Welkom in Polly’s Hostel

Haarlemmers in mijn timeline: kent er iemand een goed en betaalbaar hotel in het centrum van Haarlem voor september?”#durftevragen

Hoewel ik niet meer zo Twitter-addicted ben als vroeger, blijft het het ideale medium voor dit soort oproepjes. Binnen een minuut had ik een reactie van ex-Libelle-collega Hester: “Mijn huis staat tot je beschikking, ik ben toch weg.”

Aanvankelijk ging ik niet in op haar lieve aanbod. Geen ondankbaarheid, maar ik weet hoe erg ik Ferry een plezier doe met de luxe van een hotel. De luxe van ‘s ochtends aan het ontbijt te schuiven. Een strakke inrichting. Maar de zoektocht bleek haast onmogelijk… Centrum was een must, zodat we alles lopend konden doen en beiden een keer konden drinken. Betaalbaar was ook een vereiste. Maar de hotels in het centrum bleken niet betaalbaar en dan had je ook nog eens zo’n € 30,- parkeerkosten. Ik ging verder met het zoeken van een bed & breakfast. Vond een paar prachtige, maar ze reageerden allemaal niet op mijn mail. En we hadden natuurlijk evengoed de parkeerkosten gehad.

Laten we voorop stellen dat we weinig in het hotel zouden zijn. De reden dat we naar Haarlem gingen, was dat Ferry graag naar de cabaret-voorstelling van Ton Kas wilde (even Googlen, eigenlijk een acteur). De kaartjes waren al in de pocket toen we besloten er een weekendje van te maken. Alleen heen en weer sjeesen voor een voorstelling zou zonde zijn. Dus we regelden het pension voor Boaz en konden ‘s middags dan al lekker winkelen en ‘s avonds dineren, alvorens naar de Toneelschuur te gaan. Het hotel was om te slapen. En te ontbijten.Ik besloot Hester te appen: “Is Polly’s Hostel nog vrij in het weekend van september?” En dat was het. Een week later lag de sleutel op de deurmat met een lief kaartje.

Afgelopen zaterdag parkeerden we in een smal straatje in een rustig deel van het centrum, vlakbij de Pathé. Op de tafel lagen netjes instructies waardoor we gratis konden parkeren (winst!), er lag een lijst met fijne adressen voor ontbijt, lunch, diner & borrelmomenten en de lakens waren lente-fris.  Een half uur heb ik door haar huis rondgelopen: kijkend naar alle leuke woonaccessoires, alle typische Hester-dingetjes. Precies wat ik had verwacht. En toen gingen we lopend (dankzij een kaart die ze ook nog had getekend) naar het centrum van Haarlem.

Wat volgde was een middag vol cocktails & tapas in de zon. Een rondje winkelcentrum met een voor ons doen bescheiden schade: uiteraard een cadeautje voor Hester’s gastvrijheid (gekocht bij Libelle Beach Café), wat hebbedingen bij de Flying Tiger, een shirtje voor Ferry en… een mooie ring voor mezelf. Omdat je jezelf best wel eens mag verwennen toch? We dronken een biertje (na ja, Ferry dronk) in de bekende Jopenkerk & gingen dineren bij een brasserie om de hoek van de Toneelschuur.

De voorstelling? Tja, wat zal ik er van zeggen. Stuur mij maar naar Najib of Javier Guzman, daar maak je me blijer mee. Iets minder vrouwonvriendelijk ook. Maar goed, er zaten wel wat goede grappen bij. Voor de rest was het duidelijk dat hij bestaande moppen had gebruikt als basis voor zijn voorstelling. Ze waren bepaald niet allemaal niet, maar dat was ook wel de insteek als ik Ferry mocht geloven. Opvallend: de vrouwen achter mij die bulderden van het lachen en elke grap voor elkaar herhaalden, alsof de ander het niet had gehoord.

Na de voorstelling dronken we nog wat drankjes, bestelden bitterballen die we niet op konden en liepen weer terug naar Polly’s Hostel. Waar je niets meer merkte van de drukte van de stad en waar we in alle rust konden slapen. Tot ver in de morgen. Want we hoefden niet op tijd te ontbijten. Dat werd dus een brunch in het stadscentrum. Bij Dodici deden we ons tegoed aan landbrood met hagelslag, verse croissants, yoghurt, roerei, koffie, jus d’orange… Ja, we zaten wel vol!

En toen was het tijd om uit te checken bij Polly’s Hostel. Een lief briefje & een cadeautje op de tafel achterlatend. Wat was het leuk om eens in iemands huis te slapen in plaats van in een luxe hotel. Is dit stiekem niet veel luxer…? Dank je wel, Hester!

  5 comments

  1. Kliefje   •  

    Klinkt goed! 🙂

    Zelf ben ik meer van de anonimiteit van hotels, ben altijd “bang” om andermans spullen te beschadigen… Niet dat ik zo’n beest ben, maar je weet maar nooit.

  2. Laura   •     Author

    @ Kliefje: oh daar heb ik totaal geen last van, misschien omdat we juist altijd heel voorzichtig zijn met eigen spullen. Wat weer de reden is dat ik zelf niet snel een ‘hostel’ van mijn woning zou maken. Zielig voor de gasten, we zijn te miereneukerig.

  3. Kim   •  

    Wat leuk! Fijn dat jullie een mooi weekend hebben gehad 🙂

  4. Marieke   •  

    Klinkt goed, ik vind Haarlem een hele leuke stad. En bij Dodici heb ik een keer ‘s avonds gegeten, vond ik erg leuk. Lief dat je Hes d’r huis mocht lenen! 🙂

  5. Wanda   •  

    Wat een lief gebaar van Hester om jullie in haar eigen huis te laten overnachten! Ik denk eerlijk gezegd niet dat ik zo gastvrij ben, zou veel te bang zijn dat er wat zou gebeuren…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *