Onontdekt of authentiek?

Onontdekt of authentiek?

“Ik lees veel dat mensen op zoek zijn naar onontdekte plekjes, hoe zit dat?”, vroeg Thijs mij tijdens het radio-interview over vakantietrends. Heel eerlijk: ik had scherpere antwoorden tijdens mijn interview. Ik kon er niet mooi op inhaken, pas later had ik het perfecte antwoord. Ach, dat geeft weer inspiratie voor een blog en draagt bij aan mijn goede voornemen om meer over reizen te bloggen.

We zijn niet per definitie op zoek naar onontdekt, maar naar authentiek. We willen het land ervaren zoals het is, zonder de directe aanwezigheid van de grote M. Zonder Piet Patat aan de boulevard. En een kleinschaligere accommodatie is ook welkom. Graag in de sfeer van het land van bestemming.

Onontdekte plekken zijn ook moeilijk te vinden. Als ze er zijn, zijn er namelijk ook weinig accommodaties, faciliteiten of zelfs bezienswaardigheden. Authentiek is weer een ander verhaal in mijn ogen. Je kunt namelijk best naar Kreta gaan en de grote, bekende M vermijden. Gewoon niet naar Chersonissos of Heraklion gaan, maar naar het oosten van het eiland. Met kleine baaitjes en authentieke bergdorpjes, waar je nog echt Griekse tavernes vindt. Precies wat ik over zes weken met mijn moeder ga doen; het authentieke deel van Griekenland bezoeken.

Wat ik met ‘dit deel’ bedoel? De regio Lasithi. Naar het schijnt – en ik zal het zelf gaan controleren – vind je hier nog ongerepte witte stranden en kleine, authentiek Griekse dorpjes, zoals Kastelli. Dit Venetiaanse dorp is een aaneenschakeling van de mooiste Venetiaanse huizen in smalle straatjes met bloeiende geraniums. Ook Mohlos is zo’n plaatje dat ik echt wil bezoeken. Dit plaatsje moet uit slechts een paar straten rondom een piepklein strand bestaan. Je vindt er nog traditionele tavernes, waar het voor mij vast onmogelijk is om iets van de kaart te bestellen, maar dat mag de pret niet drukken.

Uiteraard brengen we ook een bezoek aan het wat bekendere Sitia. Op het centrale plein onder de palmbomen kun je je tussen de locals tegoed doen aan de lekkerste tapas is mijn verteld. Ondertussen schijn je uitzicht te hebben op de vissersbootjes en dat heb ik in mijn hoofd al omgezet tot mooie plaatjes.

Alles onder voorbehoud van één voor mij minor ding: de wegen. Ik heb nog nooit in het buitenland gereden, althans als je België niet meerekent. Normaal is Ferry mijn chauffeur, maar die moet ik nu thuislaten. Ik ben dus op mijn eigen rijkunsten aangewezen en hoewel ik slechts twee mini-aanrijdingen op mijn naam heb staan in 14 jaar (waarvan één mijn schuld) vind ik mezelf ook weer niet de meest goede chauffeur. Of eigenlijk : niet de meest zelfverzekerde. Hoeveel we dus zullen gaan doen, zullen we merken nadat we van het vliegveld in ca. twee uur naar het appartement zijn gereden.

Uiteraard zal ik jullie op de hoogte houden vanaf Kreta, als we WiFi hebben. Na afloop zal ik jullie spammen met foto’s. Ik vermoed namelijk dat mijn drang naar het ontdekken en vastleggen groter is dan mijn angst om te rijden. Authentiek Kreta, here we come! (over vijf weken dan hè)

  2 comments

  1. Anouk   •  

    Veel plezier! Kreta is wel te rijden hoor, ik zou alleen niet op onverharde wegen gaan rijden 🙂

  2. Danielle   •  

    Kreta kan ook zeker authentiek zijn heb ik gemerkt, wij sliepen op een berg (Koutouloufari) en dat was heerlijk als uitvalsbasis om de leukste plekjes te ontdekken of bij de buren te gaan eten 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *