Mijn eerste puppycursus

Zaterdag had ik de eerste les van mijn puppycursus. En jeminee, ik moet er nu nog van bijkomen.

Als hond – ja, voor wie het niet doorhad, Boaz typt weer eens een blog in plaats van Laura – heb je eigenlijk weinig te zeggen over de invulling van je leven. Als je honger hebt, heb je pech. De baas beslist wanneer je mag eten. Ook loslopen mag alleen als de baas mijn riem los maakt. En als de beider bazen bedenken dat puppycursus een goed idee is dan moet ik dus gewoon.

Oh en niet omdat ik daar veel ga leren hoor. Want al tijdens de eerste theorieles – toen ik nog zalig thuis aan het slapen was – werd de baasjes medegedeeld dat de puppy’s weinig leren op de cursus. Te druk, te veel afleiding. Nee, de baasjes worden er opgevoed en wij zijn er als assistent. Zeg maar.

En dus ging ik vanmorgen mee als assistent. Mij verheugend op slechts één ding: andere hondjes. En het bleek een waar hondenparadijs. Zo’n 15 puppy’s. Van herder (ik ben fan!) tot Franse bulldog, van labradoodle tot doberman pincher. Van kleine dweiltjes waar ik de naam niet van weet tot rottweiler. Ik vond ze bijna allemaal even leuk en wilde zo graag naar ze toe dat ik mezelf bijna ophing. De instructrice was ook nog eens te laat dus ik kon lekker lang klieren.

Na lang wachten, veel snoepjes om mij rustig te houden en een introductierondje gingen we een blubberig veld op. Terwijl Laura – what’s new? – aan het fotograferen was, begon de instructrice met uitleg. En omdat ze zelf geen hond tot haar beschikking had, deed ze dat met een knuffelhondje. Sorry, dan moet ik toch stiekem best hard in mezelf gniffelen.

De eerste oefening was meteen een lastige: luisteren naar mijn naam. Ze zeggen wel eens Boaz thuis, maar vooral ‘nee’, ik ben dus in dubio hoe ik heet. Met dit spelletje gebruikte ze het woord Boaz. Mooi woord, maar de blaadjes & het gras zijn veel leuker. En een geïrriteerde baas omdat ik niet luister is al helemaal leuk. En daar ging ze het weer met haar knuffelhondje voordoen…

Saai was het ook soms wel een beetje. ‘Zit’ en ‘Af’ ken ik namelijk al enige tijd, ik zit al vanaf dag drie dat ik hier woon. Enige voordeel: op de cursus krijg ik veel meer snoepjes om mijn goede wil tegemoet te komen. Alleen jammer dat ik mijn briljante ‘Pootje’ niet mocht tonen. ‘Hier’ is ook een leuke om te oefenen, als ik het goed doe krijg ik zelfs twee snoepjes. En dat moeten ze komende week vaak met me oefenen.

Maar goed… Na een uur was ik veranderd van een blonde golden retriever naar iets dat verdacht veel weg had van een chocoladebruine labrador. Modder! Voor het eerst in bad dus thuis en dat is best eng. Zo’n douchekop, ik vind het maar niets…(maar ik ruik nu wel lekker naar überchique hondenshampoo)

Puppycursus: ik overleef het wel. Er zijn immers genoeg leuke honden en bovenal enorm veel snoepjes.

  3 comments

  1. Anouk   •  

    Bevalt puppycursus?

  2. Juudith   •  

    Ik vind je schrijfstijl echt zo leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *