“Dat doet hij thuis nooit”

Verschrikt luister ik naar mijn eigen woorden. Zei ik nu echt tegen de trimster “Dat doet hij thuis nooit”? Een zin die ik bij moeders altijd verafschuwde en bovenal niet geloofde.

Boaz is een engel, zonder twijfel. Het is een onwijs makkelijke hond, is met iedereen bevriend, altijd even enthousiast. Het eerste jaar zou zwaar vallen, maar op de maanden januari, februari en maart na viel het eigenlijk best mee. Al klop ik even af dat hij nu, alweer negen maanden, opeens in een mega-puberteit komt. Van die puberteit is nog weinig te merken, behalve dat hij op de stoep niet meer zo snel gaat zitten. Maar als dat alles is…?

In huis is hij super-lief, we trainen steeds meer op zijn geduld (blijf!) en dat gaat prima. Verder heb je geen kind aan hem. Soms zie ik hem een paar uur niet, dan ligt hij onder de trap. En als het te warm is in de wc. Zijn bench zit hij alleen nog in als we lang weg zijn. Voor de rest is hij in de gang, ook tijdens de nachten. Sloopdrang hebben we nog niet kunnen constateren. Prima opgevoede hond dus!

Al denk ik dat er buurtgenoten zijn die daar anders over denken. Zodra hij een andere hond ziet, is er namelijk geen houden aan. En dan is 33 kilo opeens best veel, als je zelf zo’n 63 kilo weegt. Dan word je letterlijk vooruit gesleept en ziet het er ongetwijfeld uit of ik hem niet in de hand heb. Nee, dan niet. Ik ben slechts leuk voor Boaz en een andere hond is extra leuk. Snoepjes om hem lekker mee te maken en zijn aandacht te trekken, werken dan echt niet. Meneer heeft maar één focus.

En ik weet zeker dat die mensen dan over mij denken wat ik stiekem denk als ik kleine kinderen met huilbuien in de supermarkt tegen kom. “Dat doen ze thuis dus echt wel, zo vervelend zijn ze gewoon!”

Maar ik zweer je, thuis plast Boaz niet in de tuin, zoals hij van de week wel bij de trimmer deed. En hij springt thuis nooit op de bank, maar vorige week vloog hij wel bovenop mijn moeder die op de bank zat. Tja… thuis is het echt een engel eerste klas.

P.S. Om jullie niet al te slecht over hem te laten denken nog een dosis superschattige foto’s.

2014-07-24_0001 2014-07-24_0002 2014-07-24_0003
 

  6 comments

  1. irene   •  

    ahhww super lieve hond!

    liefs irene

  2. Maris   •  

    Heel herkenbaar hoor.
    Ze zeggen niet voor niets: “Kinderen en huisdieren, ze zetten je altijd voor schut” 😉

  3. Sandra   •  

    Hahaha wat schattig geschreven en wat een prachtige hond heb je!!

  4. Paul   •  

    Misschien zijn die fratsen toch de eerste tekenen van een pubertijd? Prachtige foto’s.

  5. Deborah   •  

    Wat een prachtige foto’s!!
    Dat doet ie thuis nooit… Zeggen wij altijd over Uk: Dat doet ons Ukje NOOIT!! hihi.

  6. Eline   •  

    Eerst en vooral: wa-auw ik ben jaloers op de foto’s die je getrokken hebt van je hond. Wat zijn ze mooi! Ook een erg grappig artikel, ik herken het!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *