.00 uur zit ik achter mijn bureau, op een vaak nog uitgestorven afdeling. Zalig, want geen afleiding en dus tijd om grote slagen te slaan m.b.t. de nieuwe website (had ik al gezegd dat hij mooi wordt?).

Ferry heeft nog tot eind januari vrij en vrolijkt mij regelmatig op met videootjes en foto’s van Boaz. Favoriet blijven de selfies van hen samen.

Na een werkdag was het tijd om de badkamer schoon te maken en daarna had ik precies een uurtje om voor Like & Love (it!) aan de slag te gaan. Zo schreef ik onder andere over deze toffe mutsen.

dinsdag-plog

Vandaag zat ik laptop-loos in de trein. Tijd dus om een boek te lezen voor een recensie voor Like & Love (it!). Uit! blijkt een vermakelijk boek over liefdesverdriet.

Na de treinrit bracht ik de dag door op de Vakantiebeurs. Niet om inspiratie op te doen voor mijn eigen vakantie (we gaan niet echt weg dit jaar), maar om met toeroperators te praten over de nieuwe plannen van Vakantie.nl. De mooiste stand op de beurs? Wederom die van Djoser, zoals elk jaar. Je kunt de Vakantiebeurs overigens nog tot en met zondag bezoeken.

Hoe ze aan het woord hondenleven komen is me echt een raadsel? Als ik zo naar Boaz kijk, zou ik eerder spreken van een luizenleven.

woensdag-blog

Standaard zit ik in de trein te schrijven op mijn laptop, alleen mijn accu heeft de laatste week wat kuren, waardoor ik nu uit moest wijken. Dan val ik terug op mijn Elke dag een vraag-dagboek.

Vandaag was duidelijk mijn dag. Buiten de afgeschreven accu was er een mailstoring, had ik onverwachte meetings en liep mijn computer steeds vast. Niets gedaan aan de nieuwe website. En dan zit ik mezelf dwars, want dan is er zo’n stemmetje dat zegt ‘Laura, je loopt achter, je krijgt het nooit af’. Dan dus nog maar even verder werken in de trein.

Na het gebruikelijke terror-uurtje van Boaz en nog wat werk, was het tijd voor een film: Red 2. Ik kan best ingewikkelde verhaallijnen volgen, maar niet na een intensieve dag als deze. Om 22.15 uur was het ik dan ook helemaal klaar met de dag. Op naar een hopelijk betere donderdag!

donderdag-plog

Men vergelijkt een hond wel eens met een baby, maar het grootste voordeel van een hond is toch wel dat hij sneller doorslaapt dan een baby. Negen van de tien keer laat hij ons tot minimaal 5.30 uur met rust. Vanmorgen stond ik om half zeven op en toen lag hij nog netjes in zijn bench. Na het uitlaten ging ik mij aankleden en dan mag hij in de gang spelen. Als je daarna naar beneden loopt en hij zo staat te wachten, kun je toch alleen maar een glimlach op je gezicht krijgen?

Vandaag werkte ik een dagje in Amsterdam, vanuit het kantoor van Fashionchick & Mentoday (ook onderdeel van Sanoma). Hier zitten de bouwers van de nieuwe website. Een rete-productief dagje. Ik word elke keer blij van de vooruitgang. Hierdoor heb ik het gevoel dat we hem volgens planning op gaan leveren en dat zou meer dan welkom zijn. Maar de huidige website is er bij ingeschoten, dus dat doe ik dan maar morgen vanuit huis.

Boaz moet wennen aan alleen zijn. Voor als we straks weer beiden aan het werk zijn. Inmiddels gaan we regelmatig twee/drie uurtjes weg en dat bouwen we langzaam uit. Vanavond besloten we even lekker uit eten te gaan, als oefening voor hem én als traktatie van ons zelf. Bij het nieuwe tapasrestaurant in de stad. I love aioli! En in het restaurant komen we zeker vaker terug. Voor € 25,- p.p. hadden we onbeperkt tapas, een nagerecht, limoncella & een bioscoopkaartje per persoon. De bestelde mojito’s maakten het feestje compleet!

plog-vrijdag

Vandaag was mijn roostervrije dag. Maar er lag een enorme stapel werk en ik wilde liever nu op een ontspannen manier een dagje thuis werken, dan stressen in maart vlak voor de livegang. Daarnaast had ik nog wat neven-projectjes en eentje daarvan was best veel werk. En dat bleek dus ook mijn dagtaak, maar oh wat was het leuk. Wat het is? Geheim!

Zei ik nog dat ik niet echt op vakantie zou gaan dit jaar? Mis! Ik wilde al heel lang naar deze accommodatie, maar Ferry voelt zich niet aangetrokken tot Griekenland. En kan niet echt meer vakantie opnemen. Nou, dan vraag ik toch mijn moeder. Die natuurlijk direct enthousiast was. Nu nog vijf maanden voorpret hebben en dan stappen we het vliegtuig in voor een korte zonvakantie van 6 dagen.

Het blijft spannend, bruidsparen die op gesprek komen voor een kennismakingsgesprek. Op onze mega-tv spelen de foto’s af en ik heb demo-albums klaarliggen. Duimen jullie vast voor me? Ze staan zo namelijk aan de deur!

Wat zeg jij: moet ik wekelijks (op deze manier) ploggen of toch maar liever niet? En: plog jij al?

  6 comments

  1. Estrella   •  

    Kort gezegd is ploggen eigenlijk een nieuw woord voor iets wat al lang bestaat 🙂 Fotoblogs bestaan al best een tijdje en mijn eerste ‘plog-weekoverzicht’ schreef ik al in het voorjaar van 2014. What’s new 🙂 Maar het klinkt wel grappig, al wordt het een beetje eentonig om elke dag een blog alleen maar te vullen met foto’s met bijschrift denk ik.

  2. Estrella   •  

    Ik ben al iets te veel gewend aan het woord ‘2014’, ik bedoelde dus in het voorjaar van 2011. 🙂

  3. Laura   •     Author

    Haha ik dacht al. Maar inderdaad, elke dag zou een beetje eentonig zijn. En ik merkte dat ik nu al moeite moest doen voor drie foto’s per dag (los van alle foto’s die ik van Boaz maak).

  4. Debbie   •  

    Dat is nieuw voor mij dat het ploggen heet… Ik doe dit dus al een hele tijd… Ben begonnen elke week, maar ben daar van af gestapt en doe het nu elke 2 weken.
    Vind dit altijd wel leuk om te lezen en zien bij andere bloggers.

  5. Marieke   •  

    Ik vind dat ploggen echt niks, sorry. Elke dag zo’n lijstje foto’s; inderdaad, bijna niemands leven is daarvoor boeiend genoeg. Ik doe het elke week op maandag en vraag me dan al regelmatig af of het wel leuk genoeg is.

    De foto’s van Boaz blijven wel echt heel leuk! Men, wat een cutie. En Cubanita is lekker ja, heb ik ook een keer gegeten in Utrecht. Gaaf dat je naar Griekenland gaat, heerlijk land!

  6. Anouk   •  

    Ploggen vind ik niet zo’n ‘yay’-woord en bovendien doet iedereen het toch al veel langer (per week)? Met fotodagboeken? Wel interessant om te lezen/zien soms 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *