The story continues? Over achterburen & honden

Tijdens mijn ochtendrondje met Boaz (blegh, het is al weer donker om 6.00 uur) spot ik een grote man met een klein hondje in de verte. Het hondje komt me niet bekend voor, hebben we een nieuwe buurtbewoner? De man tilt het kleine hondje op, steekt  over en loopt de straat achter ons in. Ik knipper met mijn ogen. Zag ik daar nu onze achterbuurman met een puppy?

Geloof me, ik heb niets tegen hondenbezitters. Hoe meer honden een mooi thuis krijgen, hoe beter. Maar in dat laatste zit dus de bottleneck: ik heb niets tegen hondenbezitters die hun hond alle liefde van de wereld geven en zo goed mogelijk opvoeden, maar wel wat tegen mensen die hun hond slechter behandelen dan deze verdienen. En voor wie mijn blog al langer leest zal er nu een lampje gaan branden, zeker in combinatie met de woorden ‘achterburen’ & ‘hond’.

Mocht je mijn website niet al een jaar of drie bezoeken, of het lampje simpelweg niet gaan branden: ik schreef 1, 2, 3, blogs over de situatie met de hond van de achterburen, of eigenlijk over de achterburen die (in mijn ogen) geen hond kunnen opvoeden. Lees ze even in de juiste volgorde en je bent helemaal up to date over die hond die steeds in onze tuin kwam crashen en de buurman die vond dat we niet moesten zeuren. Dan moesten we maar in een hutje op de hei gaan wonen. Ik word instant kwaad als ik denk aan die keren dat hij me bijna sloeg, de neus voor mijn deur dichtsloeg en mij voor leugenaar uitmaakte.   Lees verder…

Geluk

Kleine geluksmomenten #15

Omdat het de kleine dingen zijn die het doen, probeer ik elke dag stil te staan bij kleine geluksmomentjes. Ik heb ze weer voor je verzameld.

Een lief appje van een lief vriendinnetje geluksmomenten Dat ik steeds verder kan hardlopen (van 3,3 naar 3,6 km in een week, en dat in dezelfde tijd) geluksmomenten Sowieso: hardlopen om 07.00 uur ‘s ochtends in de Oostvaardersplassen geluksmomenten Boaz, die steeds meer een knuffelhond wordt geluksmomenten Tapas eten bij La Cubanita, waar je meteen heel veel reclame op de muur kunt kalken geluksmomenten

Een bezoekje aan de ijssalon tijdens een nazomer weekend geluksmomenten Bijna vakantie! geluksmomenten Lachwekkende pubertaferelen van Boaz geluksmomenten Leuke artikelideeën voor Like & Love (it!) verzinnen (maar te weinig tijd hebben, story of mu life geluksmomenten Vriendinnetje helpen met haar nieuwe bedrijf geluksmomenten   Lees verder…

Timehop: Zuid-Afrika

De afgelopen dagen kreeg ik een glimlach op mijn gezicht als ik ‘s ochtends mijn telefoon bekeek. Timehop laat mij momenteel onze Zuid-Afrika reis opnieuw beleven.

Wat is Timehop?

Even een korte introductie voor wie Timehop nog niet kent. Timehop is een handige app die je een jaar (of twee of drie) mee terug neemt in de tijd. Hij laat je zien wat je op diezelfde datum een jaar eerder (of andere jaren) poste op social media. Niet alleen leuk (en soms confronterend), maar ook erg handig. Zo word ik precies aan de trouwdagen van mijn bruidsparen herinnerd, want ja, daar Twitter of Facebook ik altijd wel over. En dan kan ik weer een lief berichtje sturen om ze te feliciteren met hun jubileum.

Toch is het voornamelijk erg leuk. Zeker als je je vakantie opnieuw wilt beleven. En dat is nu net wat er de laatste dagen bij mij gebeurt. Elke dag, sinds 7 september, word ik er aan herinnerd hoe tof ons Zuid-Afrika avontuur vorig jaar was.   Lees verder…

Bootcamp babe

Laura & sportief = niet een combinatie die vaak samen wordt genoemd. Iets wat ooit echt wel anders was. En nu ook weer anders is. Ik ben namelijk aan het bootcampen geslagen.

Als klein meisje draaide bij ons thuis de week zo’n beetje om sport. Van mijn 4e tot mijn 17e deed ik – samen met broerlief – fanatiek aan fietscross. Elke dinsdag- en donderdagavond (later vervangen door een langere training op woensdagavond) stonden we bovenaan de startheuvel voor een training. Ook op zaterdagochtend waren we langs de baan te vinden voor een training. Op zondag was het dan tijd voor een wedstrijd. Het is niet dat ik goed was, integendeel. Ik denk dat de valangst er aardig in zat na die valpartij in Maassluis. Lig je ein-de-lijk eerste, ga je onderuit. Nummer twee over je heen en je enkel in je eigen spaken. Ik schijn daarna nooit meer zo hard te hebben gefietst. Maar hé, het was gezellig, er waren veel leuke jongens en ik bewoog tenminste.

Toen ik de 18 naderde, hield het enthousiasme op. Niet alleen omdat ik in de 18+ poule zou komen en het dan nog duidelijker zou worden dat ik niet echt snel was, maar ook omdat ik op zaterdag gewoon eens wilde stappen. Wat niet mocht als ik op zondag een wedstrijd had. Ik zette mijn mooie zwarte fiets, van mijn eigen zakgeld betaald, te koop en hing mijn helm in de wilgen. Stappen was het nieuwe sporten.   Lees verder…

Kleine geluksmomenten #14

Drie weken geleden was mijn laatste editie van mijn kleine geluksmomenten. Tijd voor een nieuwe dosis glimlach-momenten.

Onverwachte wandelingen op de hei na het werk geluksmomenten #100happydays, een challenge die me via Instagram uitdaagt om elke dag een foto te plaatsen met iets waarvan ik gelukkig wordt geluksmomenten Verhalen van klanten waar ik een big smile van op mijn gezicht krijg geluksmomenten Happy New Hair, wat is een bezoek aan de kapper toch een verwennerij geluksmomenten De eerste Sint- en kerstartikelen zijn geschreven voor Like & Love (it!), zin in pepernoten, en die liggen gelukkig al in de winkel geluksmomenten Restaurantweek, wat is het toch lekker (en dit keer ook betaalbaar!) bij het Veerhuys geluksmomenten

Een bak met homemade brownies van Sabine, die vond dat ik altijd troostvoedsel in de vriezer moest hebben geluksmomenten Een heel weekend samen, zonder diensten van Ferry geluksmomenten Onverwacht een bos bloemen & chocolade aan de deur bezorgd, van vriendinnetje die ik heb geholpen bij bedrijf opstarten geluksmomenten Nog maar vijf weken tot we naar Ibiza gaan geluksmomenten Flinke bijbestellingen van tevreden klanten geluksmomenten Door Ferry bereidde lamsrack geluksmomenten   Lees verder…