3 redenen waarom ik een slechte reiziger ben

Ik mag dan graag veel van de wereld zien, en er ook al veel van hebben gezien door mijn werk voor Vakantie.nl, als het erop aankomt – zoals gisteravond – ben ik een reiziger van niets.

Ik kan enorm naar vakantie uitkijken. Mijn vrienden, familie en collega’s 100x laten vallen dat ik bijna naar Kreta ga. En trots vertellen hoe tof het is dat ik dat met mijn moeder ga doen. Maar als het dan bijna zo ver is kan ik me om alles druk maken en zit er steeds zo’n stemmetje in mijn hoofd dat alle mogelijke, en vooral negatieve, scenario’s naar voren haalt.

Een echte reiziger? Nou nee niet echt dus. Waarom? Nou, dit ging er dus gisteravond allemaal door mijn hoofd:

1) Ik begin meestal al anderhalf of twee weken van tevoren met inpakken. Ik schrijf ondertussen steeds meer op de checklist in mijn telefoon. En dan nog is er steeds dat stemmetje: “Vergeet je niet iets?” En heus, dan heb ik echt wel aan de tickets, papieren, identiteitsbewijs, creditcard, medicijnen, lenzen etc. gedacht. Maar toch…

2) Ik moet voor de eerste keer in het buitenland rijden en ondanks dat ik al heb geoefend met de hellingproef vind ok het nog steeds eng. Mijn moeder laten rijden vind ik stiekem nog enger, dus dan maar door de zure appel heen bijten.

3) Vliegen, help! Het is nog steeds niet mijn grootste hobby. En hoewel ik gelukkig niet meer drie nachten van tevoren wakker lig, sta ik nog steeds met klamme handjes aan de gate. En zit ik nog steeds met een veel te hard bonzend hart in het vliegtuig.

Natuurlijk zijn het allemaal zorgen om niets, blijkt vandaag. Zoals het altijd bij mij gaat. Oké, er was vanmorgen even paniek in de tent auto. Omdat ik dacht dat ik mijn bril was vergeten. Wat niet zo was. Wel ben ik mijn nieuwe jumpsuit – snik – vergeten, maar gelukkig heb ik er nog een bij me. En ja, ook mijn scheermesje. Maar gelukkig passen mijn mesjes, die ik dan weer wel bij me had, op de houder van mijn moeder.

De vlucht – in een mooi bloemetjesvliegtuig – viel enorm mee. Een beetje turbulentie, en de daling over zee vond ik niet heel erg relaxed, maar we zijn niet neergestort. Ook de gloednieuwe auto, die nog maar 13 km op de teller had, is nog onbeschadigd. Het weggetje omhoog is gelukt zonder hellingproef, met dank aan de tegemoetkomende local die achteruit reed de berg op om mij ruimte te geven. Morgen een herkansing!

En de accommodatie? Ronduit geweldig (daarover later meer). Al heeft mijn moeder natuurlijk weer het beste bed gekozen. Maar dat neem ik voor lief, want de plek bij het zwembad is geweldig, en de eerste afspraken bij de wellness zijn geweest. En mama trakteert. Wat wil je nog meer?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *